A Day in a Life of Me As a PT

9:45 นาฬิกาปลุกกะมือถือส่งเสียงร้องระงมแข่งกันปลุกอิชั้น แต่ปลุกไปสองไพเบี้ย เพราะอีเจ้าของมันไม่ยอมตื่นง่ายๆ

10:00 ตื่นบรรทม ขณะที่พยายามแงะตัวออกจากที่นอน ก็บังเอิญพบว่าหูฟังไอพ็อดยังยัดอยู่ในหูอยู่เลย

อีชนัน สักวันมึงจะหูหนวกนะ

10:10 เปิดวิทยุคลื่นเก้าสิบสาม คูล เอฟเอ็ม เพลง “ไม่อยากให้เธอไว้ใจ” ขึ้นมาพอดี
ทำให้ชั้นได้อาบน้ำไปพลาง ร้องเพลงแสร้งว่าตัวเองเป็นมาช่าอินเลิฟไปพลาง

10:28 เดินโทงๆ ออกมานอกห้องน้ำ ออกกำลังกาย โยคะ ยืดเส้นยืดสายนิดหน่อยตามประสาสาวเฮลธี้ เสร็จใส่กางเกงใน ถุงเท้า สแตนด์บายไว้

10:37 ออกไปดื่มน้ำตรงระเบียงพร้อมตากผ้าเช็ดตัว
ปิดวิทยุ เพราะมันเปิดเพลง Bounce ของกอล์ฟกะไมค์ไนโตรเจน กูรำคาญอีเด็กขี้ก้างหัวทอง ปากแดงแก้มแดงเหมือนกะเทยหัวโปกสองคนนี้เหลือเกิน กูเปิดคอมฟังเพลงเช็คเมลดีกว่า

10:51 ปิดคอม เริ่มแต่งตัว ใส่เสื้อ ใส่กางเกง อีดอก กางเกงคับมาก

กรี๊ดดด กูอ้วนขึ้น!!

11:00 โอเค อิชั้นพร้อมรับวันใหม่แล้ว หายใจเข้าใหญ่ๆ เฮือกนึงแล้วเดินออกจากบ้าน

11:05 อยู่บนแท็กซี่ แท็กซี่มีปัญหากะเมีย เพราะเมียไปมีชู้ เมื่อคืนเค้าจับได้ เลยตบเมีย เมียก็เลยหนีออกจากบ้าน กูก็ไม่รู้จะแสดงความเห็นยังไง ก็เลยได้แต่ ครับ…ครับ ...ใช่ครับ... แย่จังนะครับ เค้าเล่าไปก็จะร้องไห้ไป ตอนจะลงค่ารถมันสี่สิบสามบาท ชั้นก็ให้ไปสี่สิบสามบาทพอดี เค้ามีการบอก “หนุ่ม เก็บไว้เถอะสามบาท” กูบอก “โอ้ย พี่ ไม่เป็นไร เอาไปเหอะ” พี่อย่าทำให้หนูรู้สึกแย่ไปกว่านี้เลย เพิ่งจะสิบเอ็ดโมงกว่าๆ วันหนูเพิ่งจะเริ่มเอ้งงงงง

11:15 เข้าไปซื้อข้าวกล่องซอยข้างๆ ที่ทำงาน เอาหมูจ๋ากะผัดกระเพราไก่ (หมูจ๋าแพงมาก)

11:25 กินข้าวอย่างรีบร้อนในแพนทรี่ (คล้ายๆ ห้องครัว แต่แม่งเล็กมากๆ คนยืนกันสามคนก็เต็มแล้ว) ผัดกระเพราอีร้านนี้เผ็ดสัด!

