เร่กันเข้ามาเร้ววววว วันนี้จะมาตั้งวงนินทานักเรียนอีกแล้ว ก็นะคะนักเรียนที่มาเรียนก็ร้อยพ่อพันแม่ แหว่งแหจับปลามากๆ มีตั้งแต่เด็กประถมไปจนถึงคุณยายชาวญี่ปุ่นซึ่งมักจะตีอกชกหัวตัวเองทุกครั้งเมื่อแกออกเสียงภาษาอังกฤษผิด แต่นักเรียนดีๆ เราจะไม่เอามาเผากันหรอกชิมิแคะ เราจะประจานกันแต่นักเรียนที่ชอบสร้างปัญหา กินราดหน้าไม่จ่ายเงิน
คราวนี้เราจะมาศึกษาพฤติกรรมของเหล่านักเรียนที่เราเรียกว่า “นักเรียนสปอนเซอร์บาย” คงพอจะเดาได้นะคะว่าเป็นคำยืมมาจากภาษาอังกฤษว่า sponsored by ถ้าจะให้ขยายความอีกหน่อยก็คือ มีสปอนเซอร์เป็นชายหนุ่มเผ่าพันธุ์คอเคเชี่ยน หลากหลายอายุขัยมาเป็นคนให้ทุนการศึกษา ช้าก่อน อย่าเข้าใจผิดไปนะคะว่าตัวชั้นมีอคติกับนักเรียนพวกนี้ แต่นักเรียนบางคนมันก็ทำตัวให้ดิชั้นอดมีอคติไม่ได้ เอาล่ะค่ะ without further ado ขอแนะนำให้รู้จัก ออหรี่ขี้อวด นามแฝงว่าบัว (แล้งน้ำ) อีบัวเนี่ยนะคะ ตอนแรกๆ ที่ได้รู้จักมักจี่กันเนี่ย ก็ดูเป็นคนที่มีอัธยาศัยดีอยู่หรอก คือคุยกันพอเป็นมารยาท แต่พอชั้นให้ความสนิทสนมด้วย อีบัวมันก็เริ่มยกมือเรียกชั้นไปถามถี่ขึ้น พอถามเสร็จเจ่แกจะโยงเรื่องการบ้านเข้าเรื่องส่วนตัวแกได้อย่างโพรเฟสชั่นน่อลมากๆ ไอ้เราก็ตกหลุมพลาง ยื่นนิ้วกลางให้อีบัว ยืนฟังมันพล่ามอยู่เป็นนานสองนาน อีห่ากูก็เมื่อยนะเฟ้ย ต้องมายืนฟังมึงเล่าเรื่องของตัวเองอยู่นั่นแหล่ะ ชั้นก็ไม่ได้คิดอะไรมากมายหรอก ช่วงแรกๆ ถือว่าเออ เค้าคงไม่มีที่อื่นจะระบาย มีอยู่วันนึงเจ่แกเอารูปสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ของอังกฤษที่แกปริ๊นท์ออกมาจากอีเมล์ที่สะมีแกส่งมาให้ เอามาโชว์กู (แล้วมันเรื่องอารายยยยจะต้องมาโชว์) แล้วก็เม้าๆ มาเนี่ยเดี๋ยวจะไปทาวเว่อออฟลอนดอนนะ อุ้ย เดี๋ยวไปบั๊คกิ่งแฮมด้วย (ไปฟั๊คกิ่งแฮมก่อนเถอะมึงอะ) กูนั่งดูไปแล้วก็แบ่บ อารายเนี่ย จะไปก็เรื่องของมึงสิ จะมาป่าวประกาศทำด๋อยอะไร และแล้วมันก็หายไปประมาณสองสามอาทิตย์ (ซึ่งช่วงนั้นห้องแล็บที่ชั้นทำงานอยู่สูงขึ้นอีกหลายเซ็นติเมตร) แต่ในที่สุดเจ่แกก็กลับมาพร้อมกับอีโก้ที่เพิ่มทวีคูณเข้าไปอีก เพราะแกไปอังกฤษมาแล้ว โอ้โห มันเรียกชั้นไปเลยค่ะ....
อีบัว: เนี่ย พาส ซิมเปิ้น มันใช้ยังไงหรอ ไอด๊อนอันเดอสะแตน
ข้าพเจ้า: Ok, you use it with an action that is finished and over….
