Tuesday, February 06, 2007

The Product of Silence

Photobucket - Video and Image Hosting

สวัสดีค่ะ มิตรรักนักอ่านทั้งหลาย หลังจากที่ซุ่มเตรียมการมานานพอสมควร (สามวัน) ตอนนี้ก็ได้ฤกษ์เปิดตัวบล็อคภาคภาษาอังกฤษล้วนขึ้นมาเพื่อสนองความกำหนัดของตัวเอง บล็อคนี้จะเป็นที่ๆ ชั้นจะเอาพวกงานเขียนที่สะสมไว้มาลงให้ได้อ่านกัน นอกจากนั้นแล้วยังมีเรื่องราวต่างๆ มากมายที่จะนำมาเล่าเหมือนกับบล็อคภาคภาษาไทยนั่นแหล่ะ (แต่บล็อคนี้ก็ยังอัพอยู่นะ) ชั้นรู้ว่าส่วนใหญ่พวกแกโง่อ่านภาษาอังกฤษไม่ออก ทั้งๆ ที่เรียนจบเอกอิ้งมา ยังไงก็ช่วยเข้าไปเม้นต์เป็นหน้าม้ากันหน่อยแล้วกัน ช่วงเปิดตัวยังไม่ค่อยมีแขก เม้นเป็นไทยก็ได้นะ แต่ถ้าอังกิดได้ก็จะเยี่ยม อะ ไม่พูดมากล่ะ ตามลิ้งค์นี้ไปกันเล้ยยยยย (bookmark ไว้ด้วยล่ะ)

THE PRODUCT OF SILENCE

Thursday, February 01, 2007

รีวิว รีวิว รีวิว ปลิวไปตามลม

สวัสดีค่ะ วันนี้ไม่ได้จะมาอัพ เรื่องน้ำหอมกลิ่น "เหงื่อในง่ามตูด" นะคะ อันนั้นขอแปะไว้ก่อน พอดีเมื่อวานชั้นได้รับเชิญให้ไปทัศนศึกษาและเยี่ยมชมหมู่มัจฉา ณ สยาม โอเชี่ยน เวิน เวลานัด 09:30 อิชั้นไปถึงสยามประมาณเก้าโมง เลยไปหาอะไรรองท้องรองไส้ก่อน แต่ก็นะ เช้าๆ แบบนี้แถวสยามจะมีอะไรให้ชั้นแดก MK ก็ยังไม่เปิด เท่าที่เห็นอยู่มีแมคโดนัลด์ที่พาราก้อน แต่อันนี้ขอบายฮ่ะ จั้งฟู้ดแต่เช้าเลย ไม่ได้นะคะ เดินวนไปวนมาอยู่ในสยามสักพัก ก็เจอร้านนึงชื่อว่า อะไรไม่รู้ แคนตั้นๆ ที่ร้านเค้าดูเก่าๆ จีนๆ อะ ยืนด้อมๆ มองๆ อยู่สักพัก พอแน่ใจว่ามีคนเค้านั่งกินกันอยู่จริงๆ ก็เข้าไปสั่ง บะหมี่เกี๊ยวแห้งเป็ดย่าง ของเค้าอร่อยใช้ได้ทีเดียว แต่ไม่อิ่มเลย อีเหี้ย ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยหาอะไรแดกเพิ่มเอา

ดูนาฬิกาตอนนี้เก้าโมงสิบแปด ควรจะเดินกลับไปพาราก้อนได้แล้ว ตอนแรกชั้นก็งงว่าห้างมันเปิดสิบโมงไม่ใช่หรอ ทำไมเค้านัดช้านเก้าครึ่ง พอไปถึงพาราก้อน ก็รู้ว่า บ่อปลาเค้าเปิดเก้าโมง ชั้นก็เดินสวยๆ ลงบันไดเลื่อนลงไป บรรยากาศราวกับดำดิ่งลงไปในใต้มหาสมุทรลึก พอลงไปถึงชั้นก็ภูมิใจมาก เพราะเป็นแขกคนแรกของวันนี้ เริ่ดจริงๆ ยืนรอสักพักก็มีคุณเจี๊ยบ ซึ่งเป็นคอมมิวนิเคชั่น แมเน็ดเจ้อ ของที่นี่ พาชั้นทัวร์ ชั้นชอบส่วนแรกที่เป็น เวี้ยด แอ่น วันเด้อฟูน มากที่สุด เพราะว่าไม่นึกว่าสัตว์น้ำบางชนิดหน้ามันจะเหี้ยได้มากขนาดนั้น สิ่งที่ชอบชั้นถัดลงมาคือ นางฟ้าทะเล และครอบครัวตัวนากหญ้า (ไม่ใช่ย่านาค) น่ารักมากๆๆๆๆๆ อยากจะทุบกระจกขโมยไปเลี้ยงที่บ้านซะเหลือเกิน