11:30 เดินออกมาจากแพนทรี่เพื่อให้เพื่อนร่วมงานเห็นว่าชั้นมาเข้างานตรงเวลา พอได้รับความไว้วางใจพอสมควรแล้วจึงเดินไปหยิบหวีจากกระเป๋าแอบไปเสริมสวยในห้องน้ำต่อ

11:40 ได้เวลาทำงานจริงๆ ซะที เดินโชว์ตัวรอบแล็บหนึ่งรอบ จัดโต๊ะ จัดหูฟังไรไปเรื่อย เพราะช่วงนี้นักเรียนยังน้อยอยู่

11:45 ดูตารางสิว่าวันนี้ต้องทำอะไรบ้าง วันนี้อิชั้นต้องทำ first lesson (คล้ายๆ กับการปฐมนิเทศน์ แนะนำการเรียน ฯลฯ )ตอนหกโมง มีนักเรียนสองคน โอเค ไม่หนักหนาเท่าไหร่ เสร็จแล้วเตรียมอุปกรณ์การเรียนให้นักเรียน จัดเป็นชุดๆ เสียบด้วยดอกกล้วยไม้ให้สวยงาม เก็บไว้ในล็อกเกอร์ก่อน ที่ต้องเตรียมไว้ตั้งแต่ไก่โห่ก็เพราะว่าช่วงเย็นๆ คนใช้คอมล้นหลามมาก เดี๋ยวจะยุ่ง เตรียมไว้ตั้งแต่ตอนนี้เลยเป็นอันดี เห็นมั้ย ตำแหน่ง PT ดีเด่นไม่หนีไปไหนแน่ๆ

11:55 ไฝ เพื่อนร่วมงานไหว้วานให้ชั้นไปทำ follow-up ให้หน่อย ว้ายยย ยินดีค่ะไฝ ได้นั่งสวยๆ หน้าคอมตั้งชั่วโมงนึง จิงๆ แล้วก็ไม่เชิงหรอกค่ะ เพราะ follow-up คือการโทรจิกนักเรียนให้มาเรียน ถ้านักเรียนมาเรียน เข้าคลาส เรียนจบ level ครบถ้วนชวนชื่น ครบตามเปอร์เซ็นที่เบื้องบนเค้ากำหนดมา PT ตาดำๆอย่างชั้นก็จะได้โบนัสเอาไปใช้หนี้

11:45 ทำเสร็จเร็วผิดปรกติ เพราะว่าส่วนใหญ่นักเรียนจองคลาสกันหมดแล้ว ไม่อยากจะโทรไปจิกอีก เพราะอาจจะเจอนักเรียนวัยกลางคนวีนได้ เป็นสิ่งที่น่ากลัวมาก เลี่ยงได้ขอให้เลี่ยง ตอนนี้ก็แค่พนมมืออธิษฐานให้นักเรียนพวกนี้มาเข้าเรียนตามที่จองไว้

11:45 – 15:00 ช่วยนักเรียนจองชั้นเรียน แอบอ่าน classified ของ bangkokpost ตอบคำถามในแล็บ แอบไปอู้ในแพนทรี่ ช่วยนักเรียนจองชั้นเรียน แอบใช้เครื่องพริ้นท์ของที่ทำงาน ตอบคำถามในแล็บ แอบไปอู้ในแพนทรี่ ช่วยนักเรียนจองชั้นเรียน แอบนั่งอู้ + เม้ากะเพื่อนร่วมงาน + กินขนม ตรวจการบ้านไร้ติ้ง ตอบคำถามในแล็บ แอบไปทา
ลิปกลอสในห้องน้ำ อธิบายแกรมม่าให้นักเรียน แอบเช็คเมล์

15:00 – 16:00 เย้ๆๆๆ พักแ้ว้วววว พี่ที่ทำงานเอาก๋วยเตี๋ยวลุยสวนมาขาย เลยซื้อกินกล่องนึง เพราะขี้เกียจออกไปซื้อข้าวข้างนอก เบื่อแดด เบื่อคน เบื่อมลพิษ อีก๋วยเตี๋ยวก็จะแซ่บไรล่ะ กูเคี้ยวหมากฝรั่งไปกล่องนึง ปากยังไม่หายเหม็นกระเทียมเลย เวลาพักที่เหลือทำแบบฝึกหัดภาษาญี่ปุ่น เพราะคนมันขยัน

