ไม่มีหัวข้อได้แมะ

*** อะแฮ่ม ไม่ได้เข้ามาอัพนานพอสมควร จะเข้ามาอีกทีก็ต้องวางท่ากรุ่มกริ่ม อิ่มเซ็กส์อย่างนี้แหล่ะ

ก่อนอื่นขออัพเดตนี้ดส์เนิง ฮายสปีดกูในที่สุดก็กลับมาใช้งานได้ตามเดิม ขำมากตอนที่กูโทรไปวีนที่บริษัทมัน อีพนักงานมันบอกว่าสาเหตุที่เน็ตหลุดบ่อยมีอยู่สามสาเหตุ หนึ่ง สายโทรศัพท์ไม่ดี สอง โมเด็มมีปัญหา สาม คอมพิวเตอร์มีไวรัส ซึ่งกูไม่เชื่อว่าจะเป็นสองข้อแรกเพราะก่อนหน้านี้ก็ใช้งานได้ดีไม่มีปัญหาอะไร อีพนักงานมันก็พูดด้วยน้ำเสียงตื่นตระหนกราวกับว่าได้รู้ว่ากูติดเชื้อไข้หวัดนก

"ตรงนี้ขอฟันธงเลยนะคะว่าเครื่องของคุณโดนไวรัสแน่ๆ ค่ะ ไม่ได้เป็นที่เซิร์ฟเว่อร์ของทรูแน่นอน"

จ้าาาาาาาาแม่คุณ มึงเป็นอีหมอลักษณ์หรอถึงได้มาฟันธงกะกูแถวนี้ เห็นเพื่อนกูที่ทำงานอยู่ที่เดียวกะมึงเพิ่งบอกกูหยกๆว่ามันเป็นที่เซิร์ฟเว่อร์ของบริษัทมึงเอง แหม ไม่ค่อยจะโทษลูกค้าเลยนะคะคุณ กูสแกนคอมกูจนจะปลิ้นฮาร์ดดิสก์ออกมาดูแล้ว ไวรัสสักตัวก็ยังไม่เห็นหัว อีเฟ่ย!!!

*** วันนี้ไม่ได้ไปทำงาน เพราะสลับวันหยุดกะเพื่อนร่วมงาน ส่วนเหตุผลที่ทำไมทำแบบนั้นก็อย่ารู้เลยแล้วกัน แค่เข้ามาอ่านบล็อกชั้นนี่ก็สอดรู้สอดเห็นมากพอแล้ว จะเอาอะไรกับชั้นอี๊กกกก

แต่เอ...วันนี้เราทำอะไรไปบ้างนะ เราลองมาไล่เีรียงกันดูดีกว่า

เวลาที่ตั้งนาฬิกาปลุกไว้: 10.30 am.

เวลาที่แงะตัวออกจากที่นอน: 12:30 pm.

เผอิญอีลูกทรพีคนนี้มันนัดแม่มันไว้ตอนบ่ายหนึ่งตรงที่เอ็มโพเรี่ยม แต่ดูมันสิ คงนึกชะล่าใจว่ายังไงแม่มันก็ต้องรอมันอยู่ดี ไม่ว่าอีลูกอกตัญญูคนนี้มันจะมาเลทแค่ไหน แต่เอาเถอะ ที่ชั้นนัดแม่ไว้ที่เอ็มโพเรี่ยมก็เพื่อที่จะไปสมัครร่ำเรียนภาษาญี่ปุ่น หรือภาษาผัวน้อยของชั้นเอง (ผัวตามกฎหมายคือภาษาอังกฤษ) ที่ซอยสุขุมวิท 29 (ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องนัดเจอกันที่ห้างที่ว่าในเมื่อมันต้องเดินไปอีกตั้งไกลพอสมควร) ด้วยความที่คนอย่างอิชั้นนั้นเป็นคนที่มีวิสัยทัศน์กว้างไกล ปลาไหลอุนาหงิ อิชั้นจึงคิดว่าสมัยนี้เก่งภาษาต่างประเทศเพียงภาษาเดียวนั่นไม่พอทำมาหากินซะแล้ว ดังนั้นเพื่อเพิ่มศักยภาพของตัวเอง (และเพื่อเพิ่มฐานลูกค้าทางโซนเอเชีย) ดิชั้นจึงคิดอุกอาจกระทำการดังที่กล่าวไว้ในข้างต้น กระบวนการสมัครทั้งหมดกินเวลาไม่เกินครึ่งชั่วโมง เพราะแค่กรอกข้อมูล+จ่ายเงิน ดิชั้นก็เดินตัวเบา (เพราะเงินหมด) ออกมาจากสมาคมแห่งนั้น เอาล่ะอีกสี่อาทิตย์ชั้นจะมาเยียบที่นี่ใหม่ในฐานะนักเรียนที่จัดว่ามีนิสัยและหน้าตาน่ารักเอาการทีเดียวล่ะ

