โอ้ย เหนื่อยค่ะ เหนื่อยยยยยยย วันนี้ย้ายออฟฟิศจากชั้นเดิม ชั้น 18 ย้ายขึ้นไปชั้น 23 จริงๆ ก็ไม่ได้หนักหนาอะไรมากหรอกนะ แต่ว่าอีคนงานที่บริษัทจ้างมายกของมันเหมือนไม่ค่อยช่วยทำงานยังไงก็ไม่รู้ แถมยังเนียนเรียกกูไปช่วยยกโต๊ะอีกซะงั้น แสรดดด หนักมากๆ แขนแทบจะหลุด เสร็จแล้วดูเหมือนอีนี่มันจะได้ใจ ทำหน้าบุ้ยใบ้ให้ชั้นไปช่วยมันยกตู้เย็นอีก ฝันไปเถอะค่ะ เค้าไม่ได้จ้างกูมาใช้แรงงานนะเมิง
ดังนั้นช่วยไปตามผองเพื่อนของคุณมาช่วยกันเองนะคะ เสร็จอิชั้นก็เข้าไปเม้ากะเพื่อนร่วมงานในห้องแอร์เย็นๆ สบายใจเฉิบ ให้เป็นที่อิจฉาของอีพวกคนงาน
กว่าจะเข้าที่เข้าทางทำงานได้ก็ปาไปบ่ายสาม (ดีมาก) นั่งปั่นงาน GAY NIGHTLIFE ไปจนเสร็จ ผลงานชิ้นนี้อิชั้นนั่งเขียน + RESEARCH คิดออกมั่ง ไม่ออกมั่ง ใช้เวลาไปร่วมอาทิตย์กว่าจะออกมาเป็นผลงานขนาดแปดหน้าเอสี่ วันนี้เพิ่งส่งไปให้เจ้านาย EDIT ก็ถือว่าปัดภาระไปได้อีกหนึ่งเปลาะ แถมเจ้านายยังให้ช่วยคิดชื่อกะเทยนางโชว์อีกซะงั้น ^ ^”
เสร็จแล้วกะว่าจะนั่งชิวๆ อ่านพันทิบกะเล่นมายสเปซไปจนเลิกงานซะหน่อย อีลูกค้าสปาแห่งหนึ่งมันเสือกโทรมาขอให้เปลี่ยนรูปในหน้าของมัน ไรยะ ทำไมไม่รู้จักเอารูปมาให้ลงตั้งแต่แรก มาให้พวกชั้นเลือกเองแล้วก็ไม่เอาซะงั้น แต่ไม่เป็นไร อิชั้นคล่องแคล่วใช้เวลาเปลี่ยนห้านาทีก็เสร็จ ว้าย ห้าโมงครึ่งแล้ว ต้องชิงกลับบ้านก่อนอีพี่แผนกเซลส์ เพราะเดี๋ยวมันแซวกูอีก…
แผนการใช้เงินวันละร้อยของชั้นได้ดำเนินมาเป็นเวลากว่าหนึ่งอาทิตย์แล้ว (ก็ไม่ได้อยากจะทำหรอก แต่มันช่วงสิ้นเดือน อีดอก) ถือว่าประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี แถมยังป้องกันการซื้อของกินจุบจิบระหว่างวันได้อีกด้วย (แต่ไปขอคนอื่นแดกแทน)
อิชั้นคำนวณออกมาแล้วว่าถ้าสามารถใช้เงินแค่วันละร้อยได้ ตลอดเดือน อิชั้นก็จะมีเงินเก็บเพิ่มขึ้นอีกเดือนละสามพันบาทถ้วน แถมจะยังผอมเพรียวอีกต่างหาก เริ่ดมาก เรามาประหยัดช่วยชาติกันเถอะค่ะคุณ!
