จงจำอนุทินออนลายนี้ไว้เป็นสำคัญ

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา แต่เดี๋ยวอาทิตย์หน้า็จัดใหม่ได้คร่าาาา

2007-05-22T14:43:00.000+07:00

"ปาร์ตี้นี้เค้าเซ็กซี่ดีจริงๆ ค่ะ" พริตตี้มืออาชีพกล่าว

ผ่านไปแล้วค่ะกับงาน “ปาร์ตี้แดกเหล้า แมงเม่าบินเข้ากองไฟ พิศมัย วิไลศักดิ์” ที่อุบัติ (หรืออุบาทว์) ขึ้นเมื่อคืนวันเสาร์ที่ผ่านมาโน้นนนน ก่อนอื่นต้องขอประนมมือนาบนมน้อยๆ ของอิชั้นกราบขอบคุณเพื่อนๆ ทุกคนที่สละเวลามาร่วมงานกันอย่างพร้อมเพรียงกัน (ถึงแม้ว่าจะมีบางคนที่เพิ่งโผล่มาตอนสี่ทุ่มก็ตาม – อีพัท ใจมึงเนี่ยเนอะ) งานเริ่มเลทนิดเนิง เพราะว่าอีซุปเป้อมาเก็ตมันคิดว่ามันเป็นใคร มันถึงไม่ยอมให้ชั้นซื้อเหล้าก่อนห้าโมง กูไปถึงห้างตั้งแต่สามโมง ต้องเดินวนไปวนมาอยู่ในนั้น จนยามมันนึกว่าจะมาขโมยของ พอห้าโมงปุบชั้นก็หนีบไวน์สองขวด (ที่ยังไม่ได้จ่ายเงิน) บึ่งแท็กเซ่กลับบ้านทันที กลัวจะไม่ทันการ เพราะยังไม่ได้เตรียมอะไรไว้เลยสักอย่าง (ยกเว้นที่รองนั่งส้วมที่ชั้นให้พ่อชั้นมาเปลี่ยนให้แล้ว) แขกคนแรกที่มาคือ คุณไนน์ คลายกล้ามเนื้อ ซึ่งเจอกันตั้งแต่อยู่ห้างแล้ว ขอบคุณมากมายนะคะตรงนี้ ที่อุตส่าห์มาช่วยเลือก (และถือ) ของกัน (จริงๆ แล้วควรจะเป็นอีน้อยที่มาคนแรก เพราะว่าก่อนหน้านี้ได้ตกลงกะมันไว้แล้วว่า...
ชั้น: น้อยๆ แกแน่ใจใช่แมะว่าแกมีจานกระดาษ ชั้นจะได้ไม่ต้องซื้อไป…. โอเคๆๆ งั้นแกมาซักประมาณห้าโมงครึ่งนะ เพราะจะได้เอาอาหารจัดใส่จานกระดาษ
แล้วไงล่ะ อีน้อยเสือกมางานตอน 3 ทุ่มครึ่งซะงั้น ดีนะที่กูพอเจียดหาจานมาใส่ได้ ไม่งั้นคงต้องแกะอาหาร เทลงพื้นแล้วเลียแดกกันเอาเอง) แถตามมาติดๆ คือ อีวิกขี้ ที่ไม่ได้มาคนเดียว เพราะชีแอบเอาลูกสาวอายุ 6 เดือนพกใส่กระเป๋าหน้ามาด้วย ชีมากับลูกชิ้นลูกโตเสียบไม้ประมาณ 1,000 ไม้ และหนังไก่ทอดสองถุง (คนท้องเค้าให้แดกอะไรเสื่อมๆแบบนี้ด้วยหรอวะ) กับข้าวเหนียวอีกถุงนึง

บาร์เหล้ากะละมังถังแตด บาเทนดี้เป็นกะหรี่เก่า แมงเม่าบินเข้ากองขี้
"ว่าแต่ว่าจะรับไปดื่มสักแก้วมั้ยคะ?"

ต่อจากนั้นก็ทยอยๆ กันมามากมาย กูก็จำไม่ได้แล้วว่าใครมาก่อนมาหลัง ชั้นไม่มีเวลามานั่งจำ เพราะมัวแต่สาละวนปรุงเครื่องดื่มซางเกรียสูตรพิเศษอยู่ ซางเกรียคือเหล้าแบบสเปนเป็นไวน์แดงผสมโน่นผสมนี่แล้วใส่ผลไม้เป็นชิ้นๆ มีรสหวาน ทานง่าย แล้วเมาง่าย (มาก) ด้วย (ภายหลังชั้นกลัวเพื่อนไม่เมา ชั้นเลยแอ๊บแบ๊วเทว๊อดก้ากับเหล้ารัมลงไปผสมด้วยประมาณอย่างละครึ่งขวด)

"แกมาเลทไปสามชั่วโมง แกไม่เคารพชั้นบ้างเลย"

พอชะนีเริ่มหน้าตึงๆ ชั้นก็เปิด dvd นักรักบี้ฝรั่งเศสแก้ผ้าถ่ายปฏิทินให้ชะนีได้หีฟูกันถ้วนหน้า พร้อมกับเปิดเพลง it’s raining men ประกอบ ดูเผินๆ แล้วเหมือนกับฉากหนึ่งในซาวน่าเกย์เลยทีเดียว

ชั้นไม่รู้สึกผิดนะ แต่ชั้นเห็นใจที่เพื่อนบ้านและยามคอนโดข้างล่างจะต้องมาทนฟังเสียงชะนีกับตุ๊ดกรี๊ดๆ ตลอด 4 ชั่วโมงเต็ม

ชีทำให้โลกเห็นว่าการตั้งครรภ์ไม่ได้เป็นอุปสรรคต่อการทำตัวเป็นโสเภณี ขี่จรวดแต่อย่างใด

ในงานไม่มีกิจกรรมอะไรเลย นอกจากโพสท์ท่า (เหี้ยๆ) ถ่ายรูป ใส่วิกถ่ายรูป แดกเหล้า แดกขนม เต้นเป็นกะหรี่ ประชันนม เล่นมุขหี ลุ้นผู้ชายแก้ผ้า แต่งหน้า (โปรดกลับไปอ่านซ้ำตั้งแต่แรก)

ศึกประชันหี

เหล้าหมด เหล่าชะนีเมารั่วกันได้ที่ ก็ได้เวลาไปหาที่เป็นกะหรี่ต่อ เมื่อชะนีทั้งเจ็ดปรากฏกายในซอยสอง ทำเอาเกย์ กะเทยทั้งหลายเกิดอาการจิตตก ชี้ชวนกันมอง แล้วซุบซิบประมาณว่า ชะนีฝูงนี้มาทำอะไรกัน แต่ด้วยความเซ้วและเซ็กซี่ อีพวกนี้มีหรือจะใส่ใจกับเสียงนกเสียงกา เดินเรียงแถวหน้าเริ่ดนมเชิ่ดเข้าดีเจกันเชิ้บๆ

จะแคร์ไปทำไม ในเมื่อใจมันเรียกร้อง

หลังจากเข้าไปแล้วทุกอย่างก็เป็นภาพเบลอ รู้แต่ว่ามีเรื่องมากระทบกระเทือนจิตใจชั้นมากในดีเจคืนนั้น แต่ในเมื่อปารีส ฮิลตันไม่กลัวตำรวจจราจรฉันท์ใด กูก็ไม่เข็ดกับอีเรื่องเล็กๆ แค่นี้ฉันท์นั้น ชิส์

อ่อ ชั้นลืมเล่าว่าอีพวกชะนีมันหักหลังชั้น (ทั้งๆ ที่อุตส่าห์ซื้อตัวไว้เกือบหมดแล้วทุกคน) เพราะมันสุมหัวกันวางแผนหนีไปซอยสี่ ไปเต้นสีกับพวกคนดำไนจีเรีย อีเพื่อนกะเหร่ไม่รักเด!

** แต่ในฐานะเจ้าภาพ อิชั้นขอเสนอรางวัลให้บุคคลดีเด่นดังต่อไปนี้ **

ี้

รางวัลหีอิลาสติกดีเด่น (หียืดหยุ่น) ได้แก่ อีจาบ อาบน้ำเงี่ยน

"พุซซี่แคทดอลล์หรือจะสู้พุซซี่อีลาสติกของช้านนนนน"

รางวัลเครื่องแต่งกายยอดเยี่ยมได้แก่ อีน้อย คล้อยตามกะเหร่

"บางทีชั้นก็รู้สึกเซ็กซี่"

รางวัลแรดเงียบดีเด่นได้แก่อีไนน์ คลายกล้ามเนื้อ

"ชั้นไม่ได้มาววว ชั้นแค่มีความสุข .. alors, je parle beaucoup de le francais..."

รางวัลนักดื่มมืออาชีพยอดเยี่ยมได้แก่ นังดุ๊กดิ๊ก กระติกน้ำแข็ง
(ที่ก่อนแดกเหล้าชีมีการดื่มนมเคลือบกระเพาะก่อนด้วย)

"มองไรย่ะหล่อน!"

รางวัลหี...สีผมยอดเยี่ยมได้แก่ อีจ๋า เลี้ยงหมาเนย

"พอดีเมื่อคืนเมนส์มาเยอะไปนี้ดส์เนิงคร่าาาาา"

รางวัลพฤติกรรมกะหรี่ที่น่าเอาเป็นเยี่ยงอย่างได้แก่อีซิ่ม อิ่มเซ็กส์

"บางทีถ้าหาชายแท้ไม่ได้จริงๆ ก็แอ๊บแบ๊วเอาตุ๊ดแก้ขัดไปก่อนสิเธ้อ"

รางวัลนางโลมมิตรภาพได้แก่ อีวิกขี้ พี้กัญชา

แอร์มือหนึ่งจากสายการบินนครชัยแอร์ที่อุตส่าห์จัดเวิร์กช้อพหัวข้อ "การแต่งหน้าอย่างไรให้โดนผู้โดยสารลวนลาม" ให้เพื่อนได้ความรู้กันถ้วนหน้า

อีเอ๋กำลังทำกริยาเฉไฉ

รางวัลเทคนิคพิเศษยอดเยี่ยมได้แก่อีเอ๋ เฉไฉ ที่แต่งเป็นควายอ้วนได้เหมือนจริงมาก แต่เนื่องจากคืนนั้นมึงแอบกลับบ้านก่อน ทางคณะกรรมการ (ที่มีชั้นคนเดียว) ขอริบรางวัลคืน ดังนั้นรางวัลนี้จึงตกไปอยู่กับอีวิกขี้ ที่ทำท้องป่องได้เหมือนคนท้องมากๆคนอื่นๆ ที่พลาดรางวัลไป คราวหน้าขอให้พยายามให้มากกว่านี้นะคะ แล้วเจอกันโอกาสหน้าค่ะ

ภาพการละเล่นโบราณขี่ม้าส่งเมือง

ชั้นขอให้ทุกคนมาร่วมงานโดยพร้อมเพรียงกันด้วย

2007-05-16T15:40:00.000+07:00

ขอแสดงความยินดีด้วยค่ะคุณ
**

คุณได้รับเชิญให้มาร่วมงาน
**

“ปาร์ตี้แดกเหล้า แมงเม่าบินเข้ากองไฟ พิศมัยวิไลศักดิ์ ”

ด้วยเหตุและผลส่วนตัว (อย่าเสือก) ชั้นมีความจำเป็นต้องโยกย้ายไปพำนักอยู่ ณ เคหสถานย่านลาดพร้าว
(ส่วนจะเป็นที่ไหนในลาดพร้าว ข้อมูลตรงนี้ไม่ใช่ธุระกงการอะไรของแก แน่จริงไปเซิร์จ google เอาเองเส่ะ) ดังนั้นเพื่อเป็นการทิ้งทวนส่งท้ายนิวาสสถานที่เป็นที่พำนักใจและซุกหัวนอนของชั้นและของเพื่อนชะนีที่แอ๊บแบ๊วกลับบ้านไม่ได้เวลาไปแดกเหล้ากัน (และของผู้ชายที่ผ่านเข้ามาในชีวิตของชั้นมาตลอดสองปีเต็ม) ชั้นจึงมีความใคร่กระสันฝันใฝ่อยากจะเชิญชวนเพื่อนๆ มากินเหล้า มาเมา (และเม้า) กันสวยๆ ตามวัน เวลา และเงื่อนไขข้างล่างนี้:

<< เมื่อไหร่ >>
วันเสาร์ที่ 19 พฤษภาคม 2550

<< กี่โมง >>
18 นาฬิกาเป็นต้นไป

>> DRESS CODE<<
ใส่อะไรมาก็ได้ที่ทำให้คุณรู้สึกเซ็กซี่และเย้ายวน

ข้อตกลงสนธิสัญญาบราวนี่ย์
ชั้นจะเป็นคนเตรียมเหล้ายาเอง ส่วนพวกปลาปิ้ง (และของปิ้งอื่นๆ) พวกแกจะต้องหาเอามากันเอง ซื้อหรือทำอะไรมาก็ได้ที่คิดว่าเพื่อนจะแดกได้ อ้อ แล้วกรุณาซื้อหรือเอามาแบบปรุงสำเร็จรูปนะคะ เพราะห้องดิชั้นไม่เอื้อต่อการทำอาหารเป็นอย่างมากและชั้นก็ขี้เกียจล้างจานด้วย!

“แล้วในงานจะมีอะไรบ้างล่ะแก๊” อีจ๋า SMS มาถาม
“ก็ไม่มีอะไรมากหรอกจ้ะ ชั้นแค่อยากจะหลอกล่อเพื่อนให้มาแดกเหล้ากัน โดยเอาเหตุผลย้ายบ้านมาอ้าง พอเมากันถ้วนหน้าแล้ว ชั้นจะได้หลอกพวกชะนีให้ไปซอยสองได้ง่ายยิ่งขึ้น คริ คริ ในงานก็จะเน้นการแดกเหล้าละลายพฤติกรรมให้เมาเป็นกะหรี่เป็นหลัก อีกทั้งยังมีกิจกรรมจับกลุ่มสุมหัวนินทาเพื่อนที่มันไม่มาร่วมงานหรือปฏิบัติภารกิจอยู่ต่างประเทศ มีการฟังดนตรีให้พอโยกตัวตามสวยๆ แล้วก็มีการร่วม (แย่ง) รับประทานอาหารกันค่ะ” เจ้าภาพตอบอย่างคล่องแคล่ว

"เรามาจิบเครื่องดื่มสวยๆ กันตามประสาสาวยุคใหม่ ใส่จีสตริง"

ปล. ๑ ไม่ต้องตอบรับคำเชิญฉบับนี้ เพราะชั้นไม่ได้ให้พวกแกเลือกมาจะมาหรือไม่มา ถ้าแกกำลังอ่านประโยคนี้อยู่ แปลว่าแกกำลังคอนเฟิร์มว่าจะมาร่วมงานชั้นเรียบร้อยแล้ว

ปล. ๒ ชั้นขอประกาศตรงนี้ไว้เลยนะว่าชั้นจะปิดปาร์ตี้ตอนห้าทุ่มตรงเป๊ง เพราะชั้นจะจรลีรีบไปงานเต้นรำที่ DJ STATION ซอยสอง แล้วชั้นจะนอนตายตาหลับถ้าพวกแกมากับชั้นได้ ชะนีทั้งหลายอย่าลืมพกบัตรประชาชนและลากส้นเข็มมาด้วย

ปล. ๓ แขกท่านใดคิดว่าจะต้องขออาศัยค้างอ้างแรมที่ห้องดิชั้น กรุณาสำรองพื้นที่ล่วงหน้าก่อน 24 ชั่วโมง ไม่งั้นชั้นจะไล่ให้ลงไปนอนกับหมาเนยที่ใต้ถุนคอนโด (ชอบล่ะเส่ะ กูรู้นะ!)

ปล. ๔ ใครอยากหนีบแอลกอฮอล์มาสมทบเจ้าภาพก็จงเอามาซะนะ เพราะชั้นสังหรณ์ใจว่าของที่ชั้นเตรียมไว้มันอาจจะไม่พ๊อออออออออออออออออ

ปล. ๕ (สุดท้ายแล้ว) ถึงแม้ว่าค่าเช่าจะแพง แต่ห้องชั้นก็ไม่ได้กว้างขวางอะไรมากมาย ดังนั้นกรุณาอย่าชวนคนมาเพิ่ม เพราะอาจจะทำให้มีบางส่วนต้องออกไปยืนตรงระเบียง หรือไม่ก็บนดาดฟ้าโน่นเลย แต่ถ้าคนที่แกจะชวนมาเป็นฝรั่งเพศชายอายุระหว่าง 18 - 40 (ทำไม range อายุกว้างมาก) หน้าตาดี ชั้นยินดีต้อนรับ แม้อาจจะต้องทุบฝาบ้านขยายพื้นที่ก็ตาม เจ้าภาพกำลังโสด (และเงี่ยน) ขอให้เข้าใจให้ตรงกันตามนี้ด้วย

"ถึงงานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา แต่ชั้นก็จัดใหม่ได้อยู่เสมอ"

เจ้าของงานทิ้งท้ายเอาไว้ให้คิด

จบถ้อยแถลงการณ์แต่เพียงเท่านี้

สิ่งที่ไม่ควรปฏิบัติเมื่อไปใช้บริการที่ฟิตเนส

2007-04-19T12:08:00.000+07:00

1. คุณผู้ชาย เกย์กล้ามปู กะเทยกระบังลมทั้งหลาย ไดร์เป่าผมอะค่ะ เค้ามีไว้เพื่อเป่าผมบนหัว ไม่ใช่เป่าขนที่อยู่ใต้สะดือ บางคนเอามาเป่าขนจั๊กกะแร้อิชั้นก็ว่าน่ารังเกียจแล้วนะคะ แต่ว่าที่น่ารังเกียจยิ่งกว่าคือการเอาไปเป่าเขตป่าสงวน มันยางงายยยยย ผ้าเช็ดตัวเค้าก็มีให้ ทำไมไม่เอามาเช็ด เดี๋ยวมันก็แห้งของมันเอง ถ้ากลัวมันอับชื้นนัก ทีหลังแกก็พกแป้งตรางูมาโรยก่อนใส่กางเกงในเส่ะ หยุดพฤติกรรมอันน่ารังเกียจแบบนี้เถอะค่ะ เห็นแล้วใจคอไม่ค่อยดี อิชั้นขอร้อง

2. การจิกผู้ชายอย่างประดักประเดิดจนเกินไป อย่าค่ะ อย่า ถึงแม้ว่าผู้ที่มาใช้บริการฟิตเนสร้อยละ 60% จะเป็นเพศทางเลือก แต่นั่นไม่ได้ความความว่าคุณจะสามารถทำอาการจิกพร่ำเพรื่อได้ ที่นี่ฟิตเนสนะคะ ไม่ใช่ซาวน่า

3. กรุณาอย่าแก้ผ้าอวดของค่ะ เข้าใจค่ะว่าอาจจะไปเติบโตหรือมีชีวิตอยู่ที่เมืองนอกเมืองนามาเลยติดนิสัยโทงๆ แต่ที่นี่เมืองไทยนะคะ หนุ่มไทยทั้งหลายเค้าไม่ชินค่ะ แล้วส่วนใหญ่อีคนที่บังเอิญเห็นเนี่ยมักจะอายเอง ส่วนชาวต่างชาติอิชั้นยกเว้นค่ะ เพราะเป็นธรรมชาติของเค้า อีกอย่างคือเค้ารีบถอด รีบใส่ค่ะ ไม่ได้ถอดแล้วทำอ้อยอิ่ง ทำเหมือนจะรอให้คนมาเด็ดเงาะกินซะงั้น

4. รู้ว่าห้องสตีมมันทำให้ร่างกายเรารู้สึกผ่อนคลาย แต่ว่ากรุณาอย่าทำเสียงเอฟเฟกต์ประกอบได้มั้ยค่ะ ทำเป็นหายใจแรง หายใจกระเส่า โอ้ว อ้า บ้างล่ะ อิชั้นใจคอไม่ดี

5. ยืนดูทีวี ไม่ควรค่ะ ไม่ควร เค้าให้มาออกกำลังกายนะคะ ไม่ได้ให้มายืนอ้าปากค้างดู HBO โน่นเลยค่ะถ้าอยากดูมากไปยืนมุงดูกันหน้าร้านแมงป่องตามห้างก็ได้ค่ะ ขวางทางเจงๆ กูจะเล่นสกีบก

6. อย่าทำเป็นอวดเก่งให้คนข้างๆ หมั่นไส้โดยการเล่นเครื่องแล้วปรับเลเว่ลสูงๆ หรือใส่เหล็กหนักๆ โดยที่ไม่ได้วอร์มอัพก่อน ไม่งั้นอาจจะเสียชีวิตคาเครื่องได้ อิชั้นเคยประสบมาแล้วด้วยตัวเอง

7. แอ๊บแบ๊วแต๊ะอั๊งเทรนเนอร์

หวานเย็นร้ายกับชั้นมาก

2007-03-28T16:58:00.000+07:00

ไม่รู้เป็นไร อยู่ๆ ก็เกิดอาการเซอร์แดก Francesco Petrarca เข้าสิืงขึ้นมา อยากจะเป็นนักกวีซอนเน็ต (sonnet คือกลอน 14 บรรทัด มีการบังคับสัมผัสและพยางค์มากมาย) ด้วยความที่ตัวเองไม่ได้มีความเชี่ยวชาญเรื่องบทกลอน (หรือเรื่องใดๆ เลย) ชั้นจึงไปปรึกษาตัวแม่่่ ตัวแม่บอกว่าการที่คนเราจะเขียนกลอนได้นั้นต้องเป็นทุกข์ซะก่อน อะข้อนี้ checked เพราะชั้นก็เป็นทุกข์มากอยู่พอสมควร (เออ ก็เรื่องผู้ชายหน่ะเส่ะ) แล้วชั้นก็บอกหวานเย็นไปว่า
ชั้นไม่ถนัดเขียนกลอน เพราะรู้สึกว่ามันยาก แล้วก็มีข้อจำกัดมากมาย เช่น ต้องมีสัมผัส คล้องจอง ตอง ภครมัย ต้องมีระเบียบแบบแผน แดน ดีทูบี ซึ่งชั้นคิดว่าเอาเวลานั่งหาคำที่จะมาสัมผัสไปแต่ง prose หรือร้อยแก้ว แซวกะหรี่ ยังจะได้อะไรเป็นชิ้นเป็นอันมากกว่า แล้วนังหวานเย็นเงียบไป ชั้นก็นึกว่าคงจะหมด power of persuasion ซะแล้ว แต่ไม่ค่ะ นักเรียนทุนตัวแม่ซะอย่าง มีหรือจะยอม ชี (เอ๊ะ หรือจะใช้โพรนาวว่า ฮี ดี) เด้งกลับขึ้นมาใน MSN พร้อมกับกลอนซอนเน็ตหนึ่งบท ซึ่ง addressed ถึงชั้นโดยเฉพาะ แถมชียังเอาชื่อ MSN ของชั้นไปใช้ในกลอนของหล่อนซะด้วย (บรรทัดที่สองอะค่ะ)

เอาล่ะ มาดูความร้ายของชีกันเลยดีกว่า...

