How about a nice cup of shut the fuck up??

*อยากจะบอกว่าเมื่อวานกับวันนี้ที่ทำงานเงียบมาก เสมือนป่าช้าวัดดอน เนื่องจากฝนตกพรำๆ ทั้งวันทั้งคืน นักเรียนก็เลยไม่ค่อยอยากมาเรียนกัน เออถ้าเป็นชั้น ชั้นก็คงกลับบ้านไปนอนเหมือนกัน แล้วแบ่บในแล็บจะหนาวไรล่ะค่า ฝนก็ตก แอร์ก็เปิดกระหน่ำกันเข้าไปสิ ก็วันนี้นะฮ้าจะมานินทานักเรียนที่โรงเรียนอิชั้นให้ฟัง แบ่บเพิ่งสำเหนียกว่าการเป็นครูนั้น มันยากเจงๆ ยากเพราะว่าวันๆ นึงต้องสู้รบกับนักเรียนหลายหลากอารมณ์ กินนมตราหมี ซึ่งมันจะมีนักเรียนอยู่ประมาณหยิบมือนึงที่ขี้สงสัยชอบถามคำถามน่ากระโดดถีบเอาแล้วเก้าอี้ทุ่มใส่อีกทีให้มันรู้แล้วรู้รอดไป

*วันนี้จะแนะนำให้รู้จักนักเรียนกรณีศึกษาคนนึง คือนายถามมาสิจ้ะ..โดน (โดน PT รุมตบนะ) นายคนนี้เค้าจะมีคาแรกเตอร์ที่เป็นเอกลักษณ์มาก แกมาเรียนที่วอลล์สตรีททุกวัน ส่วนใหญ่จะมาตั้งแต่เที่ยงๆ (ถือว่าเช้าแล้วนะ) แล้วจะใช้ชีวิตกินนอน หมอนเสื่อ อยู่ในแล็บจนโรงเรียนปิด แต่ละวันที่แกมา ก็จะมี image เดิมๆ เป็นที่คุ้นตาของเหล่า PT ทั้งหลาย ก็คือ จะสะพายเป้สีเขียวตุ่นๆ เดินโทงๆ เข้ามาในแล็บ ที่ใบหน้าของเค้าจะมีระเรื่อของแป้งเด็กแคร์ เรืองรองอยู่ตรงช่วงทีโซน โดดเด่นมาก (ชั้นสงสัยว่าอีนี่มันไปว่ายน้ำมาก่อนหรือป่าวเนี่ย) ส่วนผมของพ่อคุณก็จะฟูฟ่องไปไหนล่ะ หลังจากเพ่งพิจารณาอยู่หลายครั้ง ก็ได้ขอสรุปว่า ผมฟูๆ เสียๆ แบบนี้เป็นผลมาจากการนึกครึ้มไปทำรีบอนดิ้งราคาถูก ทำให้แทนที่จะได้ผมตรงสลวยกลับได้ผมกระด้างเป็นไม้กวาดมาแทน แต่ก็นะ ว่าไม่ได้ คนเรามันก็อยากจะดูดีใช่มะล่ะ ก็ต้อง keep on trying กันไป

*อะ เล่าต่อๆ คุณคนนี้เค้าจะไปนั่งคอมเครื่องเดิมประจำทุกครั้งที่เค้ามาเรียนใช่แมะ แล้วแบ่บเค้าจะชอบเรียก PT ถามคำถามที่แบ่บ โอ้โห พ่อคุณ คำถามทั้งหลายใช้อวัยวะส่วนใหญ่คิดไม่ทราบยะ ลองมาดูกันว่าคุณคนนี้เค้าจะมีฤทธิเดชอะไรบ้าง (นโยบายของโรงเรียนคือต้องพูดภาษาอังกิดเท่านั้น แต่กะคนนี้ ดิชั้นขอแหกกฎ)