จบข่าว
Wednesday, June 28, 2006
Tuesday, June 13, 2006
Thursday, June 08, 2006
ตัวจริง ของจริง / Back With Vengeance
ทะดาอิมะ (จ้า...แม่คนรู้ภาษาญี่ปุ่น)
**** คุณชะนันกลับมาแล้วค่าาาาา ****
คราวนี้ไม่ได้จะมาหากินง่ายๆ เอากระทู้ของคนอื่นมาลงแบบคราวที่แล้ว แต่จะเป็นการอัพบล็อคแบบพร็อพเพ่อ (proper) และฟูล ฟรอนทัล (full-frontal) กันเลยทีเดียวก็หลังจากที่อิชั้นไปหลั่นล้าปีกกล้าขาแข็งอยู่ ณ แดนกระทิงดุ เมื่อไม่นานมานี้ ชีวิตก็เริ่มเข้าที่เข้าทางอีกครั้งหนึ่ง เพราะว่าตอนก่อนไปได้ไปทิ้ง ดราม่า ไว้ที่ทำงานเก่า โดยการยื่นใบลาออกแบบฟ้าฝ่ากลางวอล สตรีท สีลม (มันร้ายจริงๆ ค่ะหัวหน้า)จากเหตุการณ์ในครั้งนั้น อิชั้นได้ทิ้งภาระความรับผิดชอบไว้ให้เพื่อนร่วมงานเป็นจำนวนมาก ทั้งยังส่งผลให้มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตอย่างพอหอมปากหอมคอ ยังไงซะอิชั้นขออภัยมา ณ ที่นี้ อย่างไรก็ตาม ข้าพช้าวไม่อยากจะรื้อฟื้นเรื่องราวฉาวโฉ่อะไรแบบนี้ มันไม่ใช่ที่ (แต่สามารถหลังไมค์มาถามได้)
โอเค เข้าเรื่อง สเปนสวยมากค่ะ โดยเฉพาะบาเซโลน่า เมืองนี้เป็นเมืองที่น่าอยู่มากๆๆๆๆ ก่อนไปไม่เคยนึกฝันว่าชั้นจะใจง่ายชอบประเทศอะไรแบบนั้น แต่ว่าของเค้าดีจิงๆ ค่ะคู้นนนนน ผู้คนหน้าตาน่ามีสัมพันธ์ด้วย ร้านรวงช้อปปิ้งมีมากมายให้เลือกทั้ง ZARA, MANGO และร้านโปรดชั้น H&M (เนื่องจากราคาย่อมเยาว์แถมยังมีไซส์ XS แบบพอดีตัว ถูกใจประชากรประเทศโลกที่สามอย่างชั้นเป็นอันมาก) เหล้ายาราคาเป็นกันเอง แล้วยังได้ในปริมาณมากอีกด้วย อาหารเค้าก็เลิศรส ที่เด็ดๆ ก็ พาเอญ่า (paella) เป็นข้าวผัดสเปนที่มีหลากหลายหน้า แต่ว่าซีฟู้ดอร่อยสุด จะเล่าให้ฟังว่าอิชั้นไปอยู่บ้านสามีที่เมือง MALAGA ซึ่งเป็นเมืองที่อยู่ทางใต้สุดของประเทศ เมืองนี้ก็จะรายล้อมไปด้วยทะเลที่ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ ตามสไตล์ทะเลเมอดิเตอเรเรี่ยนแต่ว่าบรรยากาศดีเริ่ดมาก เป็นบรรยากาศของการตากอากาศจริงๆ (นมชะนีเรียงรายกันเป็นตับ!!!) ไม่เหมือนทะเลแถวนี้ ซึ่งคนมักจะใส่เสื้อผ้าอยู่บ้านลงไปเล่น วันเนิงนึกเปรี้ยวไปทานร้านอาหารริมทะเลและด้วยความที่อยากกินสุดๆ สั่งพาเอญ่าทะเลมาหนึ่งที่ สนนราคาอยู่ที่ 19 ยูโร (ลองเอาสี่สิบห้าคูณสิ) โอเค อาหารยกมาก็ดูสมน้ำสมเนื้อ มีกุ้งตัวเท่าบ้านนอนสวยอยู่บนข้าวสีเหลือง แต่พอกินเสร็จแล้วมันก็งั้นๆ แถมยังไม่รู้ว่าอีพ่อครัวมันทำเกลือหกลงไปหรือป่าว เค็มซะขนาดนั้น ตอนหลังมีโอกาสกินพาเอญ่าที่สถานีรถขนส่งกะที่สนามบิน โอ้วแม่ช้าว ราคาประมาณ 4-5 ยูโร เท่านั้น อร่อยกว่าอีร้านกะหรี่ริมหาดนั่นอีกแหน่ะ อ้อ มีคนฝากถามมามากเหมือนกันว่าอากาศที่โน่นเป็นไง ชั้นจะบอกให้ว่าที่โน่นแดดเค้าแรงกล้าท้ามะเร็งมากๆ ทว่าอากาศและลมเย็นเหมือนเดินทอดน่องอยู่ในสยามพารากอนยังไงยังงั้น อีนี่ก็เลยได้โอกาสใส่เสื้อผ้ามากชิ้น ตบด้วยผ้าพันคอ ทำหรูทำเริ่ดให้ฝรั่งดูถูกไปซะงั้น 555 เอาเถอะคนมันเก็บกด
เอาล่ะ พอและเรื่องสเปน ขี้เกียจเล่า เอาเป็นว่าตลอดสามอาทิตย์อิชั้นมีความสุขราวกับได้ประสบกับปรากฎการณ์ multi-orgasm กันเลยทีเดียว
อะกลับมาเมืองไทยแล้วทำไรล่ะ งานก็ไม่มีหนิ (ชาวบ้านขี้สอดตะโกนถามมา)
ต๊ายย ตกข่าวนะยะ ชั้นได้งานใหม่ตั้งแต่ก่อนไปแหล่ว เป็น STAFF WRITER ของเว็บไซต์ที่ชื่อแบงค็อก ดอท คอม กลับมาจากสเปนวันเสาร์ วันจันทร์ต่อมาชั้นเริ่มทำงานใหม่เลย ชีวิตบิ้วซี่มากๆ แต่จะว่าตำแหน่งนี้อิชั้นใฝ่ฝันอยากจะได้ทำมานานแล้ว ด้วยความที่อิชั้นถนัดสื่อสารทางตัวหนังสือมากกว่าคำพูด งานนี้มันเริ่ดยังไงหน่ะหรอคะ วันๆ นึงอิชั้นได้นั่งเขียนอะไรต่อไรไปเรื่อยแล้วแต่คุณบอสเค้าจะสั่งการมา บางทีก็ได้ไปแล่นแต้นอกสถานที่ ไปถ่ายรูป ไปหาเรื่องเอามาลงเว็บ บางทีได้รับเชิญไปงานเปิดตัวเริ่ดๆ ต่างๆ มากมาย หรือบางทีก็ได้ไปนอนโรงแรมห้าดาวเล่นๆ สักคืน แล้วมาเขียนรีวิว เอ๊ะ ทำงานหนักไปเครียดหรือป่าว นั่งอยู่แต่หน้าจอคอม ไปนวดสปาดีกว่า แล้วกลับมาเขียนรีวิวสวยๆอิชั้นชอบใจกับงานแบบนี้มากเลยค่ะ แต่ไม่ใช่เพราะของฟรีหรือ perks ต่างๆ ที่ได้นะคะ หากแต่มันเป็นงานที่ทำให้อิชั้นได้เห็นคุณค่าของตัวเอง เวลาที่ผิวผ่องใสขึ้นหลังจากกลับมาจากสปา อีดอก เพ้อเจ้อล่ะ คุณค่าที่ว่าคือการได้ใช้สมองกับสองมือทำงานแล้วงานออกมาเป็นรูปลักษณ์ชัดเจนเห็นได้ ต่างจากที่ทำงานเก่าโดยสิ้นเชิง ซึ่งรู้สึกว่ามันดูถูกสติปัญญาของชั้นมากๆ เลย ชิมิคะเพื่อนๆ (ขอเสียงเพื่อนเคยร่วมชะตากรรมหน่อย ฮิ้วววววววว)
เอาล่ะ ใครอยากอ่านและชื่นชมผลงานของอิชั้น ก็หลังไมค์มานะคะ จะส่งลิ้งค์ไปให้ยลโดยพลัน ตอนนี้กะลังวิ่งวุ่นถ่ายรูปแถวสนามหลวงอยู่ วันนี้ก็ไปมาเกือบทั้งวัน ร้อนก็ร้อน คนก็มาก รถก็ติด ฝนก็ทำท่าจะตกอีก แต่ก็ช่างมันเถอะค่ะ วันหยุดห้าวันติดกันรออยู่ เย้!