เมื่อกี้เป็นภาพแฟลชแบ็ค ตอนนี้ตัดภาพมาอีกที ณ ห้างหรูกลางใจเมือง สองแม่ลูกเดินจับมือกระโดดแกว่งไกวเปียปอยผมเดินวินโดว์ชอปปิ้งกันอยู่

ผู้เป็นลูก: มาม มาม เอาหลุยส์รุ่นนี้มะ ออกใหม่เลยนะ โน้ตดูในเน็ตเมื่อคืน รุ่นนี้กำลังอินเทรนด์ น้องมิ้น (น้องสาว) โทรมาบอกว่าที่โซโหเค้าเดินถือกันเต็มเลย

ผู้เป็นแม่: ไม่ดีกว่ามั้งลูก แม่ว่าหลุยส์มันเกร่อจะตาย ดูแถวบ้านสิ แม่ค้าขายส้มตำก็ใช้หลุยส์รุ่นดอกซากุระ ส่วนลูกสาวมันที่เรียนราชภัฎวิบูลย์สงครามก็ใช้กุชชี่รุ่นเมสเซ็นเจ่อ ยี่ห้อดาดๆ แบบนั้นเราปล่อยให้คนดาดๆ เค้าใช้กันไปเถอะ

ผู้เป็นลูก: งั้นไปดูเบอร์เบอร์รี่ก็ได้ โน้ตอยากซื้อผ้าพันคอกะหมวกไว้ไปแต่งแข่งกะพวก ช้าฟส์* แถวๆแถบลอนดอนมิดเวสต์

ผู้เป็นแม่: โอเคจ้ะ แม่เห็นด้วย แม่ก็อยากได้ร่มเบอร์เบอร์รี่ไปใช้เหมือนกัน ช่วงนี้ฝนตกบ่อย ร่มแบรนด์อื่นก็เกรงว่าคงกันฝนได้ไม่ดีเท่า

อู้ยยย ตอแหลกันเจงๆ อีแม่ลูกผูกจิตร เปอร์รี่วิตผูกใจ คู่นี้ ชั้นรู้ทันนะว่ามาเก็บข้อมูลแล้วแอบจดยี่ห้อกะรุ่นใส่โพสต์อิตฝากคนข้างบ้านที่ไปฮ่องกงบ่อยๆ ให้ซื้อของก็อปมาให้…

จริงๆ แล้วมาที่นี่เพื่อจะมาซื้อตุ๊กตาบาร์บี้ให้หลานสาวมันสักตัวนึง มันส่งเสียงตามสายมาบอกว่า

“อาโน้ตตตต เอินอยากได้ตุ๊กตาบาร์บี้ บี้ บี้ บี้ บี้” (เสียงมันเอ่คโค่หลอนอยู่ในโสตประสาท เหมือนอีชัคกี้ผีเด็กยังไงยังงั้น))