Can we taste the bitter from the sweet,
Sip sour sips from life's lush lips,
Stand where heaven and hell meet,
Laugh and cry, roll and flip,
while retaining, still, our sanity?
Love, hate, rush and wait,
Being stung while kissing bees?
I'm not sure if I'll lose my head-
After writing the damn sonnet,
which gives both pleasure in the pain,
of finding a perfect couplet,
to end with and start over again:
Life's a paradox of sun and moon,
There, Chanun, you're making me croon.

เท่านั้นยังไม่พอ ชีบังคับให้ชั้นไปเขียนซอนเน็ตตอบโต้แล้วเอามาลงบล็อคให้เป็นที่ประจักษ์กันโดยทั่ว หลังจากที่ชั้นอุทิศเวลา (ทำงาน) สามวันเต็มๆ ให้กับการเขียนซอนเน็ตบทแรกในชีวิต ผลลัพธ์ที่ได้ปรากฏอยู่เบื้องล่างนี้แล้ว

Oh, Varitta, how eloquently you speak of la vérité,
There's so much truth de la vie in your question,
How one sometimes yields to la insanité,
And not to mention the good ol' temptation,
You say, love, hate, rush and wait, I say,
The last two should've been lust and smut,
No matter if you're straight, taken, or gay,
'Know thyself', said Socretes, is a must"
Thanks to you, Varitta, for I'm starting to enjoy sonnet,
Ab-ab, cd-cd, look, I'm halfway through ef-ef!
What's left now, I fear, is a kick-ass couplet,
While Beyonce's belting out, "To the left, to the left"
Shit, I think we're getting stuck here, Varitta;
Tell me! Shall we sink ourselves in Sangsom, or Sambuca?

ต้องขอโทษด้วยนะคะ ที่บางสัมผัสอาจจะดู forced ไปหน่อย หรือพยางค์ในบางบรรทัดอาจจะน้อยหรือมากเกินไป ให้อภัยชั้นเถอะค่ะ แต่จะว่าไปก็สนุกดีนะ มันสนุกตรงได้หาคำมาให้มันคล้องกัน แล้วข้อจำกัดทำให้มันท้าทาย
ก่อนจากกันไป ขอได้รับความขอบคุณจาก คุณวริตตา for you have Woolfed me big time...

เปรี้ยวปากวุ้ย

สิ่งต้องห้ามในการทำ profle หาคู่ทางอินเตอร์เน็ต

2007-03-16T23:11:00.000+07:00

คราวที่แล้วพูดถึงเรื่องขนบไดอารี่ไป มาวันนี้อยากจะหยิบยกประเด็นเรื่องของการหาคู่ในอินเตอร์เน็ต (จะคู่นอน คู่ขา คู่ชีวิต หรืออะไรก็แล้วแต่) ด้วยประสบการณ์ที่ผู้เขียนสั่งสมมาตั้งแต่เมื่อครั้งแตกเนื้อสาว ดิชั้นได้ตระเวนใช้บริการเว็บประเภทนี้มาเกือบหมดทั้ง World Wide Web แล้ว แต่อย่างไรก็ตาม เชื่อว่าทุกคนต้องเคยใช้บริการเว็บพวกนี้อย่างน้อยก็คนละครั้งสองครั้ง ส่วนใหญ่ไซต์พวกนี้ก็จะมีฟังชั่นคล้ายๆ กัน เช่นการลงรูป ทำ profile ของเรา เพื่อดึงดูดทั้งเพศตรงข้ามและเพศฝั่งเดียวกัน ฟังชั่นส่งข้อความ ฟังชั่นแช๊ต (ยังจำ bangkokchat เว็บแช็ตซ่องสุมกะหรี่สมัครเล่นกันได้มั้ย ชั้นเคยปลอมตัวเป็นชะนี ไปแช็ตหลอกฝรั่งขี้เงี่ยนมาแล้ว ไม่เชื่อถามอีเปิ้ลสิ) อันนี้ก็แล้วแต่ความ sophisticated ของเว็บแต่ละเว็บ ด้วยความที่อิชั้นได้เคยลองผิดลองถูกกับบริการพวกนี้มาแล้วมากพอสมควร (ทั้งที่ทำผิดเองและจากที่สังเกตเห็นจากคนอื่น) จึงอยากจะพ้อยเอ้าท์สิ่งที่ไม่ควรปฏิบัติในการทำ profile ในเว็บหาคู่ (เตือนไว้ก่อนว่า ข้อสังเกตส่วนใหญ่นี้ได้มากจากเว็บหาคู่เกย์ แต่บางข้อก็สามารถนำไปปรับใช้กับเว็บชายจริงหญิงแท้ได้เช่นกัน) ส่วนใหญ่จะมาตกม้าตายกันตรงรูปภาพหลัก (ที่เรียกว่า default photo) อะ เริ่มกันที่ข้อแรกเลยแล้วกัน

เอารูปถ่ายติดบัตรหรือที่ถ่ายอย่างเป็นทางการมาลงในโพรไฟล์

รูปภาพต้องห้ามหมายเลข 1

โอเค ใครสั่งใครสอนให้ทำแบบนี้คะ นี่จะมาหาผู้ชายนะคะ ไม่ใช่มาลงสมัครรับเลือกตั้งประธานชมรมหมากรุก บางคนแย่ไปกว่านั้น เพราะสิ้นคิดถึงขนาดที่เอารูปที่ใส่ชุดครุยมาลง โว้วววว กูไม่ได้อยากจะรู้ว่ามึงจบอะไร จากที่ไหนมา แค่อยากจะดูหนังหน้ามึงแค่นั้นแหล่ะ คุณๆ ขา ลงทุนหน่อยเหอะคะ เพื่อผลประโยชน์ของตัวคุณเองในระยะยาว อย่ามักง่ายเลย ไปยืมกล้องหรือไหว้วานให้เพื่อนมาถ่ายให้ก็ได้ แต่ถ้าไม่มีเพื่อน ก็ใช้มือถือนั่นแหล่ะคะ ถ่ายรูปตัวเอง ถ้ายังหารูปดีๆ ไม่ได้ ก็อย่าเพิ่งเอารีบเอาลงเลยค่ะคุณ รูปทางการแบบนี้ดูแล้วมันห่อเหี่ยว เก็บเอาไว้ไปใช้สมัครงานเถอะนะคะ อิชั้นขอร้องงงงง

ลงรูปที่ถ่ายตัวเองกำลังถ่ายรูปตัวเองอยู่ (เข้าใจที่ชั้นพูดใช่มั้ยคะ)

รูปภาพต้องห้ามหมายเลข 2: ใครเป็นคนต้นคิดท่าโพสแบบนี้วะเนี่ยยยยยย

พูดได้ว่า 80% ของโพรไฟล์ที่ชั้นประสบพบมา มักจะมีรูปตัวเองกำลังถ่ายรูปตัวเองอยู่ กล้องที่ใช้อาจจะเป็นกล้องดิจิทัล หรือไม่ก็กล้องจากมือถือ แล้วพร็อพที่ขาดไม่ได้เลยคือกระจกในห้องน้ำ เพราะสามารถถ่ายแบบเอ็กซ์ๆ ได้โดยไม่ต้องเกรงใจใคร รูปลักษณะนี้ถือว่าขาดความคิดสร้างสรรค์อย่างให้อภัยไม่ได้ แต่เป็นเรื่องที่น่ายินดีว่า เปอเซ็นต์การใช้รูปแบบนี้ตอนนี้ลดลงมากพอสมควร

รูปที่ทำหน้าตาน่ารัก น่าเอ็นดูหรือพยายามทำเซ็กซี่มากจนเกินพอดี

รูปภาพต้องห้ามหมายเลข 3

เกร็ดน่ารู้: กะเทยในภาพตอนนี้ี้ได้ไปขุดทอง (หรือแจกทอง) ไกลถึงเมืองเบียร์โน่นนะค้าาาาา

ประเด็นนี้แนวๆ เดียวกันกับเอนทรี่ที่แล้ว (คลิกกลับไปอ่านเดี๋ยวนี้นะ!) ไม่ควรทำอย่างยิ่ง เพราะคนเราจะดูน่ารัก ไม่จำเป็นต้องทำหน้าให้มันน่ารักนะคะ แอ๊บแบ๊วและกะเทยหัวโปกทั้งหลายจงจำไว้ คริ คริ

เอารูปที่ถ่ายกะฝูงเพื่อนมาลง

รูปภาพต้องห้ามหมายเลข 4

อีดอก แล้วกูจะรู้มั้ย ว่าเจ้าของโพรไฟล์นี่มันคนไหน ถ้าเกิดกูไม่ชอบหน้ามึง แต่ไปชอบเพื่อนมึง มึงจะยอมติดต่อเพื่อนมึงให้กูมั้ยล่ะอีสัด ใจเย็นค่ะเจ้า
ของบล็อค จริงๆ แล้วทางแก้ของปัญหานี้ไม่ยากเลย เก๊าะทำลูกศรชี้สิคะว่าคนไหนเป็นที่ต้องการหาคู่ (เหมือนในรูปข้างบนนี้) ไม่ก็เขียนกำกับว่าใส่เสื้อสีอะไรและกำลังทำอะไรอยู่ในรูป แต่ก็นะ โพรไฟล์ของมึงเอง จะเอาคนอื่นที่เค้าไม่เกี่ยวอะไรด้วยมาลงทามมายยยยยยยย ไม่กลัวโดนแย่งซีนหรอคะ

ข้อนี้สืบเนื่องจากข้อที่แล้ว บางคนถึงไม่เอารูปที่ถ่ายกะเพื่อนฝูงมาลงก็จริง แต่เห็นได้ชัดเจนเลยว่า crop คนอื่นในรูปออกไปอย่างไม่แนบเนียน

รูปภาพต้องห้ามหมายเลข 5: ตัวอย่างนี้เหี้ยมากค่ะ ไม่ทราบว่าอันนี้ใช้อะไำรคร๊อปรูปคะ กรรไกรตัดเล็บหรือป่าว เพราะยังเห็นทั้งตาเพื่อน โหนกแก้มเพื่อน ต้นแขนเืพื่อนและซองทวิสตี้ได้อย่างชัดเจนมาก ไม่ผ่านค่ะ!

ประมาณว่ายังเห็นมือของอีเพื่อนที่โดนตัดหัวตัดตัวไปแล้วเกาะอยู่บนไหล่ของเจ้าของโพรไฟล์อยู่เลย เห็นแล้วสยองค่ะ ทางที่ดีไป photoshop แก้ไขให้มันดีซะก่อน ไม่งั้นก็เปลี่ยนเอารูปเดี่ยวลงซะเลยจะฉลาดกว่ามั้ยคะคุณ

ต่อมาคือการถ่ายรูปแบบ "ผักชีโรยหน้า"

รูปภาพต้องห้ามหมายเลข 6

อันนี้คาดตาอย่างเดียวไม่ได้ ต้องโบกหน้าใหชีเลยเพราะตาหล่อนเบิกโตมาก จะว่าไปบ้านเค้าถือว่าไม่ค่อยรกเท่าไหร่นะ ยังพอให้อภัยได้ แต่เธอเห็นอย่างที่ชั้นเห็นมั้ย... ชั้นเห็นเข่งบรรจุอะไรก็ไม่รู้อยูู่้ตรงกระได

รูปภาพต้องห้ามหมายเลข 7

โอเค หน้าตา ท่าทางชั้นให้ผ่านแล้วกัน ฉากหลังอันนี้ไม่รกนะ แต่ออกแนวสภาพแวดล้อมเสื่อมโทรม พรั่งพร้อมไปด้วยประตูที่ผุผังและราวตากผ้าที่ดัดแปลงมาจากสายไฟเก่าๆ

คือใจหล่อนมันก็มัวแต่ห่วงแต่จะเบ่งตาให้โต ทำหน้าให้มันดูน่ารักเข้าไว้อะนะ แต่ไม่ได้ดูฉากหลังเล้ยยยว่ามันสลัมบอมเบย์ บ้านรกโสมมขนาดไหน บางคนเสื้อผ้า หม้อข้าวจานชามกองพะเทินเทินทึกกันอยู่ข้างหลัง บางคนฉากหลังเป็นพัดลมฝุ่นเกาะ ตู้เสื้อผ้าแบบผ้าพลาสติกรูดซิบ (!?) พร้อมกับโปสเตอร์รูปกอล์ฟไมค์ติดอยู่บนฝาบ้าน อันนี้ขอแนะนำว่าถ้าไม่อยากทำความสะอาด ก็จงหาผ้าลายสวยๆ (ผ้าปูที่นอนก็ได้) มาคลุมอะไรก็ตามที่มันไม่น่าดูไว้ก่อนที่จะถ่ายรูปนะคะ ภาพพจน์คุณจะดูดีขึ้นมาอย่างมาก

ข้อสุดท้ายเกี่ยวกับรูปคือ การนำรูปคนที่เป็นที่รู้จักในหมู่กว้างมาลง เช่นดารา นักร้อง ตัวการ์ตูน

รูปภาพต้องห้ามหมายเลข 8: username ของนิกกี้คือ
hotbodythaiboywantrichfalangmytelephonenumberis0897626788xxxbyebyeseeulater

เพื่ออะไรคะ ถึงกูจะหาผัวทางเน็ตแต่ก็ไม่ได้โง่ไร้สตินะคะ ยังไงนิกกี้กับโดม ปกรณ์ ลัม เค้าคงไม่มานั่งเล่นเว็บเกย์แบบนี้หรอกค่ะ (ถึงเค้าจะเล่น นึกหรอว่าจะเอารูปตัวเองมาลง ชิ) เอารูปเค้ามาลงอย่างงี้ ระวังโดนฟ้องนะมึง (อีเจ้าของบล็อคนี่แหล่ะจะโดนฟ้อง)

ข้อสุดท้ายที่ควรหลีกเลี่ยงคือการตั้ง username ที่โฆษณา (สะกดแบบนี้นะอีไนน์ จำไว้ดีๆ) คุณสมบัติ (ที่มักจะไม่มีอยู่จริง) ของตัวเอง เช่น ถ้าออกแนวแอ๊บแบ๊ว ก็จะเป็นพวก cutethaiguy82, sweetbkkboy23, thaihandsome99, hotthaiboi แนวหื่นๆ ก็จะเป็น thaicock69, asian_hole_4_u, bkkhotbody, wantsexnow, bkkbareback, asianhunk เป็นต้น ท้ายสุดพวกเพ้อเจ้อชวนฝันที่ชื่อจะออกแนว look4love, mylovelyprince43, beautifullife83 เป็นต้น ข้อนี้อิชั้นไม่มีอะไรแนะนำเพราะมึงจะใช้ชื่ออะไรก็เรื่องของเมิง แต่ถ้าชั้นเห็นชื่อประมาณว่า cutesweetboi ชั้นก็ข้ามไปดูคนอื่นแล้วล่ะ อย่างที่บอกว่า ถ้าของมันดีจริง โคสะนาก็ไม่จำเป็นฮ่ะ

จบข่าว งืมๆๆๆ

ขนบไดอารี่

2007-03-15T23:23:00.000+07:00

สมัยนี้ใครๆ เค้าก็เขียนบล็อค เขียนไดกันทั้งนั้น (ยกเว้นอีจ๋า ที่ร่ำๆ อยู่ได้ว่าอยากจะมี แต่ก็ไม่ทำซะที) พูดได้ว่าเป็นสิ่งที่วัยรุ่น (หรือวัยไม่ค่อยรุ่น) นั้นจะต้องมี ไม่งั้นจะโดนเพื่อนวีนว่าเป็นคนโลว เทค (เหมือนอีเอ๋ที่ต้องให้อีเจนด่าเช้าด่าเย็น ถึงจะยอมเขียนบล็อคได้) ไดอารี่ กับ บล็อค ไม่มีความแตกต่างอะไรเลย แล้วแต่คนจะเรียกและก็แล้วแต่เว็บที่โฮสต์จะเรียกบริการของตัวเองว่าเป็นไดอารี่ หรือเป็นบล็อค ที่เหมือนกันก็คือเป็นที่ที่เปิดโอกาสให้คนมาเม้าเรื่องของตัวเอง โดยที่ไม่ต้องสนใจว่าจะมีคนรับฟัง (อ่าน) หรือไม่ (แต่จะคอยจิกเพื่อนๆ ญาติๆ ให้เข้าไปเม้นต์สร้างเรตติ้งอยู่บ่อยๆ) แหม คนเรามันชอบอยู่แล้วล่ะกับการได้พูดได้โปรโมทเรื่องของตัวเอง ได้ออกความเห็น เพราะใครก็คิดว่าตัวเองหน่ะมีดีทั้งนั้น จริงแมะ (ชั้นเองถึงมีบล็อคอยู่หลายอันไงล่ะ)

นึกไรไม่ออก ก็ชูสองนิ้วไว้ก่อน น่ารักดีเทอ

เอาล่ะ เข้าเรื่อง ขนบไดอารี่ คือ สิ่งที่นักไดอาริส หรือบล็อกเกอร์ส่วนใหญ่จะต้องถือปฏิบัติไม่งั้นจะถือว่าแปลกแยก แตกต่าง แล้วเพื่อนจะไม่คบ น้องตั้ม แอบล่ำในร่มผ้าเคยอภิปรายเรื่องนี้มาแล้วครั้งนึง แต่คราวนี้ดิชั้นขอลงรายละเอียดนิดนึงนะฮ่ะ เริ่มกันเลยที่ขนบอันดับหนึ่ง นั่นก็คือรูปภาพ (ที่ส่วนใหญ่จะถ่ายด้วยตัวเองจากกล้องในมือถือ) ที่นำมาพรีเซ้นตัวเองจะต้องเป็นรูปที่คนในภาพพยายามจะประดิษฐ์หน้าตาและ/หรือท่าทางให้น่ารักน่าเอ็นดู (อาการ “แอ๊บแบ๊ว”) ท่าที่ไม่เคยเสื่อมคลายความนิยมในหมู่ชนชาวเอเชียคือท่าชูสองนิ้ว (บางคนโลภมาก ก็จะทำกับมือทั้งสองข้างเลย กลายเป็นสี่นิ้ว) พร้อมกับทำตัวค่อมๆ ลงมา พอให้ผมปรกหน้า บางคนที่มีนิสัยค่อนข้างจะทะเล้น ก็จะนำสองนิ้วไปสวมหัวแกล้งเพื่อนที่ไม่รู้อิโหน่ อิเหน่ให้ได้ครื้นเครงกันพอเป็นกระษัย

ทำหน้าอินโนเซ้น งงๆ ทะลึ่งตึงตังเข้าไว้แล้วจะดีเอง

นอกจากการชูสองนิ้วแล้ว การจัดพอสซิชั่นหน้าตาให้น่ารักและเอ็นดู (แต่ทำไมทำไปทำมาแล้วดันเหมือนกะเทยเกาหลีไปซะได้) ก็เป็นที่นิยมเช่นกัน การทำปากจู๋ๆ แสร้งทำท่าตกใจ หรี่ตาข้างนึง ทำหน้าไม่รับแขก (พยายามจะพรีเซ้นว่าตัวเองเป็น bad ass หรือ bitch แบบมี attitude นิดเนิง ทั้งๆ ที่เวลาอยู่บ้านชอบฟังพุซซี่แคท ดอลล์กับไอซ์ ศรันยู) หรือไม่ก็ถ่ายแบบโคลส อัพ ทำเป็นสีขาวดำ ทาอายไลน์เน่อส์จัดๆ แล้วมองกล้องแบบวีนๆ แสร้งว่าตัวเองนั้นมีพิษสงรอบตัว

น้องๆ ขา ดูชะนีในภาพนี้เป็นเยี่ยงอย่างนะคะ ไม่ต้องใช้สองนิ้วชูชัน (มีแต่สองเต้าที่ชันชู) ไม่ต้องมีการหรี่ตา เบิกตาโต หรือเอาผมปรกหน้าเหมือนผีจูออนแต่อย่างใด แต่ภาพก็ออกมาสวยราวกับหน้าปก FHM เลยทีเดียว