ปล. ที่หนึ่ง: ใครอยากจะชวนอิชั้นไปไหนก็รอก่อนนะคะ ช่วงนี้งานรัดตัวมาก ตั้งแต่จันทร์ถึงเสาร์ แถมวันเสาร์ยังต้องสอนพิเศษกะเรียนภาษาญี่ปุ่นอีก แต่ถ้าเรื่องทานเหล้า เมื่อไหร่ก็ได้ ขอให้บอกเถ้อ!
ปล. ที่สอง: ตอนนี้ PRISON BREAK กะลังสนุกมากๆๆๆๆๆๆ ใครชอบเหมือนเจ่ยกมือขึ้น
ปล. สุดท้าย: AMERICA'S NEXT TOP MODEL CYCLE 6 เริ่มแล้ว ณ UBC INSIDE ใครดูมาเม้ากัน!
แล้วพบกันใหม่ครั้งหน้า สวัสดี
**** คุณชะนันกลับมาแล้วค่าาาาา ****
คราวนี้ไม่ได้จะมาหากินง่ายๆ เอากระทู้ของคนอื่นมาลงแบบคราวที่แล้ว แต่จะเป็นการอัพบล็อคแบบพร็อพเพ่อ (proper) และฟูล ฟรอนทัล (full-frontal) กันเลยทีเดียวก็หลังจากที่อิชั้นไปหลั่นล้าปีกกล้าขาแข็งอยู่ ณ แดนกระทิงดุ เมื่อไม่นานมานี้ ชีวิตก็เริ่มเข้าที่เข้าทางอีกครั้งหนึ่ง เพราะว่าตอนก่อนไปได้ไปทิ้ง ดราม่า ไว้ที่ทำงานเก่า โดยการยื่นใบลาออกแบบฟ้าฝ่ากลางวอล สตรีท สีลม (มันร้ายจริงๆ ค่ะหัวหน้า)จากเหตุการณ์ในครั้งนั้น อิชั้นได้ทิ้งภาระความรับผิดชอบไว้ให้เพื่อนร่วมงานเป็นจำนวนมาก ทั้งยังส่งผลให้มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตอย่างพอหอมปากหอมคอ ยังไงซะอิชั้นขออภัยมา ณ ที่นี้ อย่างไรก็ตาม ข้าพช้าวไม่อยากจะรื้อฟื้นเรื่องราวฉาวโฉ่อะไรแบบนี้ มันไม่ใช่ที่ (แต่สามารถหลังไมค์มาถามได้)
โอเค เข้าเรื่อง สเปนสวยมากค่ะ โดยเฉพาะบาเซโลน่า เมืองนี้เป็นเมืองที่น่าอยู่มากๆๆๆๆ ก่อนไปไม่เคยนึกฝันว่าชั้นจะใจง่ายชอบประเทศอะไรแบบนั้น แต่ว่าของเค้าดีจิงๆ ค่ะคู้นนนนน ผู้คนหน้าตาน่ามีสัมพันธ์ด้วย ร้านรวงช้อปปิ้งมีมากมายให้เลือกทั้ง ZARA, MANGO และร้านโปรดชั้น H&M (เนื่องจากราคาย่อมเยาว์แถมยังมีไซส์ XS แบบพอดีตัว ถูกใจประชากรประเทศโลกที่สามอย่างชั้นเป็นอันมาก) เหล้ายาราคาเป็นกันเอง แล้วยังได้ในปริมาณมากอีกด้วย