*** โอเค ถ้าอยากได้อาที่แสนดีคนนี้จะจัดให้ แต่แหม อีเอิน จะเล่นของเล่นทั้งทีเอาซะไฮโซเลยนะแก แล้วอีตุ๊กตาหน้าสวยใสไร้สติแบบอีบาร์บี้นี่ก็โคตรจะประเทืองปัญญาเลยนะ แต่เอาเถอะนานๆ ทีเนอะ ไม่ได้ให้กันบ่อยๆ ซะหน่อย อย่างที่ชั้นพร่ำบอกเสมอว่าการให้นั้นสุขใจมากกว่าการรับ (แต่ถ้าให้ไปแล้ว บางทีมีอะไรตอบแทนมาก็ดีเหมือนกัน แบ่บ แอบหวังผลประโยชน์อะค่ะ โตขึ้นมันจะได้ซื้อเทริยากิเซ็ตของฟูจิมาเยี่ยมชั้นที่บ้านบางแค 555) โอววว พระช้าววว เบื้องหน้าชั้นกะแม่มีชั้นวางตุ๊กตาบาร์บี้อยู่เต็มไปหมด

ตื่นตา ตื่นใจมั่กๆ

*** แต่ว่าไม่ได้นะ ขนาดตุ๊กตาบาร์บี้เค้ายังมีแบ่งเป็นชนชั้นวรรณะเลยคู้นนน ชนชั้นไฮโซจะถูกจัดวางไว้บนชั้นสูงที่สุด เกินความสามารถเด็กเก็ตโต้คลองเตยจะเอื้อมมือหยิบลงมาเชยชมได้ อีพวกที่อยู่ชั้นไฮโซก็ไฮโซสมชื่อทั้งราคาและเครื่องนุ่งห่ม คือแต่ละตัวมันจะแต่งกายด้วยชุดที่เหมือนกับก็อปมาจากชุดนางโชว์ที่อัลคาซ่า อู้ฟู่ อ้าซ่า อลังการอะไรมากมายก็ไม่รู้ ซื้อไปคงไม่ได้เล่นอะ ต้องเอาไปตั้งโชว์ให้ฝุ่นเกาะซะงั้น หลานเอินจ้ะ รอให้อาขอวีซ่าผ่านแล้วได้ไปขายตัวแถวๆ แถบกินซ่าได้ก่อนนะจ้ะ เดี๋ยวจะเหมาซื้อให้ทั้งชั้นเร้ยยยย

ภาพตัวอย่างบาร์บี้กะหรี่อัลคาซ่าร์

พอแม่เห็นลูกชายหัวแก้วหัวโปกของตัวเองกำลังน้ำตาคลอหน่วยบรรจงเรียงกล่องอีบาร์บี้นาง

โชว์สัดหมาทั้งหลายนี้กลับเข้าที่ แม่ก็รู้ทันว่าอะไรเป็นอะไร จึงเดินมากระซิบบอกเบาๆ ว่า

((โน้ตลู่ก ถ้าอีพวกกะหรี่บาร์บี้แถวบนมันสูงส่งเกินคนชนชั้นกลางอย่างเราๆ จะอะฟอร์ดได้ ก็ไม่ต้องไม่สนใจมันหรอก ดูแถวล่างๆ สิลูก สวยไม่แพ้อีพวกนั้นเลย ราคาก็ย่อมเยาว์กว่ามาก))

แม่คิดต่อในใจ - --> (เงินที่เหลือลูกจะได้เอามาซื้อลิปสติกคลีนี้กให้แม่ไง)