ขนบข้อต่อมาคือการใช้ภาษาและการสะกดคำ อาจจะเป็นเพราะว่ากูอายุมากขึ้นหรืออะไรก็แล้วแต่ แต่ว่าการสะกดแบบผิดๆ (โดยตั้งใจ) มันทำให้คนอ่านอารมณ์ห่อเหี่ยว เสียวท้องน้อย (เสียวทำไมย่ะ) อันที่จริงๆ ผิดนิดๆ หน่อยๆ มันก็ไม่เป็นไรหรอกนะ เพราะว่าชั้นก็ทำ แต่ก็ทำเพราะว่าจะแทนเสียงให้ได้อารมณ์เหมือนกับเวลาที่คุยกับเพื่อน (เช่น เส่ะ ที่มาจาก สิ หนิ มาจาก นี่ เมิง มาจาก มึง เจงๆ ยังงายยยยย ทามมายยยยยยย อะไรประมาณนี้) แต่อย่างงี้ (ดูตัวอย่างข้างล่าง แล้วลองอ่านออกเสียงดู)

“…ถ้าเราม่ะทามอารายเลย… นั่นมันอาจจะจิงก้อดั้ยนะ เวลาเดินปัยส์เรื่อยๆแต่เราหยุดอยู่กับที่ มันก้อกลายเปงว่าเราเดินถอยหลังน่ะสิ… สู้เราทามอารายลงปัยส์นัยตอนนี้ดีก่า ถึงจะต้องมานั่งเสียจัยส์ที่มันพลาด… แต่ดีกว่าที่ม่ะดั้ยเรียนรุ้กับความผิดพลาด รุ้สึกขอบคุนครัยหลายคนที่ผ่านเข้ามานัยชีวิต ทั้งคนที่ทำดีกับเราและทำม่ะดีกับเรา… เทอรู้มั้ยว่าอารัยทำหั้ยชั้นคิดถึงเทอ…”

จะว่าไปน้องเค้าก็มีความคิดที่ดูเป็นผู้ใหญ่เหมือนกันนะ ถ้าอ่านเจาะเอาแต่เนื้อหา แต่เทอรู้สึกเหมือนชั้นแมะ ว่าเหมือนกำลังอ่านไดอารี่ของเด็กอมมือที่พูดยานคางไม่เป็นภาษาอยู่ แล้วทำไมต้องมี ส์ เพิ่มเข้ามาให้ มากมายรกหูรกตา อ่านแล้วกูเวียนเศียรเจงๆ ชั้นไม่รู้ว่าน้องคนนี้เค้าพูดแบบนี้จริงๆ หรือป่าวในชีวิตประจำวัน แต่ถ้าพูดสงสัยมึงคงเป็นลูกเจ็กแล้วล่ะ ออกเสียง เป็น ว่า เปง อะ แล้วสระไอ สระ ใอ มันพิมพ์ยากมากเลยหรอ ถึงต้องแทนด้วย –ัย ลิ้นไก่สั้นหรือป่าวคะน้อง หรือเป็นช่องเพดานโหว่ คำที่น้องคนนี้เค้าพิมพ์ผิดเนี่ย มันไม่ได้เป็นคำที่พิมพ์ยากอะไรเลยนะ ไม่เหมือนคำว่า อังกฤษ ที่ยังพออนุโลมให้พิมพ์ว่า อังกิด (หรือ อังกริด) หรือโฆษณา เป็น โคสะนา อันนี้ชั้นสันนิษฐานว่ามาจากการแช็ต ที่ต้องใช้ภาษาให้ง่ายๆ สั้นๆ รวดเร็ว ไม่ต้องกด shift บ่อยๆ บางคำที่มีการยืดคำเช่น “หวาดดเด เทอชื่ออารายยย” เพื่อ “แอ๊บแบ๊ว” effects (แต่เจ่ว่ายิ่งทำแบบนี้มันก็จะยิ่งทำให้หนูๆ พิมพ์ช้าลงนะคะ) ทำให้อีกฝ่ายนึงคิดว่าฝ่ายที่พูดเป็นสาวบ๊องแบ๊ว สไตล์เกาหลี ญี่ปุ่น ตามที่ชายไทยส่วนใหญ่ใฝ่ฝันถึง พอทำบ่อยๆ เข้าก็ติดเป็นนิสัย กลายเป็นความเคยชิน วันนี้ขอทิ้งไว้แค่สองขนบก่อน ใครคิดอะไรออกก็กรุณาเม้นเสริมกันมาอย่างกว้างขวางนะคะ

ก่อนจาจากกันปัยส์ ยังงัยเก๊าะเม้นหั้ยเราด้วยน้าา ถ้าม่ายเม้นเราขอหั้ยเทอสอบโอเน็ต เอเน็ตม่ายผ่าน อดด้ายเปงนิสิตมหาลัยของรัดถะบานด้วยยย

ปล. หนิๆ มีใครบอกกูได้มั้ยว่า “งืมๆๆ” แปลว่าอะไร

หนิ บล็อคนี้ยังไม่ปิดนะยะ

2007-03-14T13:18:00.000+07:00

สวัสดีค่ะ

ยังค่ะ ยัง...
ยังไม่ได้จะเข้ามาอัพเป็นเรื่องเป็นราว
เพียงแต่จะเข้ามาส่งข่าวว่า บล็อคภาษาแม่ของชั้นยังเปิดบริการอยู่นะคะ ยังไม่ได้ปิดตัวเพราะมัวแต่ไปอัพบล็อคภาษาฝรั่งดั่งข่าวลือ

เดี๋ยวกลับมาเขย่าวงการอีกครั้งแน่ๆ ค่ะ

รักคนอ่าน ม่านโลกีย์ รำไม่ดี โทษปี่โทษกลอง

ปล. ขอบคุณคุณก้องนะคะ ที่อุตส่าห์ตามอ่านกันมาอย่างสม่ำเสมอ

The Product of Silence

2007-02-06T15:19:00.000+07:00

สวัสดีค่ะ มิตรรักนักอ่านทั้งหลาย หลังจากที่ซุ่มเตรียมการมานานพอสมควร (สามวัน) ตอนนี้ก็ได้ฤกษ์เปิดตัวบล็อคภาคภาษาอังกฤษล้วนขึ้นมาเพื่อสนองความกำหนัดของตัวเอง บล็อคนี้จะเป็นที่ๆ ชั้นจะเอาพวกงานเขียนที่สะสมไว้มาลงให้ได้อ่านกัน นอกจากนั้นแล้วยังมีเรื่องราวต่างๆ มากมายที่จะนำมาเล่าเหมือนกับบล็อคภาคภาษาไทยนั่นแหล่ะ (แต่บล็อคนี้ก็ยังอัพอยู่นะ) ชั้นรู้ว่าส่วนใหญ่พวกแกโง่อ่านภาษาอังกฤษไม่ออก ทั้งๆ ที่เรียนจบเอกอิ้งมา ยังไงก็ช่วยเข้าไปเม้นต์เป็นหน้าม้ากันหน่อยแล้วกัน ช่วงเปิดตัวยังไม่ค่อยมีแขก เม้นเป็นไทยก็ได้นะ แต่ถ้าอังกิดได้ก็จะเยี่ยม อะ ไม่พูดมากล่ะ ตามลิ้งค์นี้ไปกันเล้ยยยยย (bookmark ไว้ด้วยล่ะ)

THE PRODUCT OF SILENCE

รีวิว รีวิว รีวิว ปลิวไปตามลม

2007-02-01T16:26:00.000+07:00

สวัสดีค่ะ วันนี้ไม่ได้จะมาอัพ เรื่องน้ำหอมกลิ่น "เหงื่อในง่ามตูด" นะคะ อันนั้นขอแปะไว้ก่อน พอดีเมื่อวานชั้นได้รับเชิญให้ไปทัศนศึกษาและเยี่ยมชมหมู่มัจฉา ณ สยาม โอเชี่ยน เวิน เวลานัด 09:30 อิชั้นไปถึงสยามประมาณเก้าโมง เลยไปหาอะไรรองท้องรองไส้ก่อน แต่ก็นะ เช้าๆ แบบนี้แถวสยามจะมีอะไรให้ชั้นแดก MK ก็ยังไม่เปิด เท่าที่เห็นอยู่มีแมคโดนัลด์ที่พาราก้อน แต่อันนี้ขอบายฮ่ะ จั้งฟู้ดแต่เช้าเลย ไม่ได้นะคะ เดินวนไปวนมาอยู่ในสยามสักพัก ก็เจอร้านนึงชื่อว่า อะไรไม่รู้ แคนตั้นๆ ที่ร้านเค้าดูเก่าๆ จีนๆ อะ ยืนด้อมๆ มองๆ อยู่สักพัก พอแน่ใจว่ามีคนเค้านั่งกินกันอยู่จริงๆ ก็เข้าไปสั่ง บะหมี่เกี๊ยวแห้งเป็ดย่าง ของเค้าอร่อยใช้ได้ทีเดียว แต่ไม่อิ่มเลย อีเหี้ย ไม่เป็นไร เดี๋ยวค่อยหาอะไรแดกเพิ่มเอา

ดูนาฬิกาตอนนี้เก้าโมงสิบแปด ควรจะเดินกลับไปพาราก้อนได้แล้ว ตอนแรกชั้นก็งงว่าห้างมันเปิดสิบโมงไม่ใช่หรอ ทำไมเค้านัดช้านเก้าครึ่ง พอไปถึงพาราก้อน ก็รู้ว่า บ่อปลาเค้าเปิดเก้าโมง ชั้นก็เดินสวยๆ ลงบันไดเลื่อนลงไป บรรยากาศราวกับดำดิ่งลงไปในใต้มหาสมุทรลึก พอลงไปถึงชั้นก็ภูมิใจมาก เพราะเป็นแขกคนแรกของวันนี้ เริ่ดจริงๆ ยืนรอสักพักก็มีคุณเจี๊ยบ ซึ่งเป็นคอมมิวนิเคชั่น แมเน็ดเจ้อ ของที่นี่ พาชั้นทัวร์ ชั้นชอบส่วนแรกที่เป็น เวี้ยด แอ่น วันเด้อฟูน มากที่สุด เพราะว่าไม่นึกว่าสัตว์น้ำบางชนิดหน้ามันจะเหี้ยได้มากขนาดนั้น สิ่งที่ชอบชั้นถัดลงมาคือ นางฟ้าทะเล และครอบครัวตัวนากหญ้า (ไม่ใช่ย่านาค) น่ารักมากๆๆๆๆๆ อยากจะทุบกระจกขโมยไปเลี้ยงที่บ้านซะเหลือเกิน

ปลาแปลกๆ เค้าก็มีให้ดู

ที่ไม่ค่อยประทับใจก็คือ อุโมงค์ใต้น้ำ แหม จะสร้างทั้งที มึงจะสร้างให้ยาวๆ กว่านี้หน่อยไม่ได้หรอยะ เดินตดไม่ทันหายเหม็น ก็หมดซะและ อีพวกฉลามก็เฉยๆ นะ ไม่เห็นน่าตื่นเต้นอะไรเลย อาจจะเป็นเพราะมันเอาแต่นอนขี้เกียจอยู่ คุณพี่ไกด์เค้าบอกว่ามันจะว่ายน้ำก็ต่อเมื่อเวลากินอาหารเท่านั้น เออ เจริญนะมึงเนี่ย ถ้าญาติพี่น้องมึงที่อ่าวไทยรู้เค้าคงอับอายขายขี้หน้าสปีชี่อื่นแน่ๆ นอกจากนั้นก็ไปนั่งเรือท้องกระจกกับกลุ่มเด็กนานาชาติอีกหลายสิบชีวิต เจี๊ยวจ๊าวมากๆ เลยฮ่ะ กูนั่งไปก็ต้องคอยจับกาบเรือให้มั่นคง เพราะกลัวว่าเรือมันจะพลิกคว่ำ เสร็จแล้วก่อนกลับไปนั่งดูหนังในโรง 4 มิติ ก็หนุกดี ทั้งโรงมีกูนั่งดูหัวโด่อยู่คนเดียว อีพนักงานมันมาแซวว่า “นี่ดูคนเดียว ระวังนะ” มึงหน่ะเส่ะต้องระวังกู แอ๊นนิเวย์ ชอบตอนที่เวลามีอะไรบินๆ ในหนัง ตรงที่นั่งมันก็จะมีเอฟเฟกออกมาทำให้รู้สึกเหมือนกับว่ามีตัวอะไรมาบินโฉบหัว ตอนน้ำพุ่ง ก็จะมีละอองน้ำออกมาพ่นใส่หน้า ช่างคิดนะยะหล่อน

11 โมงกว่าๆ ทัวร์เสร็จหมดแล้ว แต่ยังพอมีเวลาว่างเหลือ ทำอะไรดีนะ.... ขึ้นไปเดินเล่นชั้นบนดีกว่า ไม่น่าเชื่อว่าภายในเวลาไม่ถึง 20 นาทีอิชั้นได้เสื้อยืดมาตัวนึงกับรองเท้าหนังมาอีกคู่นึง ประทับใจตัวเองจริงๆ ที่สามารถแว่บไปช้อปปิ้งระหว่างเวลางานได้ แต่พาราก้อนมันร้ายกับชั้นเจงๆ

สื่อมวลชนมากมาย รุมถ่ายกระเป๋ากุชชี่

โอเค เกือบเที่ยงล่ะ ต้องรีบกลับไปออฟฟิศเพื่อไปรับเพื่อนร่วมงานชะนีฝรั่งไปงานเปิดตัว fashion consultant ที่เกษร งานมันมีตอนบ่ายหนึ่ง (แต่ก็เลทไปประมาณครึ่งชั่วโมงตามเวลาท้องถิ่นประเทศไทย) กูเผลอปล่อยความโง่ต่อหน้าฝรั่งชะนี เพราะเสือกพามันขึ้น BTS เลยไปป้ายนึง คำแก้ตัวของชั้นคือ “โทษทีนะยะหล่อน พอดีชั้นไม่ค่อยได้ขึ้น BTS” ในที่สุดชั้นก็มาถึงจนได้ คนก็เริ่มมานั่งรอกันแล้ว ส่วนใหญ่ก็เป็นสื่อมวลชนและคนในวงการแฟชั่นนั่นแหล่ะ มีทั้งคนในแวดวงแฟชั่นและไฮโซตัวจริง และพวก wannabe's and never-will-be's ชั้นกับนังฝรั่งหิวโซมากเพราะยังไม่ได้แดกข้าวเที่ยง ตอนเค้ามาเสริฟอาหาร พายุก็เกือบลง ที่ยังไม่ลงเต็มที่เพราะว่าอาหารที่เค้าเอามาเสิร์ฟมันมีน้อยมาก ประมาณชิ้นพอแดกหนึ่งคำ ถาดนึงก็มีอยู่ไม่กี่ชิ้น จะหยิบมากก็เกรงใจคนเสิร์ฟ ผลสรุปอิชั้นแดกปอเปี๊ยะทอดไปสองชิ้น ขนมอะไรไม่รูชิ้นเล็กๆ อีกสองชิ้น แต่นังฝรั่งนี่แดกพายุแคทริน่าลงมากๆ จนคนเสิร์ฟเวลาเค้าเดินผ่านมาทีไร ก็ต้องเดินมาถามฝรั่งเสมอว่า ยู ว๊อน ซัม ม้อ? ประมาณว่าคนอื่นเค้าไม่แดกกันแล้วนะ มึงนี่หยิบเอาๆ จะเอาไปทั้งถาดเลยมั้ยล่ะแม่คู้นนนน

เอาหลุยส์สักใบมั้ยคะ
เอาล่ะอย่านินทามันมากเลย เค้าไม่รู้เรื่องอะไรด้วย งานจะเริ่มแล้ว เข็มรุจิรา เป็นพิธีกร ผิวสีน้ำผึ้งไหม้ คอ ขา เรียวระหงล่ะ ขอฟันธงว่าตัวจริงชีสวยมากฮ่ะ งานนี้อย่างที่บอกก็คือเปิดตัวผู้ช่วยช้อปปิ้งของห้างเกษร คือประมาณว่าเค้าจะพาเราไปเลือกชุด ลองเสื้อผ้าต่างๆ ให้เหมาะกับบุคลิกของเราและโอกาส ซึ่งชั้นคิดว่าเป็นความคิดที่ดี แต่ก็ไม่รู้ว่าจะมาเปิดตัวทำไม ในเมื่อคนที่จะเข้ามาใช้บริการก็เป็นพวกไฮโซกันเองอยู่แล้ว น่าจะรู้กันอยู่ว่ามีบริการนี้ เอาล่ะขี้เกียจเล่า มาดูภาพประกอบเลยดีกว่า

อีเข็มยืนทำหน้าดำอยู่ทางด้านขวาสุด

ชั้นอยากได้ชุดนี้ สวยมากๆๆๆๆ (นางแบบหน้าคล้ายๆ อีวุ้นเลยอะ)

ชั้นไม่ต้องทำอะไรเลย นั่งอยู่เฉยๆ เหล่านางแบบ นายแบบก็เดินมาให้ชั้นถ่ายรูปใกล้ๆ ซะงั้น

ทำไมต้องจิกหน้าใส่กูด้วย

ตุ๊กแฟนบ๋วย หน้าสวยมาก นิสัยก็ดี เดินมาโพสต์ท่าให้ชั้นถ่ายรูปตลอดเลย

ปิดท้ายด้วยคุณพี่มาร์คหน้าใสกิ๊ง

จบข่าว

พรุ่งนี้มีรีวิว Food Hall ที่พาราก้อน
วันจันทร์จะได้รีวิวมือถือ Palm Treo (รีวิวเฉยๆ เค้าไม่ได้ให้ไปเลย)
งานท่วมหัวเอาตัวรอด (ไปวันๆ)

Perfume: สัมผัสกลิ่นฆาตกรรม กับปริศนาน้ำหอมนังตุ๊ด

2007-01-23T15:10:00.000+07:00

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา อิชั้นได้มีโอกาสไปเที่ยวเล่นดูหนังกับเหล่าชะนีสาว กราวกีฬา แถวๆ สยาม เหล่าชะนีดังกล่าวประกอบไปด้วยแม่สาวฝีตีนซัลซ่า ขี้ข้านายฝรั่งขี้นก (ไม่มีลิ้งค์ให้เพราะว่ามันไม่มีบล็อค โง่นักล่ะ) และแม่สาวนักแปลที่ภายนอกดูเรียบร้อยและเหมือนจะเรียนไม่จบโท (หัวเราะทำไม ชั้นไม่ได้พูดเล่นนะยะ)

Perfume: สัมผัสกลิ่นฆาตกรรม กับปริศนาน้ำหอมนังตุ๊ด
ภาพยนตร์ (หรือที่ เดน คุก เค้าเรียกว่า cinematic adventure) ที่เราชมกันนั้นคือเรื่อง Perfume: The Story of a Murderer นั่นเอง สรุปแล้วชั้นชอบหนังเรื่องนี้ เพราะภาพสวย (โดยเฉพาะตอนเซ็กส์หมู่) มุมกล้องเยี่ยม พระเอกเล่นเก่ง (หน้าโรคจิตมาก ทำเอาชั้นถึงจุดสุดยอดไปหลายครั้ง) แอ๊นนิเวย์ วันนี้ชั้นจะไม่พูดเรื่องหนัง เพราะชะนีหวานเย็นได้พูดถึงหนังเรื่องนี้ไว้แล้วในบล็อคของชี
แต่โพสต์ของวันนี้อิชั้นก็ได้รับแรงบันดาลใจมาจากตัวหนังเรื่องนี้แหล่ะ ชั้นจะมารีวิวน้ำหอม (เล่นง่ายๆ แบบนี้ล่ะ แต่ถึงจะง่ายยังไง ชั้นก็ไม่มักง่ายเท่าอีไนน์ ที่มันก๊อบเอาบทสนทนาจาก msn ไปอัพเป็นบล็อคเชิ้บๆ หลอกคนอ่านซะอย่างงั้น)

Jean-Baptiste Grenouille, viens ici! พระเอกของเรื่อง หน้าจิตๆ เถื่อนๆ เซ็กส์ๆ แบบนี้ ชั้นยอมทุกอย่างงงงงง

Bienvenue dans ma Parfumerie อะ แร่ดเข้ามา ยินดีต้อนรับเข้าสู่ร้านน้ำหอมของช้านนนนน

เปิดซิงกันด้วย CK Be น้องสาวของ CK One อีกหนึ่งน้ำหอมจำพวก unisex ที่ไม่ว่าเพศไหนก็ใช้ได้เชิ้บๆ อิชั้นใช้มาตั้งแต่นมยังไม่ตั้งเต้า จนตอนนี้เต้าเหี่ยว กลายเป็นกลิ่น signature ของตัวเองไปโดยปริยาย ขวดที่ใช้อยู่ตอนนี้รู้สึกจะเป็นขวดที่สามแล้ว ชอบ print ad ของมันมาก เพราะเท่สัดๆ แต่คาดว่าถ้าขวดนี้หมดแล้ว (ในเร็วๆ นี้) ชั้นคงไม่ซื้อกลิ่นนี้อีก เพราะว่าเบื่อฮ่ะ

สิ่งที่น่าจดจำ
ขวดค่ะ ขวด pure minimalism มากๆ ไม่ต้องหวือหวาอะไรมากมาย ไม่ต้องอุตส่าห์เอาสร้อยเพชร (ปลอม) มาห้อยระโยงระยางเป็นลิเก (เหมือนขวดน้ำหอมของ เจโล กะบริทนี่ย์) ก็สวยสง่า มีราศี ขวดสีดำขลับ แลดูลึกลับน่าค้นหาทีเดียวกลิ่นค่ะ กลิ่น อ่อนโยน โดนใจมากๆ ติดตัวนานตลอดวัน ใครได้กลิ่นก็อยากจะเข้ามาสวมกอด ยิ่งผสมกับกลิ่นเหงื่อด้วยแล้ว โอ้โห หมาติดสัดยังทนไม่ได้ ต้องวิ่งรี่มากะเด้าๆ ขาอยู่ร่ำไป

สิ่งที่น่าลืมเลือน
ไม่มีค่ะ ใครมันจะลืมกลิ่นแบบนี้ได้บ้างล่ะคะคุณ

คำพิพากษาจากคนรอบข้าง
“กลิ่นเหมือนคนอินเดียมีการศึกษา”
ก็แน่ล่ะสิ เพราะมันมีกลิ่นเครื่องเทศ กับ sandalwood เป็น middle notes กับ base notes

กลิ่นนี้เหมาะกับ
o กลุ่มคนสับสนทางเพศ เพราะกลิ่นจะอยู่กลางๆ ไม่เอนเอียงไปทางชะนีหรือผู้ชายมากจนเกินไป
o คนที่จะไปเรียนต่ออังกฤษ (เพราะอินเดียที่โน่นเยอะ จะได้ blend in)
o คนที่ไม่ชอบน้ำหอมกลิ่นแรงๆ แต่อยากให้กลิ่นติดตัวไปตลอดทั้งวัน อิชั้นแนะนำตัวนี้นะคะ

โปรดติดตามตอนต่อไป มารอดูกันสิว่า น้ำหอมกลิ่นไหน ของยี่ห้ออะไร ทีมีคนให้ความเห็นว่า กลิ่นหอมเย้ายวนเหมือนกลิ่น "เหงื่อในง่ามตูด"

ค่ำคืนคริสสะมาดอีฟกับแก๊งค์ชะนี กระบี่มาร

2006-12-25T21:37:00.000+07:00

เมื่อคืนกลุ่มสาวไฮโซเจ้าสังคมกลุ่มหนึ่งได้ทำการอุกอาจบุกรุกเข้าไปในผับแห่งหนึ่งย่านสุขุมวิท จิตแจ่มใส และต่อด้วยร้านลูมินัสซอยสี่ เพื่อฉลองวันคริสมาสอีฟอย่างไม่เกรงหน้าพระอินทร์พระพรหม เอาล่ะ กูไม่ขอเล่าดีกว่า ดูภาพกันเล้ยยยยยยยย

ชุดที่สอง

Cool Slideshows

ชุดสุดท้ายแล้วววววว

Cool Slideshows

สุดท้ายนี้ เนื่องในเทศกาลคริสมาสต์และปีใหม่ อิชั้นมีของขวัญมาให้จากใจอิชั้นและเพื่อนๆ ทุกคน รักใคร ชอบใคร คลิกเข้าไปดูคนนั้นนะคะ (แต่ควรจะไล่ดูให้ครบทุกตัวนะคะ) โหวตกันมาได้ว่าใครเต้นสวยที่สุด Merry X'Mas & A very Happy New Year kaaaaa!