อีบัว: (ยังฟังกูพูดไม่จบเลย) ยูโน ไอ จัส คัม แบ็ค ฟรอม อิงแลน
ข้าพเจ้า: Oh really, how was it then? (หน้าเฟ้กสนใจสุดริด)
อีบัว: (เข้าทางมันล่ะ) อู้ยย เวรี่บิวตี้ฟูน พีเพิ่นอาเวรี่ไน้ ไอเว้นทูมายบอยเฟรนเฮ้า เวรี่โอล ไอสะเมวซัมติงเวรี่แบด แอนด์ไอเว้นทูเดอะบีช อิส เรนนิ่ง ไอแวร์แมนี่โคสบีคอสอิสโคล (เอานิ้มชี้หน้าจอคอมพิวเตอร์ซึ่งมันเป็นแบบฝึกหัดการฟังที่คู่ผัวเมียจากเมกาไปเที่ยวที่อังกิดแล้วมันจะมีภาพสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆขึ้นอยู่) เนี่ยๆ ไปมาหมดแล้วนะ ไม่ว่าจะทางเหนือหรือใต้ ทะเลเค้าก็สวยนะ แต่มันไม่มีทราย มันเป็นก้อนหิน เนี่ยๆ (เอานิ้มจิ้มๆ) ตรงนี้ก็สวย
ข้าพเจ้า: หรอครับ
อีบัว: ใช่ เนี่ย ไอวิวบายเฮ้าทูนะ
ข้าพเจ้า: หรอครับ
อีบัว: เยสสสสสส แอ่นยูโน....
WHO CARES!?
สัด กูก็ไปมา ไปมาก่อนมึงอีก กูไม่เห็นต้องมาป่าวประกาศให้ชาวบ้านเค้าฟังเล้ยยยยย
แล้วขอบอกว่าอีเจ่บัวเนี่ยมันขี้เสือกมากเลยนะ เวลาชั้นเดินไปช่วยนักเรียนที่นั่งข้างๆ มันอะ มันชอบเสนอหน้าของมันมาดูว่าเกิดอะไรขึ้นหรือว่ามีใครได้ดีกว่ามันหรือปล่าว ไม่ไหวนะค่ะ นักเรียนแบบนี้ ชั้นว่าชั้นมีความอดทนกะนักเรียนสูงมากๆ แต่มาเจออีนี่แบ่บเจ่ขอลาบวช สวดชิณบัญชร ตอนนี้เวลามันยกมือชั้นจะโบ้ยให้พีทีคนอื่นไปช่วยแทน ไม่ก็เดินไปช่วยอย่างเสียไม่ได้ แล้วพอตอบคำถามโง่ๆของมันเสร็จก็จะรีบเดินออกมาก่อนที่มันจะอ้าปากพรั่งพรูอะไรไร้สาระออกมาอีก
ก่อนไปวันนี้ขอตั้งโพลนะคะ ขออินเตอแรคชั่นจากคนอ่านหน่อย ช่วยกันโหวตนะคะว่าคนแบบไหนที่คุณคิดว่าน่าเอาเท้าไปลูบหน้ามันมากที่สุด
| คนแบบไหนที่คุณคิดว่าน่าเอาเท้าไปลูบหน้ามันมากที่สุด |
14 comments:
ทำไมโหวตไม่ได้ว่ะ
เออ ทำไมอ่ะ อีนักเรียนขี้อวด คุณทวดเต้นแร๊พ ถ้ากูเป็นหนึ่งในนักเรียนจะอวดแข่งกะมัน อยากฟันเพื่อนแฟน (อ่าว)
สวยมั้ยอ่ะ อยากเห็นหน้า สู้เจ๊วิคขี้กูไม่ได้ หลอกฟันเด็กอังกรี๊ด เออเออ อีอ้อม เพื่อนที่ทำงานกูชมว่าผัวมึงหล่อ แจ็คดอสั้น กันใหญ่เชียฮ่ะ ดิชั้นก็ proud แมกกก อ่อ ผัวเพื่อนดิชั้นเอง ว่าแต่เอ๊ ยังกะมาเม้นบล็อกอีอ้อมเลยอ่ะ แล้วนักเรียนโรงเรียนมึงพวกที่จ้องหา sponser นี่มีเยอะไม๊อ่ะ สมัยชั้นเรียน เอยูเอ (ass us all)น่ะฮู้ยย อีพวกสาวออฟฟิซอ่อยอาจารย์ไรล่ะ หารู้ไม่ว่าอาจารย์ aua skill gay กัน 70% หน้าหงายกันเป็นแถบ สม