16:00 – 18:00 โทรตามนักเรียนในความรับผิดชอบให้มาเรียน ให้มาจองคลาส ให้ซื้อขนมมาฝาก PT
ช่วยนักเรียนจองชั้นเรียน เม้าออกสาวกะนักเรียน กินช็อคโกแล็ตที่ไฝซื้อมาจากสิงค์โปร์ กินขนมที่นักเรียนซื้อมาฝาก ช่วยนักเรียนฟังซีดีรอม ช่วยนักเรียนจองชั้นเรียน เม้าออกสาวกะนักเรียน กินช็อคโกแล็ตที่ไฝซื้อมาจากสิงค์โปร์ กินขนมที่นักเรียนซื้อมาฝาก ช่วยนักเรียนฟังซีดีรอม ส่งเอสเอ็มเอสจีบนักเรียน

18:00 – 18:45 ออกไปรับนักเรียนทำ first lesson หญิงหนึ่ง ชายหนึ่ง ภายนอกดูสงบเสงี่ยม แต่พอถึงห้องแล้ว ถามโน่นถามนี่มากมาย คอกูจะแตกอยู่แล้ว เข้าใจว่าตื่นเต้นแต่กูจะอธิบายไปเป็นขั้นตอนไป อีสองคนนี้ก็ถามกันอยู่นั่น ข้อมูลกระจัดกระจายมาก แต่ด้วยความที่ชั้นเป็น personal tutor มือวางอันดับหนึ่ง เหตุการณ์ครั้งนี้ก็เลยจบลงอย่างสันติ แฮปปี้กันทุกฝ่าย

18:45 – 19:30 ใส่ข้อมูลและบันทึกข้อมูลต่างๆ ของนักเรียนลงในคอมพิวเตอร์ มอบหมาย PT ให้นักเรียนแต่ละคน เสร็จออกไปดักนักเรียนญี่ปุ่นคนนึงให้จองคลาส เพราะเคยจองให้ชีแล้ว แต่ชีแอบไปแคนเซิ่ล ร้ายมากนะคะหัวหน้า วันนี้ PT ชนันเลยขอเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ต้องจูงมือชีไปจองให้ได้ ในที่สุดก็เรียบร้อย (ห้ามแคนเซิ่ลอีกนะมึง) สักพักน้องเอฟฟี่ ก็มาไหว้วานให้ทำ first lesson ให้อีกครั้งตอนทุ่มครึ่ง เพราะว่าวันนี้ชีปวดหัว ทะเลาะกับผู้ชาย ไม่มีอารมณ์ทำ โอเค อิชั้นรับทำให้ เพราะเป็นคนดี แถมนักเรียนเป็นคนญี่ปุ่นอีก ดีๆๆ จะได้หลอกให้สอนภาษาญี่ปุ่นให้

19:30 – 20:30 นักเรียนญี่ปุ่นท่าทางนิสัยดี เชื่อฟัง อยู่ในโอวาทมาก ด้วยความที่ชั้นเป็นคนค่อนข้างเห็นแก่ตัวเลยเอาเป็นนักเรียนตัวเองซะเลย
ได้เวลากลับบ้านแล้ว เจ็บคอมากๆๆๆๆๆๆๆๆ เพราะพูดๆๆๆๆ ทั้งวัน เหนื่อยโว้ยยยย

เห็นมั้ยพวกหล่อน Personal Tutor ไม่ได้เป็นกันง่ายๆ นะคะ ดังนั้นใครที่เคยคิดว่างานนี้เป็นงานสบาย เดินสวยๆ รอบแล็บ คอยตอบคำถาม คอยพูดภาษาอังกฤษข่มนักเรียนแค่นั้น จงคิดใหม่เสียนะคะ เพราะว่าชีวิตอิชั้นมันมีมากกว่านั้นค่ะ

จบข่าว