อีต่อ อีปอน
อีแม่ อีไนน์
อีเอ๋ อีจ๋า อีเปิ้ล

ชั้นสวยมั้ย

2006-12-12T22:15:00.000+07:00

http://www.myheritage.com

บนฟลอร์เฟื่องฟ้า

2006-12-12T00:47:00.000+07:00

หลังจากที่หลบไปเรียนเต้น contemporary มาเดือนกว่าๆ ผลที่ได้ก็เป็นอย่างที่เห็น

(โทษทีภาพไม่ค่อยชัด เพราะใช้พลังจิตเก็บภาพไว้

จบด้วยท่าไม้ตายของอีปอน...

TO THE LEFT, TO THE LEFT!

2006-12-10T15:37:00.000+07:00

อีบียองเซ่ทำหน้ากะเทยได้ใจมากตอนแรก

อย่าลืมนะคะ เราเป็นผู้หญิงยุคใหม่ อย่าไปเพลี่ยงพล่ำผู้ชายเด็ดขาด ขนาดอีบริทนี่ย์ยังหย่าผัวเลย ถ้าผู้ชายมั้นเหี้ยบอกมันไปเลยนะคะว่า

I can have another you in a minute,

Matter of fact he'll be here in a minute.

ใครไปแอฟริกาใต้ ฝากซื้อสักกล่องนึงสิ

2006-12-06T23:22:00.000+07:00

ถึงแม้วันเอดส์โลกจะผ่านพ้นไปแล้ว แต่อย่าลืมใช้ถุงยางทุกครั้งเวลามีเพศสัมพันธ์นะคะ

ด้วยรักและปรารถนาดี

ก็ว่ากันไปตามเนื้อผ้า

2006-11-30T16:57:00.000+07:00

เธอๆ

รู้จักคำนี้มั้ย

ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าคำนี้ จริงๆ แล้วมาจากคำศัพท์สองคำคือ over + rate
over ในที่นี้ก็คือ มากเกินไป เกินพอดี เกินงาม
rate ก็คือการจัดระดับให้อะไรสักอย่างนึง
เติม –ed ไปเพราะว่าเป็นกรรมวาจก (passive voice) เป็นคำกริยาที่บ่งชี้ว่าถูกกระทำ

เมื่อนำมารวมกันแล้วจึงหมายความว่า การจัดหรือยกให้สิ่งใดสิ่งหนึ่งอยู่ในระดับที่สูงจนเกินงาม เกินคุณค่าที่แท้จริงของมัน ทั้งนี้สาเหตุอาจจะเป็นเพราะสื่อ การโฆษณาที่แยบยลและชาญฉลาด หรือความฉาบฉวยของวัฒนธรรมตามกระแส

เข้าเรื่อง...
Bed Supperclub
พูดถึงเบ้ดขึ้นมา ใครๆก็ต้องจินตนาการไปใหญ่ว่าหรูหรา ฮาแตก เพราะได้ขึ้นหิ้งว่าเป็นคลับที่ดีที่สุดแห่งนึงของเอเชียแถบนี้เลยทีเดียว ไหนจะพวกนิตยสารต่างๆ ที่พากันโหมกระหน่ำสรรเสริญคลับแห่งนี้กันอย่างเอาเป็นเอาตาย อะ ในเมื่อเสียงลือเสียงเล่าอ้างเค้าขจรไกลขนาดนี้ คนเราก็ต้องมี expectations (ที่สูงมาก) เป็นธรรมดาชิมิคะ ตัวดิชั้นเองไม่มีโอกาสได้ไปเบ้ด (เบ้ดนะ ไม่ใช่เบ๊ต แบบที่อีหวานเย็นชอบทำ) สักที (เหตุผลเดียวเลยคือมัน แพง!) แต่แล้วบุญก็พา วาสนาก็ส่ง ให้ชั้นมีโอกาสได้ไปเยือนเบ้ดเมื่อคืนนี้เองค่ะคุณๆ

หลังจากเดินโง่หลงทางอยู่สักพัก อิชั้นก็มาถึงเบ้ดพร้อมเหงื่อที่ท่วมกายา ค่ะโอเคค่ะ ยอมรับว่าภายนอกดูหรูหรา ไอโซ ราวกับมียานอวกาศจากโลกอื่นมาจอดเทียบท่ารอรับเอเลี่ยนกลับดาวแม่ แถม bouncers (คนตรวจ id) ก็หน้าตาดีกันทั้งนั้น พอผ่านตรงที่ตรวจ id แล้ว ก็ไปตรงที่ซื้อตั๋ว พอดีชั้นมาในฐานะ ‘ผู้สื่อข่าว’ ก็เลยสวยๆ เดินเชิ่ดเข้าไปได้เลย แถมยังได้ดริ๊งฟรีอีกด้วยสองดริ๊ง
วินาทีที่ชั้นเดินเข้าไปข้างในคลับ ความรู้สึกแรกที่แว่บเข้ามาคือ อีเหี้ยย ทำไมมันเล็กอย่างงี้วะ มันดูสั้นๆ เตี้ยๆ ป้อมๆ หุ่นเหมือนโก๊ะตี๋ยังไงก็ไม่รู้

การตกแต่งก็ประมาณ minimalist นั่นแหล่ะ ทำมนๆ ขาวๆ ให้เหมือนสินค้าของ Apple เข้าไว้เป็นดี ชั้นรีบไปแลกดริ๊งก่อนเลยค่ะ แดกไรรู้มั้ยคะ ลองไอส์แลนด์ทีค่ะ (พอดีมันกำลังมีเทศกาล ลอง ไอส์แลนด์ทีอยู่ จริงๆ แล้วอยากแดกแสงโสมเพียวๆ ตามด้วยมะนาว) พอดริ๊งอยู่ในมือแล้วชั้นเพิ่งตระหนักว่าทำไมกูแดกเหล้าสาวขนาดนี้ ชะนีข้างๆ กูมันยังดกไฮนาเก้น โฮกๆๆๆๆ แล้วนี่กูอะไร นั่งจิบลอง ไอส์แลนด์ที อู้ยย ขึ้นข้างบนดีกว่า ไปดูซิว่ามีอะไรให้ชั้นดูอีกบ้าง

ชั้นสองดูดีขึ้นมานิดนึง เพราะว่าที่นั่ง (หรือนอน) ของเค้ามันดีจริงๆ หว่ะ เหมือนได้นอนเอกเขนกอยู่ตามชายหาดจอมเทียน (แล้วทำไมต้องจอมเทียน – ชั้นต่ำ) จิบค็อกเทลไปพลางๆ แต่พอดีชั้นไปคนเดียวเลยไม่ค่อยหนุก เวลาผ่านไปพอสมควร ดีเจก็ยังไม่มา ไม่รู้จะเซ็ตอะไรกันหนักหนา ชั้นเลยสั่งไฮนาเก้นมากระแทกปากก่อนที่จะตัดสินใจกลับบ้าน (จริงๆ แล้วไปเดินสีลมต่อ)

มีอะไรอีกที่ชั้นว่ามัน โอเว่อเร้ดเต็ด...

โรตีบอย
สนามบินสุวรรณภูมิ
วงไทยเทเนี่ยม
สยามพารากอน
ชาเขียว
เป็นแอร์
มีผัวต่างชาติ
เป็นสิว
ไปเรียนเมืองนอก (โดยเฉพาะที่เยอรมันกับอังกฤษ)
เป็นเกย์
ฤดูหนาวในเมืองไทย (ซึ่งไม่มีอยู่จริง)
ผู้ชายเกาหลี
อะคาเดมี่ แฟนตาเซีย
ซุปไก่สกัด
เจ้าชายคนนั้น (คนไหนย่ะ?)
ไฮสปีด อินเตอร์เน็ต
ผิวขาวแบบคนกรุงเทพ

มีไรอีก ช่วยชั้นคิดหน่อยเร็ว…

อัย อัม อะ เว้หรี่ บิซี่ วู้มึ่น อยู่โหน๋ว?

2006-11-28T22:52:00.000+07:00

มาย ไดอารี่ เอิฟ ธีส วีค

Wednesday 29/11/06

12:00 – 14:00: ไปงาน Thailand’s Most Wonderful Men หรืออะไรสักอย่างเนี่ยแหล่ะ ที่โรงแรมคอนหราด ไฮไลท์คือ ผู้ชายรูปร่างกำยำมีสันซิกแพ็คนับสิบชีวิตเดินใส่กางเกงในตัวเดียวบนเวที และโชว์ขำๆ จากเจ๊เดย์
19:00 – 21:00: ไปฟิตเนส
21:00 – Late: Bangkok International DJ Festival ที่ Bed Supperclub และ Q Bar ไม่อยากไปเล้ยยย แต่ก็ต้องไป ดีเจคนที่ชั้นจะไปดูเคยเล่นในงานปาร์ตี้ของมาดอนน่ามาแล้ว น่าสนๆ
After hours: เผยแพร่วัฒนธรรมไทยผ่านเว็บแคม

Thursday 30/11/06

19:00 – 21:00: เรียนเต้น Contemporary ที่ Alliance Francaise

After hours: เผยแพร่วัฒนธรรมไทยผ่านเว็บแคม

Friday 1/12/06

17:00 – 20:00: รีวิวเทศกาลอาหารโมร็อคโคที่ร้าน Crepes & Co แถวสุขุมวิท
20:00 – 22:00: รีวิวร้านไอศกรีมผสมแอลกอฮอล์ที่ร้าน Amaltey แถวสุขุมวิทเช่นกัน
After hours: เผยแพร่วัฒนธรรมไทยผ่านเว็บแคม

Saturday 2/12/06

14:00 – 17:00: สอนพิเศษเหล่าชะนีเด็ก
20:00 – Late: ไปสัมมะเลเทเมาที่ Club Night คืนปฐมฤกษ์ของ
ชะนีฉลาด ชาติเจริญ

ผู้ชายขายถูกๆ ค่าาาาา ตอนที่ 1

2006-11-23T20:26:00.000+07:00

แหม๊ พวกมึงหนิ พอกูเอารูปผู้ชายหน้าตาดีขึ้นบล็อคหน่อยล่ะ เข้ามาเม้นกันโดยไม่ต้องให้ชั้นบังคับเลยนะ อะๆ เอาใจชะนีคัน (re อีไนน์ อีจ๋า) ตุ๊ดไม่มีผัว (re คณิกาบาลีและข้าพเจ้าเอง) ซะหน่อย เอนทรี่วันนี้จะมาแนวเดียวกันกับเอนทรี่อันที่แล้ว เราจะมาเปิดโหวตกันอีกครั้งนึงเพื่อค้นหา ‘ศิลปินชายนานาชาติที่ดิชั้นคู่ควรมากที่สุด’

คุณทราบมั้ยคะว่านักร้องชายเสียงนุ่มทุ้มลึก หน้าตาน่าเอาทำสามีเนี่ย มันมีอยู่ทุกประเทศ แต่ด้วยข้อจำกัดทางด้านภาษาและวัฒนธรรมและสื่อต่างๆ บางทีของดีๆ เหล่านั้นอาจจะเข้ามาไม่ถึงเรา ดังนั้นดิชั้นจึงถือวิสาสะขอตั้งตัวเป็นทูตแห่งเสียงเพลงและเป็นตัวแทนของนักร้องชายหน้าตาดีที่ยังไม่ค่อยเป็นที่รู้จักในหมู่คนไทย เรามาลองเปิดหูเปิดตาเปิดกะลาดูนักร้องชายนานาชาติกันดีกว่ามั้ยคะ จงลืมกอล์ฟไมค์ ไอซ์ ศรัญยู (วงศ์กระจ่าง) อ๊อฟ ปองศักดิ์ หรือ Justin Timberlake ไปก่อน เพราะวันนี้อิชั้นได้คัดสรรแต่ของดีๆ มาให้พวกคุณได้เลือกใส่ตระกร้าเอากลับไปฝันเปียกที่บ้านกัน

(น้องเอจิอย่าค่ะ อย่า.....ชักช้า ถอดเร็วๆๆๆ)
เบอร์ 1 น้อง Eiji Wentz อายุ 21 ปี ประเทศญี่ปุ่นส่งเข้าประกวด

เริ่มกันเลยที่แถบเอเชียก่อนละกันนะคะ น้องคนนี้หลายคนอาจจะเคยเห็นหน้าค่าตากันมาบ้าง เพราะว่าวงของน้องเค้าค่อนข้างดังทีเดียวทั้งในไทยและญี่ปุ่น วง WaT (มาจาก วัดวาอารามหรือป่าวก็ไม่รุ) เป็นวง j-pop ใสๆ ซึ่งประกอบไปตัวน้องเอจิเองและอีกน้องผู้ชายอีกคนนึง (ที่ชั้นจะไม่ขอพูดถึง) น้องเอจิเป็นลูกครึ่งอเมริกัน เยอรมัน และญี่ปุ่น (ใครอยากมีลูกหน้าตาน่ารักแบบนี้ก็พยายามหาสามีให้ได้ตามนี้นะคะ) ด้วยหน้าตาที่น่ารักและสดใสตามสไตล์ตี๋เอเชียบวกกับเลือดคอเคเชี่ยน น้องเอจิจึงทำงานอยู่ในวงการบันเทิงมาตั้งแต่เด็ก ในคลิปที่เอามาให้ดู เป็นตอนที่เพื่อนในวงไปเยี่ยมบ้านน้องเอจิ (อีเด็กคนนี้ชั้นสงสัยว่ามันต้องเป็นคู่ขาของน้องเอจิแน่ๆ เพราะดูจากมุมกล้องที่มันถ่ายโลมเลียจากหัวจรดเท้าของน้องเอจิแล้ว ชั้นเสียวแทน แม๊อีตากล้องยังทาเล็บดำอีกต่างหาก แอบเปรี้ยวนะยะ

เบอร์ 2 ซินยอร์ Alex Ubago ประเทศสเปนส่งเข้าประกวด

คนต่อไปคนนี้ดิชั้นภูมิใจเสนอมากๆ เลยค่ะ หนุ่มคนนี้มาจากการประกวดรายการรีอาลตี้ของสเปนเค้า (คล้ายๆ pop idol) เสียงนุ่มนวลชวนฝันมากๆ เลยค่ะ มีหนวดหลิมๆ อีกด้วย วู้ว จั๊กจี้! ดูไปดูมาหน้าคล้ายๆ David Schwimmer เหมือนกันนะ (ที่เล่นเป็น Ross ในซีรี่ย์เรื่อง Friends) คลิปที่เอามาให้ดูชื่อเพลงแปลเป็นภาษาบ้านเราได้ว่า "นี่เรื่องจริงหรือว่าฝันไป" เป็นซิงเกิ้ลที่ไพเราะเอาการทีเดียวเลยล่ะค่ะคุณ

เดี๋ยวเอามาลงให้โหวตเพิ่มนะคะ ดูสองคนนี้ไปพลางๆ ก่อน

****อ่านบล็อคก่อนหน้านี้ได้ที่นี่****

Late Night Discussion with Frau Katherine Devanagari von Brechenmacher

2006-11-22T15:12:00.000+07:00

ไหนๆ ก็พูดถึงเรื่องสเก็ตน้ำแข็งไปแล้ว จะไม่พูดถึงนักสเก็ตน้ำแข็งก็จะกระไรอยู่ เมื่อคืนอิชั้นทำตัวเป็นมาช่า (ไม่หลับไม่นอน) เพราะมัวแต่เมามันกับการอภิปราย youtube conference ข้ามทวีปร่วมกับคุณหญิง Frau Katherine Devanagari von Brechenmacher (คณิกาบาลีฯ) ที่ขณะนี้พำนักอยู่ที่เมือง Tübingen ประเทศเยอรมัน ภายใต้หัวข้อเรื่อง ‘นักสเก็ตน้ำแข็งชายคนใด น่ากินที่สุด’ (The Most Edible Male Figure Skaters of All)

ผู้เข้ารอบทั้งหมดมีดังต่อไปนี้

1. นาย Jeffrey Buttle อายุ 21 ปี แคนาดาส่งเข้าประกวด

ความเห็นของข้าพเจ้า
“ชอบน้องเจฟเวลาแสดง exhibition (โชว์หลังการแข่งขัน) เพราะแต่งตัวเซอร์ถูกใจเจ่มาก น้องคนนี้มีสไตล์การหมุนตัวที่ครีเอทีฟกว่าใคร แถมยังผมบล็อนด์ ตูดเด้ง แอบสาว หน้ายังน่ารักด้วย”
ความเห็นของ Frau Katherine
“ถ้าน้องเค้าผมสีดำ จะดูเป็นธรรมชาติมากกว่านี้”

2. Johnny Weir อายุ 22 สหรัฐอเมริกาส่งเข้าประกวด

ความเห็นของข้าพเจ้า
“น้องจอนนี่คนนี้ออกสาวทั้ง on และ off ice โดยที่ไม่เคยกลัวใคร (เจ่ขอปรบมือให้) จุดแข็งของน้องคนนี้คือลีลาที่อ่อนช้อยและพริ้วไหวดุจสายลมและสองเรา”
ความเห็นของ Frau Katherine
“ถ้ามันไม่สาวขนาดนี้ จัดว่าหล่อน่ารักเลยนะเนี่ยยย”

3. Brian Joubert (อ่านว่าชูแบรฺ) อายุ ยี่สิบกว่าๆ มั้ง ฝรั่งเศสส่งเข้าประกวด

ความเห็นของข้าพเจ้า
“เพลง aerodynamic ของ Daft Punk ในคลิปนี้เริ่ดมากชั้นชอบ คนนี้เป็นคนชาติเดียวกันกับผัวอีไนน์ มันดูแมนที่สุดแล้วล่ะในวงการสเก็ตน้ำแข็งตอนนี้”
ความเห็นของ Frau Katherine
“ทำไมหน้าเหมือน*อีก้องเลยอะแก”
*อีก้องคือเพื่อนสาวสมัยที่เรียนอักสอน

4. Evan Lysacek อายุ 21 ปี สหรัฐอเมริกาส่งเข้าประกวด

ความเห็นของข้าพเจ้า
“โอ้ยยย กูจะฟินนนนนนนนนน”
ความเห็นของ Frau Katherine
“หล่ออออออ”
ความเห็นของข้าพเจ้า
“แมนจังเลยค่ะคุณ สูงยาวเข่าดีแบบนี้ xxx น่าจะใหญ่ยาวทีเดียว”
ความเห็นของ Frau Katherine
“เออ xxx มันต้องแข็งแกร่งแน่ๆ เลยแก”
ความเห็นของข้าพเจ้า
“หน้ามันออกแถบๆ เมอดิเตอเรเงี่ยนเนอะ”
ความเห็นของ Frau Katherine
“แกดูรูปที่ 4 ในแกลลอรี่ดิ (คืออีต่อมันจัดแจงเข้าไปดูใน official website เรียบร้อยและ) นิ้วก้อยชี้สวยไรล่ะ”
ความเห็นของข้าพเจ้า
“เออ อีดอก แล้วเวลาพูดอะ สาวออกเชียว แต่ไม่เป็นไร กูเอาได้”
ความเห็นของ Frau Katherine
“หล่ออออออ”
ความเห็นของข้าพเจ้า
“โอ้ยยย กูฟินนนนนนนนนน (อีกรอบ)”

5. Kip Carpenter อายุ 27 ปี สหรัฐอเมริกาส่งเข้าประกวด (คนนี้ไม่ได้เล่น figure skating แต่เล่นแบบ speed) **โทษทีคนนี้ไม่มีคลิปให้ดูนะคะ
ความเห็นของข้าพเจ้า
“ดูสิ กล้ามเนื้อขาเค้าเป็นมัดๆ เลยล่ะแก๊”
ความเห็นของ Frau Katherine
“ท่าทาง xxx เค้าจะแข็งแกร่งมาก”
ความเห็นของข้าพเจ้า
“ชั้นอยากโดนเค้าเอาขาล่ำๆ มาฟาดตัวชั้น ชั้นจะฟินนนนนนนนนนนนนนนนนนนนนน”

ท่านผู้อ่านละคะ คิดว่าคนไหน ‘น่ากิน’ ที่สุด (ให้คิดซะว่าทุกคนเป็นชายแท้ทั้งหมด) เปิดโหวต ณ บัดนี้ค่ะ!

