มาแล้วเว้ย มาแว้ว ได้ฤกษ์อัพซะทีหลังจากมีทั้งเสียงบ่น ค่อนแคะ ถั่วแระญี่ปุ่นมาหลายวัน (ไม่เชื่อไปอ่านดูในคอมเม้นฮ่ะ) แหม ก็คนมันมะมีเวลานี่คะ ทำงานงกๆ หาเงินมาผ่อนไอพ็อด จนไม่มีเวลาได้พักผ่อน อ่อนเพลีย เลียไอติม
ก็หลังจากที่เอาเรื่องนักเรียนมานินทาแล้วพอดีมีเสียงตอบรับที่ดีพอสมควร ดังนั้นในโพสต์หน้าจะพยายามเอานักเรียนมานินทาอีกนะเคอะ ช่วงนี้ที่ทำงานเหงาหงอย หอยตลับมาก เนื่องจากนักเรียนมีสอบกัน แล้วเมื่ออาทิตย์ที่แล้วดันเกิดมีพายุพัดผ่าน ฝนตกพรำๆ ไม่ลืมหูลืมตาติดกันหลายวัน ดิชั้นทำงานอยู่ก็เซ็งซะเหลือเกิน จะชวนเพื่อนร่วมงานมาเล่นอีกาหวงไข่กันในแล็บซะแล้ว เออ ถึงนินทานักเรียนไม่มี ก็ขอนินทาเพื่อนร่วมงานหน่อยเหอะ อิอิอิ
ก็คือ ที่ทำงานดิชั้นจะมีเจ่กะเทยอยู่ตนนึง เจ่แกขำมากๆ อยู่ใกล้แล้วเหมือนได้นั่งไทม์แมชชีนกลับไปสมัยตอนอยู่ที่คณะอีกครั้งนึง เอาล่ะสมมติว่าเจ่คนนี้แกชื่อโจเซฟีนแล้วกัน โจเซฟีนทำงานเป็นคอนซัลแทนท์ (ชื่อตำแหน่งหรูนะคะ แต่จริงๆ แล้วก็คือแผนกขายของ ล่อเด็กให้มาเรียนที่โรงเรียนนั่นเอง) เจ่แกทำนมแล้ว แต่ยังไม่ได้ผ่าตรงนั้น ตอนนี้ก็เลยครึ่งผีครึ่งคนอยู่ แต่ละวันที่เจ่แกมาทำงาน ชุดทำงานแกจะเนี้ยบมากๆ มีทั้งชุดแอร์สายการบินต่างๆ (คือชุดสูท + ผ้าพันคอ) มีชุดพลังโอโม่ (คือขาวจนนักเรียนแสบตา) มีชุดเกิร์ลลี่ เบอรรี่ และก็ชุดกี่เพ้าสวยสง่าดั่งนางเอกตำนานรักดอกเหมย ผมของเจ่แกก็จะเกล้าขึ้นแล้วรวบตึงสมกับเป็นกุลสตรีไทยใจงาม เวลาโจเซฟินเดินผ่าน เจ่เค้าจะสวย เริ่ด เชิ่ด มากๆ อ๊ะ อ๊ะ อย่าเพิ่งนึกไปว่าเจ่จะต้องเย่อหยิ่งยโสเหมือนกะเทยส่วนใหญ่ เจ่แกพูดจาไพเราะเสนาะหูมากๆ มีคะมีขา ทุกคำ ยิ่งเวลาพูดกะลูกค้านะอู้ยยยย แอร์สายการบินไทยกราบตีนเลยค่ะ ชั้นล่ะก็ชื่นชมในความสวยมั่นของเจ่เค้า วันนี้เจ่บังเอิญเดินโฉบเฉี่ยวผ่านเข้ามาในแล็บ ที่ที่ชั้นสิงสถิตย์อยู่
เจ่โจ: เนี่ยเบื่อจิงๆ ชอบมีนักเรียนมาถามว่า ถ้าชั้นผ่าตรงนั้นแล้วหน้าชั้นจะเปลี่ยนไปไหม ประมาณว่าจะสวยขึ้นไหมอะไรแบบนี้ ถามกันบ่อยจนชั้นจะบอกว่า เนี่ย เดี๋ยววันที่หนึ่ง ธันวาจะไปผ่า ผ่าเสร็จแล้วเดี๋ยวชั้นมานั่งแหกขาหน้าโรงเรียนให้นักเรียนมันดู แล้วชั้นจะคิดเงินด้วย ถ้าขอดู 20 บาท ถ้าจะเอาก็ 50
เวรอนิก้า (เพื่อนอีกคน) : แล้วถ้าเค้าขอจับล่ะ โจ
เจ่โจ: เดี๋ยวโจให้จับฟรี ไม่คิดเงิน (พูดพลางเอานิ้วทัดหู)
เจ่โจขาใจเย็นๆ ค่ะ สถานศึกษานะคะ ไม่ใช่อัลคาซ่าร์ รักษาภาพหน่อย อุตส่าห์แต่งเป็นแอร์สวยๆ แล้วเน้อ จะมาตกม้าตายก็เพราะเรื่องนี้แหล่ะน้าา
เมื่อวานได้หนังสือมาเล่มนึง เรื่อง เรียนภาษาญี่ปุ่นจากการ์ตูนญี่ปุ่น ดีมากเลยคุณ แถมซีดีด้วย อิชั้นก็เพิ่งจะได้ทราบความหมายข
องเพลงจบเรื่องอิกคิวซังก็ตอนนี้แหล่ะ โอ้โห เนื้อหาเศร้ามากๆๆๆๆ เป็นแบ่บอิกคิวซังเขียนจดหมายหาแม่ใช่แมะ มันเริ่มต้นด้วย ははうえさま おげんきですか อ่านว่า ฮาฮาอุเอะซามา โอเกงคิเดะสึก้าาาาาาาาาา (โปรดทำสำเนียงให้เหมือนต้นฉบับแล้วจะได้อถรรสยิ่งขึ้น) แปลว่า ท่านแม่ สบายดีหรือปล่าวครับ แล้วก็ชอบตรงที่อิกคิวบอกว่า くじけませんよ おとこのこですอ่านว่า คุจิเคมาเซงโยะ โอโตโคะโนะโคะเดสึ แปลว่า ไม่ท้อหรอกครับ ผมเป็นเด็กผู้ชาย อู้ย น่ารักเน้อออออ เด็กอาร้ายยยยย น่าชวนมานั่งสมาธิแถวบ้านจิงๆ
วันนี้โพสต์เล็กๆ น้อยๆ ไปก่อนแล้วกัน แล้วเดี๋ยวมาใหม่ ใส่ไข่พิเศษ นั่งเขียนมากก็ปวดหลัง หยั่งกะคนแก่ อะไรกันชั้นเพิ่งจะยี่สิบสี่ ยังไม่ทันเบญจเพศ (ที่สาม) เลย ช้านไม่ย๊อมม
มมมมมมมมมมมมม
ถ้านักเรียนของชั้นมันหน้าเหมือนกันหมดทั้งคลาสอย่างงี้ก็คงจะสอนไม่ไหวล่ะคะ หลอนจิตมากๆ