Photobucket - Video and Image Hosting
ปลาแปลกๆ เค้าก็มีให้ดู

ที่ไม่ค่อยประทับใจก็คือ อุโมงค์ใต้น้ำ แหม จะสร้างทั้งที มึงจะสร้างให้ยาวๆ กว่านี้หน่อยไม่ได้หรอยะ เดินตดไม่ทันหายเหม็น ก็หมดซะและ อีพวกฉลามก็เฉยๆ นะ ไม่เห็นน่าตื่นเต้นอะไรเลย อาจจะเป็นเพราะมันเอาแต่นอนขี้เกียจอยู่ คุณพี่ไกด์เค้าบอกว่ามันจะว่ายน้ำก็ต่อเมื่อเวลากินอาหารเท่านั้น เออ เจริญนะมึงเนี่ย ถ้าญาติพี่น้องมึงที่อ่าวไทยรู้เค้าคงอับอายขายขี้หน้าสปีชี่อื่นแน่ๆ นอกจากนั้นก็ไปนั่งเรือท้องกระจกกับกลุ่มเด็กนานาชาติอีกหลายสิบชีวิต เจี๊ยวจ๊าวมากๆ เลยฮ่ะ กูนั่งไปก็ต้องคอยจับกาบเรือให้มั่นคง เพราะกลัวว่าเรือมันจะพลิกคว่ำ เสร็จแล้วก่อนกลับไปนั่งดูหนังในโรง 4 มิติ ก็หนุกดี ทั้งโรงมีกูนั่งดูหัวโด่อยู่คนเดียว อีพนักงานมันมาแซวว่า “นี่ดูคนเดียว ระวังนะ” มึงหน่ะเส่ะต้องระวังกู แอ๊นนิเวย์ ชอบตอนที่เวลามีอะไรบินๆ ในหนัง ตรงที่นั่งมันก็จะมีเอฟเฟกออกมาทำให้รู้สึกเหมือนกับว่ามีตัวอะไรมาบินโฉบหัว ตอนน้ำพุ่ง ก็จะมีละอองน้ำออกมาพ่นใส่หน้า ช่างคิดนะยะหล่อน

11 โมงกว่าๆ ทัวร์เสร็จหมดแล้ว แต่ยังพอมีเวลาว่างเหลือ ทำอะไรดีนะ.... ขึ้นไปเดินเล่นชั้นบนดีกว่า ไม่น่าเชื่อว่าภายในเวลาไม่ถึง 20 นาทีอิชั้นได้เสื้อยืดมาตัวนึงกับรองเท้าหนังมาอีกคู่นึง ประทับใจตัวเองจริงๆ ที่สามารถแว่บไปช้อปปิ้งระหว่างเวลางานได้ แต่พาราก้อนมันร้ายกับชั้นเจงๆ