ชั้นไม่ใช่กบ สุวนันท์ (เพราะชั้นเก่งกว่ามาก) ภาคสอง

2006-11-17T21:11:00.000+07:00

(อ่าน ภาคปฐมบทได้ที่นี่ )

หลายปีให้หลัง ชั้นได้มีโอกาสไปแลกเปลี่ยนทำไร่ทำสวนไกลถึงประเทศแคนาดา คุณก็รู้ใช่มั้ยคะ ว่าแคนาดาเป็นหนึ่งในประเทศตัวแม่ที่มีทักษะเป็นเลิศในการเล่นกีฬาฤดูหนาว ในเย็นวันที่หิมะตกไหล ลงที่หน้าต่างวันนึง ครอบครัวอุปถัมถ์พาชั้นไปเล่นสเก็ตน้ำแข็งที่ลานในเมือง ผู้เป็นพ่อหัวร่อต่อกระซิกกับผู้เป็นแม่กันอย่างยกใหญ่ เพราะหวังว่าจะได้เห็นเด็กเอเชียตาดำๆ หกล้มหัวฟาด ปากแตก อยู่บนลานน้ำแข็ง แต่วินาทีที่ชั้นก้าวขาลงไปในลาน อีพ่อและอีแม่ก็มีอันต้องหน้าหงาย เพราะชั้นล้มจริงๆ ป่าว ไม่ใช่ (ถ้าล้มแล้วกูจะเล่าทำไมล่ะ) อีพ่ออีแม่ฝรั่งของชั้นมันก็ต้องหน้าหงาย เพราะว่าอีเด็กไทยคนนี้มันสู้คนค่ะ มันเคลื่อนตัวไปรอบๆ ลานน้ำแข็งด้วยความเร็วราวกับนักฮอกกี้ฝีตีนเยี่ยม เชอะ รู้จักชั้นน้อยไปซะแล้ว จากนั้นเป็นต้นมาชั้นก็โดนโค้ชฮอกกี้น้ำแข็งของทีมโรงเรียนทาบทามให้ไปเล่น แต่พ่อแม่ฝรั่งมันห้ามไว้ค่ะเพราะกลัวชั้นจะหน้าแหกกลับเมืองไทย เวลาก็ดำเนินผ่านไปเรื่อยๆ จนตอนชั้นเข้ามหาลัย ตอนนี้เองที่ได้มีโอกาสเรียนสเก็ตน้ำแข็งอย่างเป็นเรื่องเป็นราว แล้วในที่สุดชั้นก็มีรองเท้าเป็นของตัวเองงงงง กี๊ซซซซซซซซซ…

ก่อนที่จะเล่าต่อไป ขอคั่นรายการด้วยเกร็ดเล็กเกร็ดน้อยของกีฬาประเภทนี้นิดนึงนะฮะ สเก็ตน้ำแข็งเนี่ยจริงๆ แล้วมันมีหลายแบบ อย่างที่เห็นเล่นกันทั่วไปก็จะเป็น สเก็ตน้ำแข็งลีลา หรือ figure skating (เพราะว่าแต่ก่อนเค้าแข่งกันว่าใครสามารถสเก็ตเป็นตัวเลข ((figure)) ได้สมบูรณ์ที่สุด ยังไม่มีการกระโดด หมุนหรืออะไรโลดโผนเหมือนปัจจุบัน) แล้วก็ ice hockey (กีฬาที่ผู้เล่นมีอัตราการชกต่อยกันมากที่สุด) stereotype ทั่วไปก็คือ ผู้ชายจะเล่น ice hockey ส่วนผู้หญิงหรือผู้ชายใจหญิง ก็มักจะเล่น figure skating นอกจากนี้ยังมี speed skating (แข่งวิ่งเร็วอย่างเดียว) รองเท้าสเก็ตอันนี้ใบมีดมันจะยาวๆ (ดูภาพประกอบ) เพื่อให้สเก็ตไปได้เร็วและไกลกว่า

ตัวอย่างรองเท้า speed skates (หนิ ชั้นให้ดูแค่รองเท้านะยะ)

ยังไม่หมดนะ ยังมี pair skating กับ ice dance เแตกออกมาจาก figure skating อีกทีนึง pair ก็คือการเล่นคู่ ซึ่งจะมีการโยน มีเหวี่ยง มีจับทุ่ม เอาหัวชะนีโขกน้ำแข็งอะไรต่างๆ นานา โลดโผนมากค่ะ ส่วน ice dance ก็จะเป็นเหมือนเต้น ballroom เพียงแต่ย้ายมาเต้นบนน้ำแข็งเท่านั้นเอง โดยส่วนตัวแล้วชั้นไม่ค่อบชอบดู ice dance เท่าไหร่ เพราะมันไม่มีกระโดด ไม่มีหมุนตัว ไม่มีการประทุษร้ายชะนี น่าเบื่อมากฮ่ะ อ่อ อีก discipline นึงก็คือ synchronized skating อันนี้คล้ายๆ ระบำใต้น้ำ แต่ว่าย้ายมาทำบนน้ำแข็งอีกแล้ว ประเภทนี้ดูแล้วเพลินค่ะ แต่เล่นยากมากมาย เพราะมันต้องทำให้พร้อมกับเพื่อนชะนีในทีม ในเมืองไทยตอนนี้ที่คนนิยมเล่นกันก็จะมีแค่ ice hockey กับ figure skating เท่านั้น (เคยเห็น speed skating บ้างประปราย แต่ไม่เยอะ)

กลับมาที่ชีวิตชั้นต่อนะคะ ถึงตอนที่อิชั้นได้ไปลงเรียนสเก็ตน้ำแข็งอย่างเป็นทางการซะที ช่วงนั้นเรียนอยู่ประมาณปีสองต้นๆ ใครที่ชั้นเป็นเพื่อนด้วย จะเห็นชั้นเป็นอีบ้าแบกกระเป๋าใส่รองเท้าสเก็ตไปมหาลัยอยู่ประจำ (เพราะจะได้เลยไปซ้อมที่ world trade เลย ไม่ใช่จะไปซ้อมที่มหาลัย มหาลัยชั้นไฮโซก็จริง แต่มันไม่มีลานสเก็ตให้ชั้นเล่นหรอกนะ) คลาสที่ชั้นเรียนเป็นคลาสกลุ่ม มีเด็กเรียนประมาณ 7-8 คน มีชั้นเป็นเด็กโตคนเดียว ในใจก็อายเด็ก แต่เชอะ แกล้งตีหน้าสวยเข้าสู้ เพราะชั้นมีพื้นฐานมามากกว่าพวกมัน คลาส beginners ตามหลักสูตรเก่าของ ISI (Ice Skating Institute) ซึ่งจะเรียงเป็นขั้นๆ เริ่มจาก Pre-Alpha (สำหรับคนที่ไม่เคยมีพื้นฐานมาเลย) Alpha Beta Gamma จนถึง Delta พอจบพวกนี้แล้วก็จะขึ้นไปเป็น Freestyle 1 เรื่อยไปจนถึง Freestyle 10 เรียกได้ว่าใครเล่นได้ถึงขั้นนี้ ให้เตรียมจุดธูปจุดเทียนไปกราบไหว้บูชาได้เลย เพราะเก่งเหนือมนุษย์จริงๆ

ตอนแรกเลยจะเรียนเรื่องการทรงตัว การก้าวขา การล้มให้ถูกวิธี การหยุด การกลับตัวแบบ 3 turn (เรียกว่า 3 turn เพราะว่าถ้าทำถูก รอยบนพื้นน้ำแข็งจะเป็นเลขสาม สวยๆ) การกลับตัวแบบ Mohawk (กลับตัวแบบย้ายจากขาหนึ่ง ไปอีกขาหนึ่ง) การ crossovers (สับขาสวยๆ เวลาเลี้ยวโค้ง) พอปีกกล้าขาแข็งแล้วจะได้เรียนท่า shoot the duck หรือท่ายิงเป็ด (นั่งยองๆ แล้วยกขาข้างหนึ่งไปข้างหน้าในขณะที่กำลังเคลื่อนไหวอยู่) ต่อด้วยการหมุนตัวแบบสองขา (สองขาอยู่บนพื้นน้ำแข็ง) ต่อด้วยท่ากระโดดแบบ bunny hop ซึ่งเหมือนกำลังสะดุดก้อนหินมากกว่ากระโดด (ท่านี้เป็นท่าที่เตรียมพร้อมคนเรียนให้กล้ายกตัวขึ้นจากน้ำแข็ง) และสุดท้ายคือการกระโดด waltz jump (กระโดดกลับตัวครึ่งรอบแล้ว landing โดยขาข้างเดียว) เอาเป็นว่าถ้าทำพวกนี้ได้หมด โดยที่ยังมีชีวิตอยู่ แกก็สามารถไปทำโปรแกรมสอบวัดระดับ Freestyle 1 ได้เลย เหมือนที่ชั้นทำมาแล้ว...

WARNING: YOUTUBE CLIP AHEAD
คำเตือน: ระวังคลิปยูทู้บกำลังมา

**********************************
****************************
***********************
****************
***********
*******
****
**
*

ก่อนไปขอทิ้งคลิปให้ดูเพื่อเรียกน้ำย่อยซะหน่อยละกัน ในความคิดชั้นนะ นักสเก็ตคนนี้ตอนนี้เป็นนักสเก็ตรุ่นใหม่ที่เก่งแล้วก็ fluid ที่สุดแล้วล่ะ

Johnny Weir หนึ่งในนักสเก็ตชาย (ใจหญิง) ที่ชั้นชื่นชมมากที่สุด เพราะเค้าเก่งและที่สำคัญที่สุดคือเค้าเล่นด้วย passion จริงๆ แอนนิเวย์ที่เห็นในวีดีโอคือพวก step sequences ต่างๆ (นักสเก็ตน้ำแข็งที่เก่งๆ จะต้องเล่นท่าต่างๆ ให้ออกมาแล้วดูเหมือนง่ายและ effortless )

กูดูแล้วกูฟิน อ๊าาาาาา!

ชั้นไม่ใช่กบ สุวนันท์ (เพราะชั้นเก่งกว่ามาก) ภาคปฐมบท

2006-11-16T15:24:00.000+07:00

(หลังจากที่บล็อคชั้นมีอาการผีเข้าผีออกอยู่ระยะหนึ่ง ขณะนี้เหตุการณ์ได้เข้าสู่ภาวะปรกติแล้ว อิชั้นจึงสามารถมาทำการอัพบล็อคได้ตามปรกติ ฮิ้ววว ปรบมือต้อนรับชั้นหน่อยเส่ะ)

จากการที่ได้เข้าไปอ่านบล็อคของ หวานเย็น เอ็นร้อยหวาย มา อิชั้นก็ได้สำเหนียกว่าบล็อคที่มันมีสาระหน่ะ เค้าเขียนกันแบบนี้นี่เอง (ถ้าตามลิ้งค์ไปดูจะเห็นว่ามีการให้ reference เป็น clip จาก youtube ไว้ด้วยเป็นสำคัญ) ชั้นก็เลยรู้สึกผิดนิโหน่ยที่ใช้บล็อคแห่งนี้เป็นที่รองรับอารมณ์ป่าเถื่อนของตัวเองมาโดยตลอด ฮาวเอเว่อ วันนี้ชั้นจะลองเขียนอะไรที่น่าจะเป็นประโยชน์แก่คนที่เข้ามาอ่านบ้างไม่มากก็มาก (เอ๊ะ ยังงายยย) ขอเริ่มเปิดประเด็นเลยนะคะ

หลายๆ คนคงรู้แล้วใช่แมะ ว่ากีฬาที่ชั้นทั้งชื่นชอบชมและชื่นชอบเล่นนั้นคืออะไร ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่ระบำใต้น้ำ ยิงธนู หรือตี่จับ แล้วก็ไม่ใช่ตะกร้อลอดห่วงด้วย มึงนี่ก็เดาไปเรื่อยเนอะ หากแต่มันคือ สเก็ตน้ำแข็งค่ะ ไม่ต้องตกใจไปค่ะ ทักษิณยังไม่กลับเข้าประเทศ อ่านถูกต้องแล้วล่ะค่ะ มันคือ สเก็ตน้ำแข็ง หรือที่ภาษาสากลเค้าเรียกว่า ice skating นั่นเอง มาถึงตรงนี้แล้วหลายๆ คนอาจจะมีคำถามว่าแล้วทำไมละคะ กีฬาอย่างอื่นก็มีตั้งมากมาย เมืองไทยก็เป็นเมืองร้อน ฟ้อนเล็บ ทำไมจะต้องสะเออะไปเล่นกีฬาตอแหลแบบนั้นด้วย คำตอบส่วนหนึ่งก็คือกูตอแหลไงคะ ส่วนที่เหลือก็คือ อิชั้นเป็นคนที่เล่นกีฬาที่เป็นทีมแล้วล้มเหลวค่ะ เพราะเล่นแล้วรู้สึกครั่นเนื้อครั่นตัว อึดอัดอย่างบอกไม่ถูก ชั้นไม่เข้าใจว่าทำไม๊ ทำไมชะตากรรมแพ้ชนะของชั้นจะต้องไปตกอยู่ในกำมือของคนอื่นอีกหลายๆ คนด้วย เล่นคนเดียว เวลาชนะก็สวย สวย สวย คนเดียว ได้รางวัล ได้หน้าไปคนเดียว (แต่ถ้าเกิดแพ้ขึ้นมาก็เหี้ยเหมือนกันนะฮะ ในจุดนี้) แล้วกีฬาอะไรก็แล้วแต่ที่เล่นคนเดียว แกจะได้พบกับคู่แข่งที่ (หน้าตา) น่ากลัวที่สุด นั่นก็คือตัวมึงเองไงละคะ การได้สู้กับตัวเองนี่มันเป็นอะไรที่ชาเล้นจิ้งมากๆ อีกอย่างนึงที่สำคัญเลยคือกีฬาชนิดนี้เป็นกีฬาที่เล่นแล้วพลิ้วสวย หมวยเอ็กซ์ ถึงแม้ว่ามึงจะหน้าเหี้ยขนาดไหน ถ้าเล่นสวย หน้าก็จะสวยขึ้นมาโดยพลัน (เพราะวิ่งเร็วปรู๊ดปร๊าดไปมา คนดูไม่ทันได้เห็นหน้า)

ภาพสมัยชั้นเรียนอยู่เซ้นโย (นี) กำลังฝึกซ้อมอย่างแข็งขัน

ความชอบในกีฬาชนิดนี้มันมาจากเมื่อครั้งยังเยาว์วัย มันจะมีรายการที่ชื่อว่า กล้าคิด กล้าทำ ซึ่งเปิดโอกาสให้เด็กไทยแก่แดดทั้งหลายได้ทำในสิ่งที่อยากทำหรืออยากเป็น อิชั้นก็จัดแจงเขียนจดหมายไปเลยคร่าาาา ไปบอกว่าอยากเล่นสเก็ตน้ำแข็งอย่างโง้นงี้ สองสามเดือนผ่านไปก็มีไปรษณียบัตรตอบกลับมาจากรายการ นัดวัน เวลาให้ไปถ่ายรายการ คนที่บ้านก็เช็คกันให้วุ่น สรุปว่ามันส่งมาจากรายการจริงๆ ไม่ได้เป็นแก๊งค์หลอกชั้นไปเป็นสางเขียว (แอบเสียดายนะ) เพราะว่าไม่มีใครรู้ว่าชั้นเขียนจดหมายไปรายการนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ ในที่สุดก็ได้ไปออกค่ะ แต่ไม่ค่อยประทับใจเท่าไหร่ เพราะชั้นเล่นเก่งกว่าโค้ชที่รายการเอามาสอนชั้นอีก แล้วไฮไลท์ไม่ได้อยู่ตรงที่ได้ออกทีวีหรอกนะ แต่อยู่ตรงที่ได้ตุ๊กตาจากเรนฟลาวเวอร์ เพราะว่าเห็นเด็กคนอื่นที่มาออกรายการได้ตุ๊กตาแล้วอิจฉา คราวนี้โอกาสเป็นของชั้นแล้ว 555

เอาเป็นว่าการไปออกรายการในครั้งนั้นเป็นจุดเริ่มต้นเล็กๆ ที่ทำให้เริ่มชอบและสนใจกีฬาชนิดนี้ จากนั้นเป็นต้นมาอิชั้นก็ไปเล่นบ่อยมากเลยค่ะ ช่วงนั้นสเก็ตน้ำแข็งกำลังเป็นที่นิยม (สมัยทาทายังไม่ทำนม และแฟชั่นกางเกงขากระดิ่งกะเสื้อจีออดาโนหลากสีกำลังมาแรง) มีลานสเก็ตให้เลือกเล่นมากมายหลายที่เลยทีเดียว แต่ว่าตอนนั้นชั้นเป็นเด็กยากจน เลยไม่กล้าขอเงินที่บ้านซื้อรองเท้าสเก็ต (ที่แพงกะหรี่มากๆ) อยากจะเรียนก็ไม่ได้เรียน เลยต้องฝึกฝนด้วยตัวเอง ก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรนะคะ แค่วิ่งไปรอบๆ ลาน สวย สวย สวย เบรกได้ ล้มได้โดยไม่ให้มดลูกกระเทือน เบสิกประมาณนี้...

โอ้ยยย บล็อคเริ่มยาว เดี๋ยวจะมาเล่าต่อนะคะคุณ

เอากะมันซี้

2006-11-08T11:52:00.000+07:00

อีบล็อคเลว อีลูกสุนัขจิ้งจอก

มึงทำลิ้งค์กูหายไปหมดเลย

เอาของๆ กูคืนมาเดี๋ยวนี้นะ

อีเหี้ย!

ฟ้ายังมีหม่น ฝนยังมีวันแล้ง สลากยังมีกินแบ่ง

2006-10-16T17:24:00.000+07:00

อะ อะ มาแล้วๆ จะตามราวีกันไปถึงไหนย่ะ คนไม่ว่างจะมาอัพก็เร่งวันเร่งคืนอยู่นั่น พวกชะนีขี้เม้าทั้งหลายจงรู้ไว้ด้วยนะว่าที่ไม่ได้มาอัพ ไม่ใช่เพราะเรื่องโดนผัวทิ้ง เรื่องนั้นชั้นร้องไห้ให้ไปแค่สองวันแล้วก็หยุดสนิทแล้ว ตอนนี้เนื้อหอมผู้ชายตอมเป็นขี้เลยล่ะ ไม่อยากจะเซด แต่ที่ไม่ได้มาอัพก็คืองานยุ่งมาก ไม่มีเวลา (เพราะส่วนใหญ่ก็จะแอบอัพระหว่างเวลาทำงานนั่นแหล่ะ) เดี๋ยวแอบอัพแล้วกล้องวงจรปิดมันจะซูมหน้าจอคอมกูแล้วเอาไปฉายในห้องประธานบริษัทให้กูได้งามหน้ากันไปอีก

เอาเหอะ เข้าเรื่องดีกว่า เก๊าะเมื่ออาทิตย์ก่อนคุณแม่ของอิชั้นเสด็จมาทำความสะอาดที่ห้อง แล้วความที่คุณเธอเป็นคนช่างสังเกตสังกาตามประสาแม่ที่มีลูกเป็นตุ๊ด เธอก็โพล่งถามชั้นขึ้นมาว่า...

แม่ - อ่าว แล้วนี่รูปอีพร (อีพอล) มันหายไปไหนหมดล่ะลูก (วันนั้นชั้นเพิ่งเอารูป เอาโปสการ์ดลงจากผนังห้องหมาดๆ)

ลูก - อ่อ พอดีจะทำความสะอาดไง ก็เลยเอาออกก่อน เดี๋ยวแม่ทำความสะอาดไม่สะดวก (โกหกหน้าด้านๆ เลยกู)

แม่ - (เดินสำรวจรอบๆ ห้อง) นี่สงสัยมันต้องทะเลาะกันแน่ๆ เลย...