เออ โหวตไม่ได้อ่ะโน้ต
นี่ๆ ถ้าเป็นชั้นนะ จะถมมันกลับว่า อู๊ย แค่อังกฤษเองหรอคะ อิชั้นนี่ ไปท่องยุโรปมาแล้ว (ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ใส่ไข่มันไปซะ) อิชั้นยังไม่อวดคุณเลย แล้วแกก็คุยทับให้แมร่ง ตายไปเลย ชอบนักเชียว อีพวกอย่างนี้อ่ะ อย่ามาอวดต่อหน้าชั้นเชียว จะฆ่าให้ตายเลย อิๆๆ
ฮึๆ อ่านของเมิงก้อทำให้กรูคิดถึงนักเรียนที่กรูไปสอนคอร์ส coprwriting เลยว่ะ แหมมีเถียงกรู(ด้วยเสียงอันดังและมั่นใจสุดๆ)ว่า pregnant เป็นคำนาม ดอกหล่ะกรูเลยบอกว่า "pregnancy ต่างหากเป็นคำนาม..ไม่รู้จริงก้ออย่าเถียงครูสิคะ" เหี้ยไหมนั่น555 มันเขียนคอมเม้นด่ากรูซะ ช่างแม่งกรูไม่ผิดนิ
เออ รำคาญนังพวกที่ชอบขี้อวด ปวดชีพจร มาก แต่ถ้าเป็นชั้นนะชั้นก็คงประมาณมึงน่ะแหละค่ะ (ชั้นกะมึง พาราเรลเหมือนกันเรอ) คงแบบอยากตบในใจอะแต่ทำไรไม่ได้เพราะเดี๋ยวตกงาน สราญจิต
แต่พูดถึงนะชั้นเกลียดคยขี้อวดมากแบบ น่ารำคาญอะ ไร้สาระ และก็พวกเห็นแก่ตัวอีก จะเล่าให้ฟังวันนั้นชั้นเข้าแถวจะจ่ายตังอะตอนไปซื้อของช่ะ แล้วมีอีชายคนเนี้ยมันอยู่ๆก็เดินมาแซงกูก็แบบมองหน้าแบบโมโหสุดยอด มันก็ทำเป็นแบบ อุ้ย ขอโทษ ก็ก็ไม่พูดด้วยเรอ อีไม่มีมารยาท ตลาดปิด
เกลียดนัก อีพวกเนี้ย
คนแบบนี้มีเยอะจะตายไป ไหปลาแดก
มรึงแค่ทำเปงเอาหูไปนา เอาตาไปกินเหล้า
แค่นั้นก้อจบ
อุ้ย สะใจแทนอีดิ๊กมากๆ เรย กะเทยฝั่งธน
กูก็ไม่อยากจะใส่ใจแม่งหรอก แต่มันชอบนึกว่ากูพิศวาสอยากฟังเรื่องของมันหน่ะสิ เพราะความที่กูไนซ์กะนักเรียนทุกคน มันก็เลยคิดว่ากูเป็นญาติมันคนนึงมั้ง
ก็ด่ามันไปเรย สิ อีโง่!
ต้องเข้าใจว่าอีบัวเผื่อนคนนี้อาจจะมีปมด้อยแต่เด็ก สันนิษฐานว่าคงเกิดจากการดูเรื่องยามเมื่อลมพัดหวน เลยฝังใจว่าการได้ไปอังกฤษทำให้เธอกลายเป็นหมิว ลลิตาไปซะงั้น
ทำไมอีแม่ขี้นินทา ร้ายมากนะ ปุ๊กกี้
เป็นมิ้นนะจะบอกว่ากูไปมาหมดแร้วแบบว่า อียิป
(คลีโอพัดตรา) ฝรั่งเศษ (ชองเอลิเซ่) และโฮโนลูลู 555+
แหม้...แล้วไม่ทำท่าชิวใส่มันไปล่ะค่ะ นังกระหรี่ปรี่ไปสีลม เอาแต่เฟคเมคมันนี่อยู่ได้ เป็นอิชั้นไม่เสียเวลามาฟังมันพล่ามห่ามจิตอยู่แบบนี้หรอก
สัด ได้ข่าวว่ากูทำงานที่สีลมอมนกเข้า ตึกข้างๆกะมึงมาเป็นเดือนแล้วนะ ยังไม่ได้เจอหน้าท้าลมฝนกะมึงเลย ได้ผัวแล้วลืมเพื่อนซะงั้น
ชอบคำพ้องของแอร์ญี่ปุ่นมากเรยอะ แบบพ้องทั้งความหมายและจังหวะ
Post a Comment