Photobucket - Video and Image Hosting
สื่อมวลชนมากมาย รุมถ่ายกระเป๋ากุชชี่

โอเค เกือบเที่ยงล่ะ ต้องรีบกลับไปออฟฟิศเพื่อไปรับเพื่อนร่วมงานชะนีฝรั่งไปงานเปิดตัว fashion consultant ที่เกษร งานมันมีตอนบ่ายหนึ่ง (แต่ก็เลทไปประมาณครึ่งชั่วโมงตามเวลาท้องถิ่นประเทศไทย) กูเผลอปล่อยความโง่ต่อหน้าฝรั่งชะนี เพราะเสือกพามันขึ้น BTS เลยไปป้ายนึง คำแก้ตัวของชั้นคือ “โทษทีนะยะหล่อน พอดีชั้นไม่ค่อยได้ขึ้น BTS” ในที่สุดชั้นก็มาถึงจนได้ คนก็เริ่มมานั่งรอกันแล้ว ส่วนใหญ่ก็เป็นสื่อมวลชนและคนในวงการแฟชั่นนั่นแหล่ะ มีทั้งคนในแวดวงแฟชั่นและไฮโซตัวจริง และพวก wannabe's and never-will-be's ชั้นกับนังฝรั่งหิวโซมากเพราะยังไม่ได้แดกข้าวเที่ยง ตอนเค้ามาเสริฟอาหาร พายุก็เกือบลง ที่ยังไม่ลงเต็มที่เพราะว่าอาหารที่เค้าเอามาเสิร์ฟมันมีน้อยมาก ประมาณชิ้นพอแดกหนึ่งคำ ถาดนึงก็มีอยู่ไม่กี่ชิ้น จะหยิบมากก็เกรงใจคนเสิร์ฟ ผลสรุปอิชั้นแดกปอเปี๊ยะทอดไปสองชิ้น ขนมอะไรไม่รูชิ้นเล็กๆ อีกสองชิ้น แต่นังฝรั่งนี่แดกพายุแคทริน่าลงมากๆ จนคนเสิร์ฟเวลาเค้าเดินผ่านมาทีไร ก็ต้องเดินมาถามฝรั่งเสมอว่า ยู ว๊อน ซัม ม้อ? ประมาณว่าคนอื่นเค้าไม่แดกกันแล้วนะ มึงนี่หยิบเอาๆ จะเอาไปทั้งถาดเลยมั้ยล่ะแม่คู้นนนน

Photobucket - Video and Image Hosting
เอาหลุยส์สักใบมั้ยคะ
เอาล่ะอย่านินทามันมากเลย เค้าไม่รู้เรื่องอะไรด้วย งานจะเริ่มแล้ว เข็มรุจิรา เป็นพิธีกร ผิวสีน้ำผึ้งไหม้ คอ ขา เรียวระหงล่ะ ขอฟันธงว่าตัวจริงชีสวยมากฮ่ะ งานนี้อย่างที่บอกก็คือเปิดตัวผู้ช่วยช้อปปิ้งของห้างเกษร คือประมาณว่าเค้าจะพาเราไปเลือกชุด ลองเสื้อผ้าต่างๆ ให้เหมาะกับบุคลิกของเราและโอกาส ซึ่งชั้นคิดว่าเป็นความคิดที่ดี แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมาเปิดตัวทำไม ในเมื่อคนที่จะเข้ามาใช้บริการก็เป็นพวกไฮโซกันเองอยู่แล้ว น่าจะรู้กันอยู่ว่ามีบริการนี้ เอาล่ะขี้เกียจเล่า มาดูภาพประกอบเลยดีกว่า

Photobucket - Video and Image Hosting
อีเข็มยืนทำหน้าดำอยู่ทางด้านขวาสุด

Photobucket - Video and Image Hosting
ชั้นอยากได้ชุดนี้ สวยมากๆๆๆๆ (นางแบบหน้าคล้ายๆ อีวุ้นเลยอะ)
Photobucket - Video and Image Hosting
ชั้นไม่ต้องทำอะไรเลย นั่งอยู่เฉยๆ เหล่านางแบบ นายแบบก็เดินมาให้ชั้นถ่ายรูปใกล้ๆ ซะงั้น

Photobucket - Video and Image Hosting
ทำไมต้องจิกหน้าใส่กูด้วย

Photobucket - Video and Image Hosting


Photobucket - Video and Image Hosting

ตุ๊กแฟนบ๋วย หน้าสวยมาก นิสัยก็ดี เดินมาโพสต์ท่าให้ชั้นถ่ายรูปตลอดเลย

Photobucket - Video and Image Hosting
ปิดท้ายด้วยคุณพี่มาร์คหน้าใสกิ๊ง

จบข่าว

พรุ่งนี้มีรีวิว Food Hall ที่พาราก้อน
วันจันทร์จะได้รีวิวมือถือ Palm Treo (รีวิวเฉยๆ เค้าไม่ได้ให้ไปเลย)

งานท่วมหัวเอาตัวรอด (ไปวันๆ)