ลูก -ทะเลาะไรล่าาาาา เค้าเลิกกันแล้วววว วู้วววว ไม่อัพเดตเลย

แม่ - หะ อะไรนะ! (แม่กู หยั่งกะเล่นละคร) เลิกกันทำไม ชั้นว่าเธอต้องไปมีกิ๊กแน่ๆ เลยเนี่ย

ลูก – อ่าว อารายยย แม่ ไปฟังใครมาเนี่ย จะไม่เข้าข้างลูกตัวเองเลยหรอ ถ้าอยากรู้มาถามเจ้าตัวนี่ ไม่รู้จริงก็อย่ามาพูด

แม่ - นี่แล้วใครเป็นคนบอกเลิกล่ะ (เริ่มเจาะประเด็น)

ลูก - ก็มันนั่นแหล่ะ มันบอกว่ามันไม่อยากมีความสัมพันธ์แบบลอง ดิสเแท้น มันไม่อยากรออีกแล้ว

แม่ - โหย คบกันมาตั้งนาน จะรอกันอีกนิดนึงก็ไม่ได้ (ถูกก!)

ลูก -เออ ช่างมันเหอะแม่ หาใหม่ก็ได้ (วะ)

แม่ - แล้วนี่มันจะมาเมืองไทยอีกมั้ย

ลูก -คงไม่มาแล้วล่ะมั้ง มันจะมาอีกทำไมอะ

แม่ - งั้นต่อไปนี้แม่คงไม่ได้กินช็อกโกแลตอร่อยๆ จากอังกิดแล้วสินะ (อืม สนใจอยู่แค่นี้ใช่มั้ย แม่กู)

ลูก -โห เดี๋ยวซื้อให้กินก็ด้ายยยยยย

แม่ - มันเหมือนกันซะที่ไหนล่ะ ของนอกก็ต้องอร่อยกว่าสิ (ทำไมแม่กู มาทีเรียลลิสติก)

ลูก -ไฮโซใหญ่แล้วนะแม่ รู้จักมั้ย กินของไทย ใช้ของไทย

แม่ - งั้นแกจะหาแฟนคนไทยมั้ยล่ะ จะหาใหม่ก็เอาที่มันรวยๆ แก่ๆ ก็ได้ มันจะได้เลี้ยงเราได้ (สังเกตว่าแม่ชั้นเจาะจงใช้สรรพนามว่า เรา – น่าวิตกเป็นอย่างมาก)

ลูก -โอ้ย ไม่เอาหรอก แก่ๆ น่าเบื่อจะตาย

แม่ - เออ ชั้นรู้แล้วล่ะ ว่าแกชอบแต่เด็กๆ...

กูก็เพิ่งรู้ว่าเสื้อพูม่าเค้าทำกันอย่างนี้นี่เอง

2006-09-21T21:33:00.000+07:00

อีนังแมวดำก็โพสต์ท่าซะสวยเชียวววววววววว
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
*
ปล. ขณะนี้เจ้าของบล็อคกำลังประสบมรสุมชีวิตรักอย่างหนัก จึงไม่สามารถทำการอัพบล็อคได้อย่างเต็มที่ ขออภัยท่านผู้อ่านมา ณ ที่นี้ด้วย
อีสัด!

บทสนทนายามวิกาล

2006-08-20T02:52:00.000+07:00

เวลา ตีสอง คืนวานนี้ มีกะหรี่สิงห์เอ็มเอสเอ็นสองนาง โคจรมาพบกันโดยมิได้นัดหมาย มหกรรมการพูดคำหยาบจึงได้ถือบังเกิดขึ้น
หมายเหตุ บทสนทนาต่อไปนี้มีถ้อยคำหยาบคาย ประดับประดาไว้มากมาย เป็นที่จรรโลงใจแก่ผู้อ่านอย่างยิ่ง ท่านผู้ใดไม่สะดวกใจกับคำผรุสวาทเหล่านี้ จงปิดหน้าต่างนี้ไปโดยพลัน เพราะเราคงไม่คู่ควรกัน

plié, pirouette, double turn -- damn! says:
อีมดลูกฝ่อ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
เน็ตแม่งช้าเป็นส้นตีน ขนาดไฮ สปีด นะเนี่ย
Chonticha says:
55 อีดอก เออที่เมืองไทยอะ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
มาคุยอะไรขำๆ เถอะ
Chonticha says:
หน้าหี
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
จะได้ก๊อพแล้วเอาไปลงเป็นบล็อค
Chonticha says:
เกียดไอ้เหี้ยนั่นว่ะ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ง่ายดี
Chonticha says:
ว้าย เรื่องหีหีน่ะหรอ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
อีดอก กูบอกว่ามาคุยอะไรขำๆ ไม่ใช่หีๆ จิตใจมึงทำด้วยอะไรเนี่ย
Chonticha says:
ทำไมมักง่าย
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
อีดอก
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
มึงหน่ะสิมักง่าย
Chonticha says:
อะรายยย ชั้นทำอะร๊ายยยย
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
อัพบล็อคแบบเสียมิได้ ขอไปที (ดูตัวอย่างได้ที่นี่ http://chonspace.blogspot.com/2006/07/blog-post.html)
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
กะหรี่เค้ายังมีจิตสำนึกมากกว่านี้
Chonticha says:
ว้าย ปากหีนะยะหล่อน
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ปวดหลังอะ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ไปเต้นมาที่สีลม
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
เต้นมากกว่าใครในร้านเลยกู โดยเฉพาะเพลง Pon de repair
Chonticha says:
ไม่ใช่และ Pon de replay อีดอก
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
อ่าวหรอ กูก็นึกว่าเพลงมันพูดถึงการกระชับหี
Chonticha says:
http://www.youtube.com/watch?v=G4Qp6hNgxGY&NR
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
กูเต้นทุ่มเทมากๆ
Chonticha says:
วงเดนมาร์คน่ารักดีอะ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ช่างแมร่ง กูไม่ดู มีอะไรมั้ย?
Chonticha says:
2 ควย
Chonticha says:
เอ้ย คน
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
โอ้ย จะแก้ทำไม ไม่ขำและ
Chonticha says:
สัด
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
2 ควยอะ ดีแล้ว ไม่ต้องสะเออะแก้
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ผู้ชายมานอนที่ห้องอะ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
แต่แม่งนอนดูแฮรี่ พ๊อตเต้ออยู่ซะงั้น
Chonticha says:
ใคร
Chonticha says:
น่ารักอะ ดูแฮรรี่
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
เพื่อนโว่ย
Chonticha says:
อ๋อ คือเค้าไม่คิด
Chonticha says:
แต่เราอะ
Chonticha says:
ระริกระรี้
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
พูดให้หีฟูไปงั้นและ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
รู้ทันคนนะมึงเนีย่ เดี๋ยวจะโดนตบปาก

Chonticha says:
กูว่านะ อีพวกวงโลฟิฟังค์มันต้องเคยปี้กันมาแล้วแน่เรอ ( 'ปี้' เป็นศัพท์ที่เก่ามากๆ บ่งบอกอายุสุดตีน)
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
จะเหลือหรอ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ดีไม่ดีเป็นผัวเมียกันไปซะอีก
Chonticha says:
เอออีดอก แล้วมาหลอกแฟนเพลงว่าเป็นแค่เพื่อน
Chonticha says:
หน้าหีเนอะ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ไม่เอานะ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
มันทั้งสองต้องมารุมเอาชั้น
Chonticha says:
ทำไม คือเราสวยว่างั้น
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ก็ชั้นมีเสน่ห์ มีผิวสีแทน มีแขนสองข้าง
Chonticha says:
อีดอก ส่งเพลงมาให้ฟังซักเพลงดิ๊
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
อะ อะ เริ่มสันดานและ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
อีทำนาบนหลังคน อีชาวนากะงูเห่า อีไต่เต้าจะเป็นไฮโซ
Chonticha says:
เอ๊ะ อีหีนี่เป็นไรทำไมชอบหน้าหีเวลาเพื่อนขอความช่วยเหลือ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
จะเอาเพลงไรล่ะ อีสัด
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ผีโลงเย็นแมะ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
เข้ากะสภาวะดี
Chonticha says:
อีหีหนิ กูไม่ใช่ผี
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
พูดผิด
Chonticha says:
สัดหมา
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
จิงๆ ต้อง หีโลงเย็น
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
เพราะเราเป็น หีโลงเย็น
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ของปู พงสิทธิ์ ลิขิต เอกมงคล ห่าจิก
Chonticha says:
5555 ว้าย ขำอะ อีดอก
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
เก่าชาติมาก
Chonticha says:
แต่แม่กูชอบนะมึง
Chonticha says:
แม่กูเป็นเพื่อชีวิต
Chonticha says:
แต่ยังไม่วายที่แกก็ชอบ เซอร์ เอลตัน จอห์นหีแตด
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ดอก เจเนอเรชั่นเราจะโตมากะคาราบาว ดิ อีเกิ้ลส์ กันแอนดส์โรสเซ็ส
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
และก็ สกอเปี้ยนหีหมา
Chonticha says:
กูจำได้ว่าตอนเด็กๆอะชั้นชอบอ๊อด โอภาส กะเท่ห์ อุเทน
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ทำไมที่บ้านกูไม่ฟังพวกโมสาร์ท หาดชะอำ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ไม่ก็ บีโทเฟ่น เอ็นร้อยหวาย
Chonticha says:
ไม่ใช่ปารีส ฮิลตัน
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
อีปารีส กรีดตาหน่ะหรอ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
กูว่าตอนเด็กมันคงฟังพ่อแม่เอากันมากกว่า
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
โตมาถึงได้เป็นแบบนั้น
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
กะหรี่มาก
Chonticha says:
เออ รวยแต่เหี้ย
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
อย่าไปว่าเค้า
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ถ้ากูรวย กูคงทำตัวดอกกว่ามันร้อยเท่า
Chonticha says:
ที่กูเป็นทุกวันนี้ก็เนื่องมาจากตอนเด็กเคยรวยแล้วมาจน
Chonticha says:
เลยรู้สึกหน้าเนื้อต่ำหีมาก
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
แล้วมาบอกกูเพื่อ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
เดี๋ยวจะพากันรันทด ซดราเม็ง
Chonticha says:
อ่าว ก็มึงก็รู้แล้วหนิ เลยแค่พูดถึง
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
เออ จำใจต้องรู้
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
เพราะชั้นเป็นมิตรที่ดี
Chonticha says:
มิตรที่ฟังมันไปงั้นแหละ
Chonticha says:
ผ่านหูซ้ายทะลุหูขวา
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
มิตร ชัยบัญชา ดาราภาพยนตร์
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
กะลังช้อปปิ้งผู้ชายอยู่
Chonticha says:
เล่นโป๊กเก้ออยู
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ห้ามเล่นนะ!
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
คุยกะกูก่อน
Chonticha says:
ก็นี่งะ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ข้าเป็นสหายเอ็งนะ!!
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ปวดตาอีดอก
Chonticha says:
ชั้นฟังอาวริล แฮปปี้เอนดิ้งอยู่
Chonticha says:
ก็แหม พักซะมั่งเหอะ ไอ้หาผู้ชายทางเน็ทเนี่ย
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ไม่ได้หานะ
Chonticha says:
หรือว่ามาออนเพราะเผื่อผัวจะมาง้อจ๊าาาาา
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
โอ่ย จะง้อไม่ง้อก็เรื่องของแม่งและ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
กูเอว นิน โหย่ะ ขนาดนี้ มันทิ้งกูไปก็โง่แล้วล่ะ
Chonticha says:
มั่นใจไรล่ะ
Chonticha says:
อีดอกหิวอะ
Chonticha says:
แต่ไม่อยากทานตอนดึก
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ฮ่ะ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
แดกไปเห้อ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
นี่กูแช็ตอยู่ในเว็บไซต์บ้านพักคนชราหรือป่าววะเนี่ย แต่ละคนผมสีดอกเลากันทั้งนั้น
Chonticha says:
เพราะชั้นกะลังจะไปออน วาเคชึ่น
Chonticha says:
ต้องใส่บิกินี่ล่อผู้ชาย
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
เอว นิน โหย่ะ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ระวังหีกินเกงใน
Chonticha says:
55 เอออีดอก แม่งชอบเป็น

plié, pirouette, double turn -- damn! says:
กี๊ซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซซ!!
Chonticha says:
อะไรอีก
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
คนที่เคยมีไรด้วย อยู่ในห้องแช็ต
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
มันเป็นคนที่ไฟแรงสูงมาก มันเคยชวนชั้นไปเอาในห้องน้ำห้องสมุดหอกลาง ที่มหาลัย
Chonticha says:
อีดอก โอเวอร์รีแอคท์ไรล่ะ
Chonticha says:
คนนั้นที่เราเคยเจอปะ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
(แปลว่า มีอารมณ์ทางเพศเกินมนุษย์ทั่วไป)
Chonticha says:
ที่ผับเกย์แถวสีลม อมควย
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
คนไหนล่ะ มีเยอะซะด้วยสิ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
อีดอก แล้วโคสะนาใน profile ว่า ขอ big cock เพื่อมา join 3 some
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
เหี้ยอะ
Chonticha says:
คนที่หน้าเอาหีให้ดม
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ไรวะ
Chonticha says:
ทำไมไฟแรงได้ขนาดนั้น
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ตุ๊ดก็เงี้ยะ
Chonticha says:
คนนั้นอะ อีดอกที่มันยิ้มให้เวลากูเดินผ่านเพราะมันรู้ว่ากูมากะมึง
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ขี้เงี่ยน
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
คนผอมๆ หน้าตาดีๆ ปะ
Chonticha says:
เออ
Chonticha says:
ตาโต
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
อ่อ คนนั้นเป็นคนดี
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
น่ารักด้วย
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
สาดด เสียดาย
Chonticha says:
เออ ใช่
Chonticha says:
แล้วทำไมหลุดไปได้ล่ะ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ทั้งๆ ที่รัก แต่เราเข้ากันไม่ได้เลยยยย
Chonticha says:
ใครอะ
plié, pirouette, double turn -- damn! says:
ไม่รุ อยู่ๆแม่งก็ เฟดตัวไป
Chonticha says:
รักไม่ช่วยอะไรโรยยยยยยยยยยยย (ประโยคนี้มันส่งมาเป็น voice clip เก็กเสียงเป็นนัท มีเรีย เสียไพ่ ไปซะงั้น)

.......................................................................

แล้วบทสนทนาบทนี้ก็ดำเนินไปอย่างไร้จุดหมาย หาสาระไม่ค่อยมี ตามวิถีคนราตรีเยี่ยงนี้
ขอขอบคุณ คุณชลธิชา กาล่าดินเน่อร์ สหายร่วมอภิปรายไว้ ณ ที่นี้ด้วย

จบข่าว

ไดอารี่สาวแหวว แต๋วจ๋า ตอน LUXX ไม่ใช่สบู่นะค้า

2006-08-06T20:46:00.000+07:00

ไดอะรี่ที่รัก
ทายสิว่าตอนนี้เราอยู่ที่ไหน ไม่ใช่จ้ะ วันนี้เราไม่ได้อยู่ที่บ้านเหมือนวันอื่นๆ แต่ว่าวันนี้เราได้รับมอบหมายให้มา inspect โรงแรมบูที้กแห่งหนึ่งแถวๆ ถนนเดโช (ตรงข้ามวัดแขก) เราออกจากที่ทำงานประมาณบ่ายสองครึ่ง เพราะว่าต้องไปเช็คอินตอนสามโมง นั่งแท็กซี่ไปแป๊บเดียวก็ถึงแล้ว โรงแรมหาง่ายมากๆ เลยจ้ะไดอารี่ ดีนะ ที่เราไม่ได้แบกเอาสัมภาระมามากมาย มี notebook หนึ่งเครื่องยัดใส่กระเป๋ารวมกับเสื้อยืด ถุงเท้า กางเกงในกับแปรงสีฟัน แค่นั้นจริงๆ เอาล่ะ ถึงโรงแรมแล้ว

โอ้ว ว้าว ด้านหน้าดูเก๋มากเลยล่ะจ้ะ เราชอบผนังกระจกเป็นพิเศษ เพราะว่ามันทำให้โรงแรมดูกว้างขึ้นตั้งเยอะแหน่ะ เราเดินเข้าไปใน lobby แนะนำตัวเอง แต่ว่ารีเซฟชั่นเค้าดูเหมือนไม่รู้มาก่อน มาเราจะเข้ามาทำ review ต้องโทรเช็คกันให้วุ่น พอเสร็จแล้ว พนักงานก็พาเราขึ้นไปบนห้องพัก เอาของขึ้นไปเก็บ เอาสมุดโน้ตกะปากกาลงไป เตรียมสัมภาษณ์ staff พอเป็นพิธี (เพราะข้อมูลต่างๆ มันมีหมดแล้วใน brochure)

สรุปแล้วก็คือโรงแรมนี้แต่ก่อนเป็นตึกแถวธรรมดาๆ แต่ด้วยวิสัยทัศน์อันกว้างไกลของเจ้าของ เค้าจึงเปลี่ยนให้เป็นโรงแรม boutique เล็กๆ ขนาดห้าชั้น สิบสามห้อง ที่มี design ต่างกันออกไปในแต่ละห้อง สัมภาษณ์เสร็จเราก็เดินดูรอบๆ โรงแรมเพื่อเก็บข้อมูลเพิ่มเติม เออ มันเล็กจริงๆ ด้วยนะ แต่ว่าการตกแต่งทำให้มันดูไม่อึดอัด แล้วยังดูมีสกุลรุนชาติอีกด้วย ดูสถานที่รอบๆ เรียบร้อย เราก็รีบวิ่งขึ้นไปบนห้อง เปิดคอมทันที เพราะว่าเค้ามี wi-fi hi-speed ให้ใช้ฟรี ดีจริงๆ คืนนี้เราจะได้โหลดหนัง โหลดเพลงได้สบายใจเฉิบ อ่อ หมายเลขห้องที่นี่เปรี้ยวมากเลยล่ะไดอารี่ สร้างสรรค์มากเลย เพราะใช้แสงและเงาให้เป็นประโยชน์

เวลาห้าโมงครึ่ง เราเริ่มหิว ที่โรงแรมไม่มีไรกินเลย นอกจากมินิบาร์ที่แพงแสนแพง ก็บริษัทไม่ได้ออกเงินให้ในส่วนนี้นี่คะ ออกไปหาอะไรกินแถวสีลมดีกว่า ว่าแล้วก็เดิน เดิน จุฬา ไปกินข้าวมันไก่ตรงซอยคอนแวนต์ แล้วก็แวะซื้อขนม +มาม่าคัพ ไปตุนไว้กินตอนดึกๆ ที่โรงแรม ตอนเดินกลับทำไมรู้สึกว่าระยะทางมันไกลกว่าเดิมก็ไม่รู้ หรือเป็นเพราะว่าเราอิ่มก็ไม่รู้เนอะ ไดอารี่
เดินเข้าไปในโรงแรม เราก็อ๊าย อายพนักงาน เพราะว่าถุงเซ้เว่นที่เราถือเข้ามาด้วย มันล้นปริ่มไปด้วยขนมกรุบกริบกรุบกรอบ เรางี้ต้องเดินก้มหน้างุดขึ้นห้องไปอย่างเจียมตัว

มิมิบาร์ดังกล่าว (ท็อบเบอโรนนนนนนนนนนนนนน)

ตอนแรกกะว่าจะเริ่มเขียน review แต่ว่าสถานที่มันไม่เอื้ออำนวยต่อการทำงานมากๆ แอร์ก็เย็น เตียงก็นุ่ม หนัง HBO ก็น่าดู อ่างอาบน้ำไม้ก็น่านอนแช่ ว่าแล้ว เราก็ลุกขึ้นไปจัดแจงเปิดน้ำใส่อ่างน้ำ แล้วกระโดดขึ้นเตียง แกะเลย์นอนกินเชิ้บๆ พลางดู HBO ไปด้วย ยี่สิบนาทีต่อมา น้ำเริ่มมีปริมาณมากพอ เราก็ค่อยหย่อนตัวลงไป โอ้ว ไดอารี่ที่รัก เรารู้สึกเหมือนกำลังอาบน้ำอยู่ท่ามกลางแมกไม้ไพรียังไงยังงั้น แล้วผนังของห้องน้ำยังเปิดออกได้อีกต่างหาก ทำให้เราไม่พลาดหนังที่เรากำลังดูอยู่ อ้อ ลืมบอกอะไรไดอะรี่อีกอย่างไปอีกอย่างหนึ่ง ห้องพักที่นี่เค้าตกแต่งเหมือนบ้านมากๆ เลยรู้ไหม รู้สึกเหมือนอยู่คอนโด แถมพื้นก็ทำด้วยไม้แท้ๆ เราชักอยากมีบ้านแบบนี้บ้างแล้วล่ะสิไดอารี่ by the way ไดอารี่ เราลืมเอายาสีฟันมาล่ะ เราเลยใช้แปรงแปรงฟันเปล่าๆ ไปก่อน เดี๋ยวค่อยไปยืมยาสีฟันพี่ที่ทำงานเอาแล้วกัน ^ ^"

จะว่าไปก็เหงาเหมือนกันเนอะ คราวหน้าเราลองลักลอบเอาผู้ชายมานอนเป็นเพื่อนดีกว่า คงจะมีอะไรทำสนุกๆ ในอ่างอาบน้ำมากกว่านี้แน่นอน อิอิ

อ่างอาบน้ำไม้แสนสบาย เอื้ออำนวยต่อการมีเพศสัมพันธ์เป็นอย่างมาก

โอ้ย เช้าแล้วหรือเนี่ย เร็วจัง เรายังอยากนอนอยู่เลย เพราะเตียงเค้าสบายจริงๆ แต่ไม่ได้สิ เราต้องกลับไปทำงานต่อ ว่าแล้วก็รีบอาบน้ำ แต่งตัวลงไปเช็ค เอ้าท์ กลับไปออฟฟิศ
เฮ้อ ไดอารี่ เรามีความสุขจังเลยล่ะ แต่รู้ไหม ว่า review ที่ต้องทำเนี่ย เรายังไม่ได้เริ่มเขียนเลยสักกะคำ แต่หัวหน้าคงไม่ว่าอะไรหรอกเนอะไดอารี่ เดี๋ยวเราไป google หาพวก review จากที่อื่น เอามา paraphrase รวมๆ กันส่ง เหมือนสมัยที่เรียนอยู่ก็ได้หนิ ไม่เห็นจะยากเลยเนอะ

สังเกตว่าคอมไม่มีร่องรอยของการทำงานแม้แต่นิด มีแต่หน้าต่างเอ็มเอสเอ็น

หมอนนิ่มๆ เตียงนุ่มๆ น่าเอาหนุ่มๆ มาเล่นซ่อนแอบ

วันนี้พอแค่นี้ก่อน แล้วจะมาเขียนใหม่นะ้จ้ะ ไดอารี่ที่รัก จุ๊บ จุ๊บ

Kids These Days...