อาหารเค้าก็เลิศรส ที่เด็ดๆ ก็ พาเอญ่า (paella) เป็นข้าวผัดสเปนที่มีหลากหลายหน้า แต่ว่าซีฟู้ดอร่อยสุด จะเล่าให้ฟังว่าอิชั้นไปอยู่บ้านสามีที่เมือง MALAGA ซึ่งเป็นเมืองที่อยู่ทางใต้สุดของประเทศ เมืองนี้ก็จะรายล้อมไปด้วยทะเลที่ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ ตามสไตล์ทะเลเมอดิเตอเรเรี่ยนแต่ว่าบรรยากาศดีเริ่ดมาก เป็นบรรยากาศของการตากอากาศจริงๆ (นมชะนีเรียงรายกันเป็นตับ!!!) ไม่เหมือนทะเลแถวนี้ ซึ่งคนมักจะใส่เสื้อผ้าอยู่บ้านลงไปเล่น วันเนิงนึกเปรี้ยวไปทานร้านอาหารริมทะเลและด้วยความที่อยากกินสุดๆ สั่งพาเอญ่าทะเลมาหนึ่งที่ สนนราคาอยู่ที่ 19 ยูโร (ลองเอาสี่สิบห้าคูณสิ) โอเค อาหารยกมาก็ดูสมน้ำสมเนื้อ มีกุ้งตัวเท่าบ้านนอนสวยอยู่บนข้าวสีเหลือง แต่พอกินเสร็จแล้วมันก็งั้นๆ แถมยังไม่รู้ว่าอีพ่อครัวมันทำเกลือหกลงไปหรือป่าว เค็มซะขนาดนั้น ตอนหลังมีโอกาสกินพาเอญ่าที่สถานีรถขนส่งกะที่สนามบิน โอ้วแม่ช้าว ราคาประมาณ 4-5 ยูโร เท่านั้น อร่อยกว่าอีร้านกะหรี่ริมหาดนั่นอีกแหน่ะ อ้อ มีคนฝากถามมามากเหมือนกันว่าอากาศที่โน่นเป็นไง ชั้นจะบอกให้ว่าที่โน่นแดดเค้าแรงกล้าท้ามะเร็งมากๆ ทว่าอากาศและลมเย็นเหมือนเดินทอดน่องอยู่ในสยามพารากอนยังไงยังงั้น อีนี่ก็เลยได้โอกาสใส่เสื้อผ้ามากชิ้น ตบด้วยผ้าพันคอ ทำหรูทำเริ่ดให้ฝรั่งดูถูกไปซะงั้น 555 เอาเถอะคนมันเก็บกด
เอาล่ะ พอและเรื่องสเปน ขี้เกียจเล่า เอาเป็นว่าตลอดสามอาทิตย์อิชั้นมีความสุขราวกับได้ประสบกับปรากฎการณ์ multi-orgasm กันเลยทีเดียว
อะกลับมาเมืองไทยแล้วทำไรล่ะ งานก็ไม่มีหนิ (ชาวบ้านขี้สอดตะโกนถามมา)