*** อืมมม แม่ชั้นฉลาดคิดหน้าคิดหลังรอบคอบเหมือนชั้นไม่มีผิดเลยเนอะ ภูมิใจจัง คิดแล้วอิชั้นก็จัดแจงเอาผมทัดหู ปาดน้ำตา (เพลงแด่เธอผู้ไม่แพ้ ดังขึ้น) เดินไปดูบาร์บี้วรรณะเกือบจะจัณฑาลคือราคาย่อมเยาว์เพียงสองร้อยไปจนถึงสามร้อยปลายๆ เท่านั้นเอง!! (ก็ยังแพงอยู่นะเนี่ย ซื้อซีดีแถวสีลมได้ตั้งสามแผ่น) อืมม ดูๆ ไปอีนังพวกนี้มันก็สวยไม่ใช่ย่อยนะเนี่ย มีทั้งแบบ บาร์บี้ไปงานเต้นรำเป็นครั้งแรก บาร์บี้ไปเรียนขี่ม้า บาร์บี้เล่นวินด์เซิร์ฟ บาร์บี้ชุดมีผัวเลี้ยงลูก หยั่งงี้อีแถวไฮโซเมื่อกี้มันต้องมีบาร์บี้ชุดฝึกพ่นลูกปิงปอง ฝึกเปิดขวดแน่ๆ เลยว่ะ

*** สักพักนึงผ่านไป อิชั้นก็ตัดสินใจเอารุ่นที่ถูกที่สุด ถึงราคาจะถูกแต่ก็ดูมีสกุลรุณชาติมากมาย โดยใส่เสื้อสูททวี้ดสีชมพูถอดแบบมาจากห้องเสื้อโอ กูตูร์ชาแน่วยังไงยังงั้น เท่านั้นยังไม่พอ ยังแถมหวีสีชมพูแปร๊ด ซึ่งกูก็จนปัญญาจะคิดได้ว่ามันแถมมาให้คนเล่นหรือให้อีบาร์บี้เอง ค่าที่มันใหญ่เกินกบาลอีบาร์บี้ แล้วก็เล็กเกินว่าจะใช้หวีบนหัวมนุษย์มนาอย่างเราๆ ได้ แต่ดูภาพรวมแล้วเริ่ดหรูมาก เหมือนเป็นของเล่นที่แม่ของอีแพรีสซื้อให้มันเล่นตอนมันประจำเดือนมาครั้งแรก

*** สรุปว่าวันนี้สิ้นเงินไปมากโขอยู่ แต่ก็ไม่ได้จับจ่ายอะไรไปอย่างไร้สตินะยะ รู้สึกดีมากที่ได้ซื้อของให้หลาน แต่ถ้ายังไงเอินมันโตขึ้นมาแล้วแรดก็อย่ามาโทษอีอาคนนี้แล้วกันนะ คนจะแรดมันไม่ใช่เพราะเล่นบาร์บี้หรอกชิมิค่ะ

ปล. อยากจะบอกว่าเมื่องานทำงานมีความสุขมาก เนื่องจากมีนักเรียนน่ารักขวัญใจอิชั้นมาเรียนพร้อมกันโดยมิได้นัดหมายถึงสามคน มีความสุขจนถึงขั้นซัมบูร์ฟูฟ่องจนเกือบฟินและผิวปากฮัมเพลง รักนะ แต่ไม่แสดงออก ดังไปทั่วทั้งตึกที่ทำงาน
ซัมบูร์คืออะไร ฟินคืออะไร เชิญค้นหาคำตอบที่นี่ได้่โดยพลัน
http://pinku.uptogu.com/diary/?date=2005-10-27&page=1

* ช้าฟส์ (chavs) คือกลุ่มวัยรุ่นในอังกฤษที่นิยมใส่ Burburry และกางเกงวอร์มเหมือนเรียนจะไปเรียนพละ ตบท้ายด้วยหมวกเอียงๆ เปรียบได้คล้ายๆกับเด็กแนวในประเทศแถวๆนี้ พวกนี้ได้รับขนานนามว่าเป็น The new ruling class of UK ถ้าอยากรู้เรื่องมากกว่านี้ก็ไป search หาข้อมูลกันเอาเอง อย่ามัวแต่รอแต่จะให้คนอื่นเค้าป้อนข้อมูลให้ ไป๊

ตัวอย่างกลุ่มช้าฟส์เพศชาย
้้
ตัวอย่างกลุ่มช้าฟส์ชะนี

ตัวอย่างช้าฟส์กลุ่มสาวประเภทสอง อีวิคขี้ขวัญใจชั้นเอง