2006-07-05T23:55:00.000+07:00

เด็กฉลาด ชาติเจริญ

หนิ ชั้นไม่ได้เป็นชนชั้นกรรมกรนะยะ

2006-06-28T00:31:00.000+07:00

โอ้ย เหนื่อยค่ะ เหนื่อยยยยยยย วันนี้ย้ายออฟฟิศจากชั้นเดิม ชั้น 18 ย้ายขึ้นไปชั้น 23 จริงๆ ก็ไม่ได้หนักหนาอะไรมากหรอกนะ แต่ว่าอีคนงานที่บริษัทจ้างมายกของมันเหมือนไม่ค่อยช่วยทำงานยังไงก็ไม่รู้ แถมยังเนียนเรียกกูไปช่วยยกโต๊ะอีกซะงั้น แสรดดด หนักมากๆ แขนแทบจะหลุด เสร็จแล้วดูเหมือนอีนี่มันจะได้ใจ ทำหน้าบุ้ยใบ้ให้ชั้นไปช่วยมันยกตู้เย็นอีก ฝันไปเถอะค่ะ เค้าไม่ได้จ้างกูมาใช้แรงงานนะเมิง
ดังนั้นช่วยไปตามผองเพื่อนของคุณมาช่วยกันเองนะคะ เสร็จอิชั้นก็เข้าไปเม้ากะเพื่อนร่วมงานในห้องแอร์เย็นๆ สบายใจเฉิบ ให้เป็นที่อิจฉาของอีพวกคนงาน

กว่าจะเข้าที่เข้าทางทำงานได้ก็ปาไปบ่ายสาม (ดีมาก) นั่งปั่นงาน GAY NIGHTLIFE ไปจนเสร็จ ผลงานชิ้นนี้อิชั้นนั่งเขียน + RESEARCH คิดออกมั่ง ไม่ออกมั่ง ใช้เวลาไปร่วมอาทิตย์กว่าจะออกมาเป็นผลงานขนาดแปดหน้าเอสี่ วันนี้เพิ่งส่งไปให้เจ้านาย EDIT ก็ถือว่าปัดภาระไปได้อีกหนึ่งเปลาะ แถมเจ้านายยังให้ช่วยคิดชื่อกะเทยนางโชว์อีกซะงั้น ^ ^”

เสร็จแล้วกะว่าจะนั่งชิวๆ อ่านพันทิบกะเล่นมายสเปซไปจนเลิกงานซะหน่อย อีลูกค้าสปาแห่งหนึ่งมันเสือกโทรมาขอให้เปลี่ยนรูปในหน้าของมัน ไรยะ ทำไมไม่รู้จักเอารูปมาให้ลงตั้งแต่แรก มาให้พวกชั้นเลือกเองแล้วก็ไม่เอาซะงั้น แต่ไม่เป็นไร อิชั้นคล่องแคล่วใช้เวลาเปลี่ยนห้านาทีก็เสร็จ ว้าย ห้าโมงครึ่งแล้ว ต้องชิงกลับบ้านก่อนอีพี่แผนกเซลส์ เพราะเดี๋ยวมันแซวกูอีก…

แผนการใช้เงินวันละร้อยของชั้นได้ดำเนินมาเป็นเวลากว่าหนึ่งอาทิตย์แล้ว (ก็ไม่ได้อยากจะทำหรอก แต่มันช่วงสิ้นเดือน อีดอก) ถือว่าประสบความสำเร็จเป็นอย่างดี แถมยังป้องกันการซื้อของกินจุบจิบระหว่างวันได้อีกด้วย (แต่ไปขอคนอื่นแดกแทน)
อิชั้นคำนวณออกมาแล้วว่าถ้าสามารถใช้เงินแค่วันละร้อยได้ ตลอดเดือน อิชั้นก็จะมีเงินเก็บเพิ่มขึ้นอีกเดือนละสามพันบาทถ้วน แถมจะยังผอมเพรียวอีกต่างหาก เริ่ดมาก เรามาประหยัดช่วยชาติกันเถอะค่ะคุณ!

จบข่าว

ALL ABOUT ME!

2006-06-13T23:23:00.000+07:00

Name:	chanun
Birthdate:	20/12/81
Birthplace:	among the gods
Current Location:	among the dogs
Eye Color:	deep, deep brown
Hair Color:	trying to keep it brown...
Height:	5.5 ft.
Weight:	170 kg.
Piercings:	one on my left ear
Tatoos:	one down below, hoping to get more...
Overused Phraze:	oiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiiii
*FAVORITES*
Food:	thai, japanese, chinese, pizza, mexican
Candy:	those gummy jelly thing, yum!
Number:	2
Color:	white, black, brown, khaki, gray
Animal:	rabbit, cat, dog
Drink:	sprite, juice, water, smoothies, chocolate
Alcohol Drink:	anything strong and sweet
Bagel:	tom yum kung
Letter:	A, S, S
Body Part on Opposite sex:	hair, face, lips
*This or That*
Pepsi or Coke:	whicheva
McDonalds or BurgerKing:	Burgerking for sure
Strawberry or Watermelon:	absolutely strawberry
Hot tea or Ice tea:	iced iced baby!
Chocolate or Vanilla	chocolato
Hot Chocolate or Coffee:	hmmm....this depends
Kiss or Hug:	hug first n then kiss n then woteva follows...
Dog or Cat:	cat is less annoying methinks
Rap or Punk:	i'm not so keen on both but i'll go for punk cos rap's crap
Summer or Winter:	definitely WINTER
Scary Movies or Funny Movies:	funny
Love or Money:	hmmm...both are nice lol
*YOUR...*
Bedtime:	usually sometime past midnite hour
Most Missed Memory:	when i'm with my boo
Best phyiscal feature:	lips...as i'm told
First Thought Waking Up:	gotta stop that alarm n go back to sleep
Goal for this year:	learn jap properly, get back in shape, skate more, party more, save money
Best Friends:	will u be pissed if i don't mention ur name?
Weakness:	not assertive enough, too much 'it's ok', fall in love too easily, spend money like no tomorrow
Fears:	of losing people i love n being unhappy
Heritage:	those Hilton hotels
*HAVE YOU...*
Ever Drank:	u kiddin me!?
Ever Smoked:	u kiddin me!?
Pot:	u have any?
Ever been Drunk:	lost track
Ever been beaten up:	noooo n i certainly hope i wont b in a future
Ever beaten someone up:	been wanting to
Ever Skinny Dipped:	think i have
*IN A GUY/GIRL*
Favorite Eye Color:	light brown, hazelnut
Favorite Hair Color:	black, brown, blonde
Short or Long:	in between
Height:	preferably same height
Style:	shoud have some, yeh
Looks or Personality:	im not looking for a minger so
Hot or Cute	combination of both
Drugs and Alcohol:	alkeehol
Muscular or Really Skinny:	in between
*RANDOMS*
Number of Regrets in the Past:	never really count
What country do you want to Visit:	JAPAN, England (again), Spain (again), Canada (again), South Africa
How do you want to Die:	in my lover's arms....
Been to the Mall Lately:	just a few days ago, i live in the world of malls!
Do you like Thunderstorms:	wtf
Get along with your Parents:	most of the time yeh
Health Freak:	not really, not ready to sacrifice all the good stuff
Do you think your Attractive:	yeh, i even stalk myself!
Believe in Yourself:	i do
Want to go to College:	already did
Do you Smoke:	i dont
Do you Drink:	i do
Shower Daily:	twice
Been in Love:	yeh, almost 4 years now
Do you Sing:	to myself mostly
Want to get Married:	already did
Do you want Children:	i wanna play with them n all but not keep them
Have your future kids names planned out:	roadkill for a baby boy, sewage for a baby girl
Age you wanna lose your Virginity:	a bit too late to ask me that question
Hate anyone:	my alter ego
CREATE YOUR OWN! - or - GET PAID TO TAKE SURVEYS!

ตัวจริง ของจริง / Back With Vengeance

2006-06-08T16:13:00.000+07:00

ทะดาอิมะ (จ้า...แม่คนรู้ภาษาญี่ปุ่น)
**** คุณชะนันกลับมาแล้วค่าาาาา ****
คราวนี้ไม่ได้จะมาหากินง่ายๆ เอากระทู้ของคนอื่นมาลงแบบคราวที่แล้ว แต่จะเป็นการอัพบล็อคแบบพร็อพเพ่อ (proper) และฟูล ฟรอนทัล (full-frontal) กันเลยทีเดียวก็หลังจากที่อิชั้นไปหลั่นล้าปีกกล้าขาแข็งอยู่ ณ แดนกระทิงดุ เมื่อไม่นานมานี้ ชีวิตก็เริ่มเข้าที่เข้าทางอีกครั้งหนึ่ง เพราะว่าตอนก่อนไปได้ไปทิ้ง ดราม่า ไว้ที่ทำงานเก่า โดยการยื่นใบลาออกแบบฟ้าฝ่ากลางวอล สตรีท สีลม (มันร้ายจริงๆ ค่ะหัวหน้า)จากเหตุการณ์ในครั้งนั้น อิชั้นได้ทิ้งภาระความรับผิดชอบไว้ให้เพื่อนร่วมงานเป็นจำนวนมาก ทั้งยังส่งผลให้มีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตอย่างพอหอมปากหอมคอ ยังไงซะอิชั้นขออภัยมา ณ ที่นี้ อย่างไรก็ตาม ข้าพช้าวไม่อยากจะรื้อฟื้นเรื่องราวฉาวโฉ่อะไรแบบนี้ มันไม่ใช่ที่ (แต่สามารถหลังไมค์มาถามได้)

โอเค เข้าเรื่อง สเปนสวยมากค่ะ โดยเฉพาะบาเซโลน่า เมืองนี้เป็นเมืองที่น่าอยู่มากๆๆๆๆ ก่อนไปไม่เคยนึกฝันว่าชั้นจะใจง่ายชอบประเทศอะไรแบบนั้น แต่ว่าของเค้าดีจิงๆ ค่ะคู้นนนนน ผู้คนหน้าตาน่ามีสัมพันธ์ด้วย ร้านรวงช้อปปิ้งมีมากมายให้เลือกทั้ง ZARA, MANGO และร้านโปรดชั้น H&M (เนื่องจากราคาย่อมเยาว์แถมยังมีไซส์ XS แบบพอดีตัว ถูกใจประชากรประเทศโลกที่สามอย่างชั้นเป็นอันมาก) เหล้ายาราคาเป็นกันเอง แล้วยังได้ในปริมาณมากอีกด้วย อาหารเค้าก็เลิศรส ที่เด็ดๆ ก็ พาเอญ่า (paella) เป็นข้าวผัดสเปนที่มีหลากหลายหน้า แต่ว่าซีฟู้ดอร่อยสุด จะเล่าให้ฟังว่าอิชั้นไปอยู่บ้านสามีที่เมือง MALAGA ซึ่งเป็นเมืองที่อยู่ทางใต้สุดของประเทศ เมืองนี้ก็จะรายล้อมไปด้วยทะเลที่ไม่ค่อยสวยเท่าไหร่ ตามสไตล์ทะเลเมอดิเตอเรเรี่ยนแต่ว่าบรรยากาศดีเริ่ดมาก เป็นบรรยากาศของการตากอากาศจริงๆ (นมชะนีเรียงรายกันเป็นตับ!!!) ไม่เหมือนทะเลแถวนี้ ซึ่งคนมักจะใส่เสื้อผ้าอยู่บ้านลงไปเล่น วันเนิงนึกเปรี้ยวไปทานร้านอาหารริมทะเลและด้วยความที่อยากกินสุดๆ สั่งพาเอญ่าทะเลมาหนึ่งที่ สนนราคาอยู่ที่ 19 ยูโร (ลองเอาสี่สิบห้าคูณสิ) โอเค อาหารยกมาก็ดูสมน้ำสมเนื้อ มีกุ้งตัวเท่าบ้านนอนสวยอยู่บนข้าวสีเหลือง แต่พอกินเสร็จแล้วมันก็งั้นๆ แถมยังไม่รู้ว่าอีพ่อครัวมันทำเกลือหกลงไปหรือป่าว เค็มซะขนาดนั้น ตอนหลังมีโอกาสกินพาเอญ่าที่สถานีรถขนส่งกะที่สนามบิน โอ้วแม่ช้าว ราคาประมาณ 4-5 ยูโร เท่านั้น อร่อยกว่าอีร้านกะหรี่ริมหาดนั่นอีกแหน่ะ อ้อ มีคนฝากถามมามากเหมือนกันว่าอากาศที่โน่นเป็นไง ชั้นจะบอกให้ว่าที่โน่นแดดเค้าแรงกล้าท้ามะเร็งมากๆ ทว่าอากาศและลมเย็นเหมือนเดินทอดน่องอยู่ในสยามพารากอนยังไงยังงั้น อีนี่ก็เลยได้โอกาสใส่เสื้อผ้ามากชิ้น ตบด้วยผ้าพันคอ ทำหรูทำเริ่ดให้ฝรั่งดูถูกไปซะงั้น 555 เอาเถอะคนมันเก็บกด

เอาล่ะ พอและเรื่องสเปน ขี้เกียจเล่า เอาเป็นว่าตลอดสามอาทิตย์อิชั้นมีความสุขราวกับได้ประสบกับปรากฎการณ์ multi-orgasm กันเลยทีเดียว

อะกลับมาเมืองไทยแล้วทำไรล่ะ งานก็ไม่มีหนิ (ชาวบ้านขี้สอดตะโกนถามมา)

ต๊ายย ตกข่าวนะยะ ชั้นได้งานใหม่ตั้งแต่ก่อนไปแหล่ว เป็น STAFF WRITER ของเว็บไซต์ที่ชื่อแบงค็อก ดอท คอม กลับมาจากสเปนวันเสาร์ วันจันทร์ต่อมาชั้นเริ่มทำงานใหม่เลย ชีวิตบิ้วซี่มากๆ แต่จะว่าตำแหน่งนี้อิชั้นใฝ่ฝันอยากจะได้ทำมานานแล้ว ด้วยความที่อิชั้นถนัดสื่อสารทางตัวหนังสือมากกว่าคำพูด งานนี้มันเริ่ดยังไงหน่ะหรอคะ วันๆ นึงอิชั้นได้นั่งเขียนอะไรต่อไรไปเรื่อยแล้วแต่คุณบอสเค้าจะสั่งการมา บางทีก็ได้ไปแล่นแต้นอกสถานที่ ไปถ่ายรูป ไปหาเรื่องเอามาลงเว็บ บางทีได้รับเชิญไปงานเปิดตัวเริ่ดๆ ต่างๆ มากมาย หรือบางทีก็ได้ไปนอนโรงแรมห้าดาวเล่นๆ สักคืน แล้วมาเขียนรีวิว เอ๊ะ ทำงานหนักไปเครียดหรือป่าว นั่งอยู่แต่หน้าจอคอม ไปนวดสปาดีกว่า แล้วกลับมาเขียนรีวิวสวยๆอิชั้นชอบใจกับงานแบบนี้มากเลยค่ะ แต่ไม่ใช่เพราะของฟรีหรือ perks ต่างๆ ที่ได้นะคะ หากแต่มันเป็นงานที่ทำให้อิชั้นได้เห็นคุณค่าของตัวเอง เวลาที่ผิวผ่องใสขึ้นหลังจากกลับมาจากสปา อีดอก เพ้อเจ้อล่ะ คุณค่าที่ว่าคือการได้ใช้สมองกับสองมือทำงานแล้วงานออกมาเป็นรูปลักษณ์ชัดเจนเห็นได้ ต่างจากที่ทำงานเก่าโดยสิ้นเชิง ซึ่งรู้สึกว่ามันดูถูกสติปัญญาของชั้นมากๆ เลย ชิมิคะเพื่อนๆ (ขอเสียงเพื่อนเคยร่วมชะตากรรมหน่อย ฮิ้วววววววว)
เอาล่ะ ใครอยากอ่านและชื่นชมผลงานของอิชั้น ก็หลังไมค์มานะคะ จะส่งลิ้งค์ไปให้ยลโดยพลัน ตอนนี้กะลังวิ่งวุ่นถ่ายรูปแถวสนามหลวงอยู่ วันนี้ก็ไปมาเกือบทั้งวัน ร้อนก็ร้อน คนก็มาก รถก็ติด ฝนก็ทำท่าจะตกอีก แต่ก็ช่างมันเถอะค่ะ วันหยุดห้าวันติดกันรออยู่ เย้!

ปล. ที่หนึ่ง: ใครอยากจะชวนอิชั้นไปไหนก็รอก่อนนะคะ ช่วงนี้งานรัดตัวมาก ตั้งแต่จันทร์ถึงเสาร์ แถมวันเสาร์ยังต้องสอนพิเศษกะเรียนภาษาญี่ปุ่นอีก แต่ถ้าเรื่องทานเหล้า เมื่อไหร่ก็ได้ ขอให้บอกเถ้อ!
ปล. ที่สอง: ตอนนี้ PRISON BREAK กะลังสนุกมากๆๆๆๆๆๆ ใครชอบเหมือนเจ่ยกมือขึ้น
ปล. สุดท้าย: AMERICA'S NEXT TOP MODEL CYCLE 6 เริ่มแล้ว ณ UBC INSIDE ใครดูมาเม้ากัน!

แล้วพบกันใหม่ครั้งหน้า สวัสดี

กระทู้นี้มันเริ่ดจริงๆ

2006-05-26T22:46:00.000+07:00

(ขอได้รับความขอบคุณจากคุณเกย่า เจ้าของผลงานชิ้นนี้ http://www.pantip.com/cafe/klaibann/topic/H4381682/H4381682.html )

ไอ้ฝรั่งเฮงซวย ชั้นเกลียดแกจริง ๆ
1. แกมาจีบชั้นทำไม ดูซิ ทำให้มีคนด่า ว่าชั้นอยากจะจับผัวฝรั่ง

2. แกมาแชทกะชั้นทำไม ดูซิ ทำให้มีคนครหา ว่าชั้นมักใหญ่ใฝ่สูง

3. แกมาเดินกะชั้นทำไม ดูซิ มีคนนินทา ว่าชั้นเป็นกะ-หรี่

4. แกมาเที่ยวบ้านเมืองชั้นทำไม ดูซิ มีคนคิดว่า ประเทศชั้นเป็นเมืองโสเภณี

*****

แกมันเลว แกมันเลว แกมันเลวแกไม่รู้เหรอว่าบ้านเมืองชั้นน่ะ เหยียดผิวมากกว่าที่ไหนในโลกกะอีแค่ แกเป็นฝรั่ง เราก็ไม่สมควรจะรักกัน เพราะแกมันทำให้ภาพลักษณ์หญิงไทยตกต่ำถ้าไม่มีแกสักคน แผ่นดินบ้านชั้นคงสูงขึ้นกว่านี้เยอะไปตายกันให้หมดเลยนะแก คนไทยเก็บไว้ผสมพันธุ์กะไทยก็พอ ชั้นไม่รู้หรอกนะว่าบรรทัดฐานบ้านเมืองแกเค้าคิดกันยังไงแต่ที่บ้านชั้นน่ะ คนไทยกะฝรั่ง คบกันไม่ได้ มันเป็น Talk of the Town แกรู้ไหม.....