ต๊ายย ตกข่าวนะยะ ชั้นได้งานใหม่ตั้งแต่ก่อนไปแหล่ว เป็น STAFF WRITER ของเว็บไซต์ที่ชื่อแบงค็อก ดอท คอม กลับมาจากสเปนวันเสาร์ วันจันทร์ต่อมาชั้นเริ่มทำงานใหม่เลย ชีวิตบิ้วซี่มากๆ แต่จะว่าตำแหน่งนี้อิชั้นใฝ่ฝันอยากจะได้ทำมานานแล้ว ด้วยความที่อิชั้นถนัดสื่อสารทางตัวหนังสือมากกว่าคำพูด งานนี้มันเริ่ดยังไงหน่ะหรอคะ วันๆ นึงอิชั้นได้นั่งเขียนอะไรต่อไรไปเรื่อยแล้วแต่คุณบอสเค้าจะสั่งการมา บางทีก็ได้ไปแล่นแต้นอกสถานที่ ไปถ่ายรูป ไปหาเรื่องเอามาลงเว็บ บางทีได้รับเชิญไปงานเปิดตัวเริ่ดๆ ต่างๆ มากมาย หรือบางทีก็ได้ไปนอนโรงแรมห้าดาวเล่นๆ สักคืน แล้วมาเขียนรีวิว เอ๊ะ ทำงานหนักไปเครียดหรือป่าว นั่งอยู่แต่หน้าจอคอม ไปนวดสปาดีกว่า แล้วกลับมาเขียนรีวิวสวยๆอิชั้นชอบใจกับงานแบบนี้มากเลยค่ะ แต่ไม่ใช่เพราะของฟรีหรือ perks ต่างๆ ที่ได้นะคะ หากแต่มันเป็นงานที่ทำให้อิชั้นได้เห็นคุณค่าของตัวเอง เวลาที่ผิวผ่องใสขึ้นหลังจากกลับมาจากสปา อีดอก เพ้อเจ้อล่ะ คุณค่าที่ว่าคือการได้ใช้สมองกับสองมือทำงานแล้วงานออกมาเป็นรูปลักษณ์ชัดเจนเห็นได้ ต่างจากที่ทำงานเก่าโดยสิ้นเชิง ซึ่งรู้สึกว่ามันดูถูกสติปัญญาของชั้นมากๆ เลย ชิมิคะเพื่อนๆ (ขอเสียงเพื่อนเคยร่วมชะตากรรมหน่อย ฮิ้วววววววว)
เอาล่ะ ใครอยากอ่านและชื่นชมผลงานของอิชั้น ก็หลังไมค์มานะคะ จะส่งลิ้งค์ไปให้ยลโดยพลัน ตอนนี้กะลังวิ่งวุ่นถ่ายรูปแถวสนามหลวงอยู่ วันนี้ก็ไปมาเกือบทั้งวัน ร้อนก็ร้อน คนก็มาก รถก็ติด ฝนก็ทำท่าจะตกอีก แต่ก็ช่างมันเถอะค่ะ วันหยุดห้าวันติดกันรออยู่ เย้!
ปล. ที่หนึ่ง: ใครอยากจะชวนอิชั้นไปไหนก็รอก่อนนะคะ ช่วงนี้งานรัดตัวมาก ตั้งแต่จันทร์ถึงเสาร์ แถมวันเสาร์ยังต้องสอนพิเศษกะเรียนภาษาญี่ปุ่นอีก แต่ถ้าเรื่องทานเหล้า เมื่อไหร่ก็ได้ ขอให้บอกเถ้อ!
ปล. ที่สอง: ตอนนี้ PRISON BREAK กะลังสนุกมากๆๆๆๆๆๆ ใครชอบเหมือนเจ่ยกมือขึ้น
ปล. สุดท้าย: AMERICA'S NEXT TOP MODEL CYCLE 6 เริ่มแล้ว ณ UBC INSIDE ใครดูมาเม้ากัน!
แล้วพบกันใหม่ครั้งหน้า สวัสดี
Subscribe to:
Posts (Atom)