ชั้นกะลังเดินชิวๆ อยู่ในแล็บ โดยหารู้ไม่ว่ากะลังจะแกว่งเท้าหาเสี้ยนอยู่...
ถามมาสิจ้ะ..โดน: Excuse me, excuse me...
ข้าพเจ้า: Yes? (สัดเอ้ยยยย ไม่น่าเผลอเดินมาตรงนี้เลยกู แต่ก็ตีหน้าสวยแสร้งยิ้มไปตามหน้าที่)
ถามมาสิจ้ะ..โดน: (เอานิ้วชี้ในสมุดที่คำว่า anyway) What this mean?
ข้าพเจ้า: Erm...you usually say 'anyway' when you want to change the topic or the subject.
ถามมาสิจ้ะ..โดน: ฮ่ะ อะไรนะครับ again again..
ข้าพเจ้า: (ภาษาอังกิดท่าทางจะไม่เวิร์ค) ก็เราจะพูด anyway เมื่อเราต้องการเปลี่ยนหัวข้อบทสนทนาหรือเมื่อเรานึกอะไรขึ้นมาได้และอยากจะกล่าวเสริมไงครับ
ถามมาสิจ้ะ..โดน: Ok, what example
ข้าพเจ้า: (เอาแล้วไง) Hmm..for example, when you're talking to someone on the phone and you've just realised that you have to go do something else, you might say, "Anyway, I should get going"
ถามมาสิจ้ะ..โดน: ฮ่ะ อะไรนะครับ again again..
ข้าพเจ้า: (กูไม่น่าตอบเป็นภาษาอังกิดเล้ย) ก็เวลาคุยโทรศัพท์กะเพื่อนไรเงี้ยครับ ถ้าเราอยากจะวางสาย เพราะเพิ่งนึกได้ว่ามีธุระต้องทำ ก็สามารถพูดตัดบทได้ว่า "Anyway, I should get going"
ถามมาสิจ้ะ..โดน: มันแปลว่าอะไรครับ
ข้าพเจ้า: ก็แบ่บ ยังไงก็เถอะ เดี๋ยวจะต้องไปแล้ว ประมาณนี้อะครับ
ถามมาสิจ้ะ..โดน: How can spell?
ข้าพเจ้า: (เริ่มมองหา PT คนอื่น) a-n-y-w-a-y. comma. I-s-h-o-u-l-d...."
ถามมาสิจ้ะ..โดน: Get going what mean?
ข้าพเจ้า: (เริ่มเมื่อย เพราะยืนนาน) It's a bit like 'I have to go now'
ถามมาสิจ้ะ..โดน: Why have -ing in go?
ข้าพเจ้า: Because it's a phrasal verb...เพราะว่ามันเป็นสำนวนอะครับ
ถามมาสิจ้ะ..โดน: Can you give me example more?
ข้าพเจ้า: (อยากบีบคออีนี่แล้ว) ก็อย่างเช่นพวก get up, take off, put on อย่างงี้อะ เรียกว่า phrasal verbs
ถามมาสิจ้ะ..โดน: อ่อ ครับ แล้วถ้าจะบอกว่าขอให้นอนหลับฝันดีนะ จะพูดยังไงอะครับ
ข้าพเจ้า: ก็พูดสั้นๆว่า sweet dreams ก็ได้
ถามมาสิจ้ะ..โดน: How spell?
ข้าพเจ้า: (เอ๊ะ มึงรู้อะไรบ้างมั้ยเนี่ย) s-w-e-e-t....
ถามมาสิจ้ะ..โดน: แล้วพูดยังไงอีกได้บ้าง can you tell me
ข้าพเจ้า: You can say, hope
you sleep well, have a nice sleep พูดได้หลายแบบอะครับก็แล้วแต่
ถามมาสิจ้ะ..โดน: แล้วทำไมตรง dream ต้องมี s ครับ
ข้าพเจ้า: ก็พหูพจน์ไงครับ คนเรามันก็ฝันได้หลายเรื่อง เคยฝันไหมล่ะครับ (เริ่มวีน)
ถามมาสิจ้ะ..โดน: อ่อ ครับ แล้ว....
กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
เห็นภาพไหมคะ คำถามคุณพี่แบ่บต่อยอดมากๆ คือถามต่อไปได้เรื่อยๆ ไม่มีที่สิ้นสุด นี่เค้าไม่ได้จ้างชั้นมาสอนแกคนเดียวนะ ยืนนานเมื่อยก็เมื่อย พูดก็ไม่ค่อยจะรู้เรื่อง ทีหลังต้องมองหน้ามองหลังก่อนจะเดินไปไหนในห้องแล็บ ไม่งั้นเดี๋ยวจะซวยอีกกู