*******************

เนื่องจากมีผู้อ่านบางท่าน เห็นว่าข้อความข้างบนไม่สุภาพ ก็ไม่รู้จะเข้ามาอ่านกันทำไมให้ระคายดวงตา

แต่เกย่าก็เห็นใจและเข้าใจฮ่ะ เอาใหม่แบบข้างล่างดีไหมฮะ

คุณฝรั่งทุเรศทุรัง ดิฉันชิงชังคุณจังเลยค่ะคุณมาร่ายเพลงยาวกับดิฉันทำไม ดูเอาเถิด ทำให้คนคิดว่าดิฉันอยากจะสัมผัสสามีฝรั่ง

คุณมาสนทนากับดิฉันทำไม ดูเอาเถิด ทำให้คนตำหนิว่า ดิฉันมักใหญ่ใฝ่สูงคุณมาเดินกับดิฉันทำไม

ดูเอาเถิด มีคนครหาว่า ดิฉันเป็นนางโลมโลกตะลึง

คุณมาเที่ยวบ้านเมืองดิฉันทำไม ดูเอาเถิด มีคนคิดว่า ว่าที่นี่เป็นฟาร์มไก่

คุณท่านไม่ดี คุณท่านไม่ดี

คุณท่านไม่ดีคุณไม่รู้เหรอว่า บ้านดิฉัน ไม่ชอบรับประทานขนมปังกับน้ำพริกปลาทูเนื่องจากคุณเป็นฝรั่ง เราจึงรักกันไม่ได้ เพราะน้ำฝรั่งไม่เข้ากับมังคุด

ถ้าไม่มีคุณสักคน แผ่นดินบ้านดิฉันคงสูงขึ้นกว่านี้เยอะ

ไปถึงแก่กรรมกันให้หมดเลยนะคุณ คนไทยสงวนไว้ให้เข้าบทสังวาสกับชาติเดียวกันก็พอ

ดิฉันไม่ทราบนะคะว่าบรรทัดฐานบ้านเมืองคุณคิดกันอย่างไรแต่ที่บ้านดิฉัน คนไทยกับฝรั่งคบกันไม่ได้มันเป็นเรื่องฉาวของประเด็นสาธารณะ คุณรู้ไหม (คะ)

จากคุณ : เกย่า - [ 19 พ.ค. 49 04:32:17 ]
(อ่านเพิ่มเติมได้ที่นี่ http://www.pantip.com/cafe/klaibann/topic/H4381682/H4381682.html )

auf Wiedersehen meinen bester Freund!! คราวนี้มันไปจริงๆ แล้ว!!

2006-05-21T16:29:00.000+07:00

อุตส่าห์ประคับประคองกันเรียนจนจบจนได้เกียรตินิยมอันดับสาม เหรียญแพลตตินั่ม

***เมื่อคืนเพิ่งไปส่งมันมา คราวนี้ไปแล้วจริงๆ ไม่ได้อำกูเหมือนคราวที่แล้ว เพื่อนๆ ไปส่งกันอย่างอุ่นหนาฝาคั่ง
รู้แล้วใช่ไหมล่ะ ว่าเพื่อนเค้ารักแกกันมากแค่ไหน อีดอก!!
เอาหล่ะ ไหนๆ ก็ไปจริงๆ แล้ว ขอชั้นเอาโพสต์ที่เขียนไว้ตอนชั้นโดนหักหลังมาลงอีกทีแล้วกัน
จะได้ serve purpose ที่ตั้งไว้ตั้งแต่แรก ติดตามเรื่องราวก่อนหน้านี้ได้ที่นี่http://chanunusual.blogspot.com/2006_03_01_chanunusual_archive.html แล้ว scroll ลงไปจนสุดหน้า***

โทษทีที่ภาษาเยอรมันชั้นมันโก๊ะๆ กังๆ มึงจะเอาอะไรมากกะคนที่ลงเรียน accelerated german กะอาจารย์ปิลันธ์คนนั้นบล็อควันนี้ขออุทิศให้อีต่อ ซึ่งนับว่าเป็นเพื่อนสนิทที่สุดคนหนึ่งของชั้นเลยทีเดียว ที่ต้องอุทิศบล็อคให้ ไม่ใช่ว่ามีการเสียชีวิตเกิดขึ้น แต่ว่าอีนังต่อมันแอบหนีเพื่อนๆ ไปเรียนต่อที่เยอรมัน จันทรโครพ เมื่อคืนวานนี้

หึ แกไม่อยู่แล้ว ใครจะไปร้านคิโนที่เอ็มโพเรี่ยม กะ พารากอน เป็นเพื่อนชั้นล่ะ แล้วใครจะช่วยชั้นแชร์ตังค์สั่งซีดีโป๊จากเน็ต ใครจะไปดูหนังเป็นเพื่อนชั้น ยามที่คนอื่นเค้าดูกันหมดแล้ว (แกก็ดูแล้วเหมือนกัน แต่ก็ยังมาดูเป็นเพื่อนกับชั้น ประเสิรฐเหลือเกิน) ใครจะมาห้องเที่ยวห้องชั้นตอนดึกๆ แล้วลงไปกินชายสี่หมี่เกี๊ยวกับชั้น เฮ้อ คิดถึงมึงจริ๊งๆ อีกะหรี่!อย่างไรก็ตาม ขอให้เพื่อนมีความสุขกับชีวิตการเรียนที่โน่น ขอให้ประสบความสำเร็จ อย่าหลงไส้กรอกเยอรมันจนลืมเล่าเรียนไปซะ แล้วก็อย่าลืมหิ้วผู้ชายกลับมามาฝากเจ่ด้วย

แล้วอย่าไปเป็นกะหรี่ซ่องสุมเหมือนอีสองคนนี้ล่ะ

เชิญทัศนาได้ตามอัธยาศัย / For Your Viewing Pleasure

2006-05-14T02:28:00.000+07:00

กลับสู่อ้อมอกมาตุภูมิแล้วเด้อค่ะเด้อ

เชิญไปทัศนาภาพถ่ายได้ที่นี่

()

http://pg.photos.yahoo.com/ph/urban_cruiser/album?.dir=1ef0scd&.src=ph&store=&prodid=&.done=http%3a//pg.photos.yahoo.com/ph/urban_cruiser/my_photos

()

วันนี้แค่นี้ก่อน อิชั้น jet lagged!!

พักร้อน นอนเสื่อ / On Vacation

2006-04-25T00:06:00.000+07:00

โปรดทราบ

เนื่องจากเจ้าของบล็อคมีเหตุจะต้องออกนอกประเทศ

จึงใคร่ขอปิดพื้นที่ส่วนนี้ชั่วคราว

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป จนถึงวันที่ 13 พฤษภาคม

จึงเรียนมาเพื่อทราบ

***

Due to the blogger's obligations outside the country, this particular blog needs to be temporarily closed
from now to May 13, 2006.
Any queries or comments, please leave them below.

Thank You!

"แล้วหนูจะนำยิ้มสยามและมวยไทยไปเผยแพร่ให้ชาวต่างชาติดูแน่นอนค่ะ"

เจ้าของบล็อคกล่าวอย่างอารมณ์ดี

ตกม้่าตาย / fell off a horse and died...

2006-04-16T23:51:00.000+07:00

แกๆ ก็สงกรานต์ที่เพิ่งผ่านมาเนี่ย ชั้นไม่ได้ไปสาดน้ำที่ไหนเลย แค่ไปซ้อมสเก็ตสวยๆ ตามประสา แล้วก็เช่าหนังมานอนดูที่บ้านสบายใจเฉิบ หลังจากดูแล้วก็อดเอามาเม้าให้ฟังไม่ได้ เพราะว่ามันขำจริงๆ ขนาดตัวหนังเป็น comedy นะ เรื่องที่จะเล่าให้ฟังนี้ยังตลกกว่าอีกอะเธอ
ก็เช่าเรื่อง The Shape of Things มาดูใช่ปะ เพราะชอบพระเอก (Paul Rudd – ที่เล่นเป็นแฟน Phoebe ใน Friends อะ) แล้วก็อยากดูเพราะเห็นเค้าบอกว่ามันเกี่ยวกะ art of seduction ซึ่งชั้นก็ชอบเรื่องอะไรแบบนี้อยู่แล้ว หลังจากดูไปได้หนึ่งแผ่นแล้ว ตาก็เริ่มปิดเข้าหากัน ทำไมมันเอื่อยๆ เฉื่อยๆ อย่างงี้ว่ะ กูจะหลับแล้น แต่ช้าก่อน ไฮไลท์ของเรื่องกำลังมาแล้ว ณ ฉากนี้…

ในฉากพระเอกกะนางเอกกำลังมีปากเสียงกันอยู่ เผอิญทั้งคู่เพิ่งเป็นแฟนกันแล้วฝ่ายพระเอกก็นึกขึ้นมาได้ว่า ครั้งนี้เป็นการทะเลาะกันเป็นครั้งแรกนับตั้งแต่เป็นแฟนกันมา นางเอกก็เลยบอกว่า…

นางเอก: You know it’s good that we fight.
ซับไตเติ้ล (เธอรู้ไหมว่า จริงๆ แล้วเราทะเลาะกันก็ดีนะ)

พระเอก: Why’s that?
ซับไตเติ้ล (ทำไมล่ะ)

นางเอก: So that we can make up…. (พูดพร้อมชายตา flirty ไปทางพระเอก)
ซับไตเติ้ล (เราจะได้มาเติมแป้งกัน)

5555555555555555555555555555555555555555555555555555555555555

ตลกมากๆๆๆๆๆ อีคนแปลซึ่งทำหน้าที่มาได้ดีตลอดตั้งแต่แผ่นแรก ดันมาตกม้าตายกะคำง่ายๆ แบบนี้ ทำไมมันไม่ดู context เลยว่ะ ว่าอีนางเอกอยู่ๆ มันจะมาชวนพระเอกเติมแป้งทำแมวอะไร สงกรานต์ก็ผ่านไปแล้ว เอ๊ะ หรือว่ามันจะชวนกันเล่นแต่งหน้ากันว่ะ ต้องถามอีคนแปลซะแล้ว

มาเล่าให้ฟังแค่นี้ล่ะ
จบข่าว

#1 CRUSH / ที่หนึ่งในดวงใจ

2006-04-06T00:10:00.000+07:00

ช่วงนี้รู้สึกว่าตัวเองจิตไม่ปรกติอย่างไรก็ไม่ทราบ รู้สึกเหมือนเป็น stalker ยังไงก็ไม่รู้
เชื่อว่ามีใครหลายคนเหมือนกันที่เคยรู้สึกแบบนี้(เอ๊ะ หรือว่าแค่กูคนเดียว...)
เอาเถอะ ไม่อยากเปิดเผยรายละเอียดมากกว่านี้ว่ารู้สึกแบบนี้อะ มันแบบไหน เพราะเดี๋ยวจะเอาไปเม้ากันซะใหญ่โต เอาเป็นว่าตอนนี้จิตใจไม่มั่นคงแค่นั้น จบข่าว
เพลงประกอบชีวิตของข้าพเจ้าช่วงนี้ นอกจากจะโหมฟัง White Rose Movement อย่างเอาเป็นเอาตายแล้ว (ของเค้าดีจริงๆ) วงที่อยู่คู่กับข้าพเจ้ามาตลอด โดยเฉพาะเวลาข้าพเจ้าจิตไม่ปรกติเหมือนอย่างเช่นตอนนี้ ก็คือวง GARBAGE

Shirley Manson นักร้องนำวง Garbage สตรีที่ข้าพเจ้าฝันใฝ่ถึง

เพลงของวงนี้ เข้าถึงแก่นแท้และก้นบึ้งของจิตใจของมนุษย์มากๆ เลยคุณผู้อ่าน ตรงไป ตรงมา outspoken จิตๆ หลอนๆ ได้ใจมาก
พูดเฉยๆ ก็คงไม่เห็นภาพ ดังนั้นจึงขอยกตัวอย่างชื่อเพลง เช่น I think I'm Paranoid, Hammering in My Head, Bleed Like Me, Androgyny, The Trick is To Keep Breathing, Supervixen และเพลงที่จะนำเสนอวันนี้คือ #1 crush โอ้โห แค่ชื่อเพลงก็กินขาดแล้ว number one crush แบบนี้ทำให้รู้ว่ามี crush มากกว่าหนึ่ง (can definitely relate to this...hahaha) โอ้ว แล้วรู้ไหมว่าเพลงนี้เป็นหนึ่งในเพลงประกอบหนังเรื่อง Romeo & Juliet ภาค Leonardo กะ Claire ด้วยนะ เปรี้ยวมากๆ เลยแก
เอาล่ะ ไหนดูเนื้อเพลงสิ
I would die for you, I would die for you, I've been dying just to feel you by my side, To know that you're MINE...
I will cry for you, I will cry for you, I will wash away your pain with all my tears,
And drown your fear.
I will pray for you, I will pray for you, I will sell my soul for something pure and true,
Someone like YOU...
See your face every place that I walk in,
Hear your voice every time that I'm talking,
You will believe in me, And I will NEVER be ignored.
I will BURN for you, Feel pain for you, I would twist the knife and bleed my aching heart,
And tear it apart.
I would lie for you, Beg and steal for you, I would crawl on hands and knees until you see,
You're just like me....
Violate all the love that I'm missing, Throw away all the pain that I'm living,
You will believe in me, And I can never be ignored...
I would die for you, I would kill for you, I will steal for you, I'd do time for you, I will await for you, I'd make room for you, I'd sail ships for you, To be close to you, To be a part of you, As I believe in you, I believe in you, I would die for YOU...

เป็นไง โรคจิตได้ใจมะแก เนี่ยแหล่ะหนา เป็นถึง number one crush มันก็ต้องลงทุนถึงเลือดถึงเนื้อกันแบบนี้แหล่ะ desire ของมนุษย์เนี่ย บางทีมันก็ดำมืดตึดตื้อเลยล่ะแก

ยัง ยังไม่หมด ยังมีเพลงของวงนี้อีกเป็นกระบุง เดี๋ยวจะมาต่อวันอื่นแล้วกัน วันนี้ขอตัวไป stalk my #1 crush ก่อน เหอๆๆๆ

แดดแผดเผากับเต่าเอากัน / Sun Burn & Humping Turtles

2006-03-26T01:00:00.000+07:00

กลุ่ม Staff สติสตังไม่ค่อยดี / Mentally Unstable Staff

ค่ะ ท่านผู้อ่าน คุณผู้เขียนเพิ่งกลับมาจาก Trip ที่สัตหีบมาหมาดๆ คุณผู้เขียนอ่อนเพลียมากๆๆๆ เพราะไปเป็น staff ช่วยงานบริษัทมา (ไม่ได้ OT ด้วย!!) งานนี้ก็คือ Sattaheep Trip
กิจกรรมครั้งนี้เป็นการส่งเสริมให้นักเรียนได้ออกไปเรียนภาษาอังกฤษนอกสถานที่บ้าง
เพื่อเป็นการเปลี่ยนบรรยากาศ แทนที่จะอุดอู้อยู่แต่ในชั้นเรียนเหม็นๆ (มันเหม็นจริงๆ นะ) และแล้วก็มีสิ่งมีชีวิตที่เรียกว่านักเรียนจำนวนกว่าสี่สิบชีวิต พากันแห่แหนมาสมัครเข้าร่วมกิจกรรมนี้ โดยหารู้ไม่ว่าตัวเองกำลังแกว่งเท้าหาเสี้ยนซะงั้น…

เวลาหกโมงครึ่ง
หากใครสัญจรผ่านไปผ่านมาแถวหน้าตึกซีพี สีลม จะเห็น Personal Tutors ซึ่งนำแสดงโดยอีซิ่มกับตัวข้าพเจ้าค่อยๆ ช่วยกันแซะตัวออกจากแท็กซี่ เสร็จแล้วก็รีบตรงดิ่งไปซื้อกาแฟเย็นเซเว่นมากรอกปากกันคนละหนึ่งแก้วให้ alert ก่อนที่จะทำงาน ก็คิดดูสิเมื่อคืนกว่าข้าพเจ้าจะได้นอนก็ตั้งตีสองครึ่ง ต้องแหกม่านตาตื่นตอนตีห้าครึ่ง แล้วต้องไปถึงที่โรงเรียนประมาณหกโมงครึ่ง ตากูจะปิดอยู่แหล่ว
ตัดภาพมา staff ทุกคนกำลังแข็งขันแจกป้ายชื่อ แจกเอกสารให้นักเรียนเซ็นต์รับรองว่าถ้ามีการเสียชีวิตเกิดขึ้น ให้โทษโรงเรียนอย่างเดียว ห้ามโทษ staff เด็ดขาด
ตัดภาพมาอีกทีนึง staff ทุกคนกำลังแข็งขันช่วยกันต้อนนักเรียนขึ้นรถบัส
จับต้อนขึ้นรถบัสสองคัน แจกข้าวแจกน้ำ เอนเตอร์เทน เล่นเกมส์ ปาหี่อะไรไปเรื่อย สุดแท้แต่จะคิดได้ (ในขณะที่ teachers สองคนนอนหลับไม่ช่วยกันทำมาหากินซะงั้น โดยเฉพาะป้า Craig) รถบัสแล่นไปเรื่อยๆๆๆๆๆๆๆ (นานพอสมควร เพราะอิชั้นต้องทนนั่งฟัง my humps ไปประมาณสองร้อยหกสิบสี่รอบเศษ) จนถึงสัตหีบ เมื่อทุกคนได้ลงจากรถบัสและทันทีที่ผิวคนกรุงได้สัมผัสกับแดดเปรี้ยง (ที่ มันกะจะแผดเผาให้ตายกันไปข้างนึง) ผู้ดีกรุงเทพก็พากันกรีดร้องด้วยความเจ็บปวดที่ผิวหนังพุพอง เพราะอากาศร้อนเหมือนอยู่ในนรกยังไงยังงั้น (ไม่เคยไปเองหรอก ฟังเค้าเล่ามา) ทุกคนจัดแจงเอาครีมทากันแดดมาชโลมร่างกายกันอย่างบ้าคลั่ง เอาล่ะ เรากำลังจะไปนั่งเรือของทหารเรือเพื่อเอาชีวิตไปทิ้งที่เกาะขามกัน
คึกๆๆๆๆๆ เสียงเรือค่อยๆ ชะลอความเร็ว โอ้โห น้ำใสไหลเย็นเห็นตัวปลิงมากๆๆๆ เลยค่ะคู้นนนนนนน

กลุ่มอิชั้นโชคดี (หรือปล่าว??) ได้ไปปีนเขาก่อน ส่วนอีกกลุ่มนึงต้องนั่งเรือท้องกระจกไปดูปะการัง ตอนแรกอิชั้นก็คิดว่าการปีนเขามันจะต้องชิวๆ แน่ๆ แต่จริงๆ แล้วมัน bitch พอดูเลยล่ะค่ะ โดยเฉพาะคนเมืองกรุงอย่างกรุ๊ปอิชั้นซึ่งพากันหอบแห่กๆ ดมยาดมเดินลงมาจากเขา เสร็จแล้วไม่รอช้าอิชั้นและเพื่อนพ้องพากันตรงดิ่งไปกินข้าวทันที โดยไม่รอใครทั้งสิ้น เสร็จก็ไปนั่งให้แดดเผาเล่นต่อที่ชายทะเล ต่อไปมีโปรแกรมไปดูสถานเพาะพันธุ์เต่า ไม่ค่อยมีอะไรน่าตื่นเต้น เว้นแต่ซิ่มกะข้าพเจ้าได้ witness เต่าขนาดใหญ่หนึ่งตัวที่พยายามจะ hump เต่าตัวใหญ่เหมือนกันอีกตัวนึงที่อยู่ด้านล่าง อีซิ่มถึงกับอุทานออกมาว่า “เฮ้ย เต่ามันเอากัน!!”
เสร็จจากการดูเต่าเอากันแล้ว พวกเราก็ไปยังสวนนงนุช อิชั้นไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย แต่สวยมากๆๆๆ เลยคุณ โดยเฉพาะสวนหิน (ดูรูปสิ) ใครมีเวลาว่างๆ ลองพาเพื่อนชาวต่างชาติไปเยี่ยมชมกันนะ อันนี้เจ่แนะนำ ส่วนสวนสัตว์ไม่ค่อยน่าตื่นตาตื่นใจเท่าไหร่ มีนกกระจอกเทศขนร่วงสองสามตัวที่ยืนจ้องผู้มาเข้าชมเหมือนจะเอาชีวิตยังไงยังงั้น
แต่อิชั้นประทับใจเสือตัวนี้มากๆๆ มันหยิ่งในศักดิ์ศรีมากคุณ จะถ่ายรูปที่ไร มันก็ทำหน้าเซ็งๆ แล้วก็เมินหน้าหนี ราวกับจะบอกชั้นว่า “หึ อีพวกมนุษย์ชั้นต่ำ fur ชั้นสวยไฮโซกว่าตั้งเยอะ”
นั่งรถกลับบ้านมีแต่ความไม่สงบ เพราะว่าเปิดเพลงเต้นกันจนรถกระเพื่อม
หนึ่งชั่วโมงกว่าๆ ต่อมา รถบัสเงียบสงบ ทุกคนหลับไหลเป็นเจ้าหญิงนิทรา เหลือก็เพียงแต่เสียงของอีซิ่มกับข้าพเจ้าที่เม้ากันในความมืดอย่างไม่หยุดไม่หย่อนจนถึงกรุงเทพ
จะว่าไปกาแฟเซเว่นมันก็แรงเหมือนกันนะเธอ!!

ปล. ขอแสดงความนับถือพี่ดาว
Event Organizer มือฉมังของ Wall Street Institute ที่ไม่หยุดพักเลยตั้งแต่หกโมงเช้าถึงสี่ทุ่ม ไม่รู้ไปเอาพลังมหาศาลมาจากไหน นักเรียนจะหลับจะนอน เจ่เค้าก็จะไปกรี๊ดผ่านไมค์ใส่หูนักเรียนคนนั้นให้สะดุ้งตื่นเล่นๆ แถมตลอดทางเจ่แกก็ถือไมค์ร้องคาราโอเกะคนเดียวของแกไปเรื่อยซะงั้น รถกะบะรถบัสคันไหนคนเยอะๆ ขับผ่านก็ไปเจ่แกก็โบกมือ กรี๊ดใส่เค้า อยากบอกว่าไม่มีใครเหมาะเป็น Event Organizer เท่าเจ่อีกแล้ว แล้วเจ่ก็สวยมากๆๆๆๆๆ ชิมิคะอีซิ่ม

กับป้า Craig ขี้อู้ จู้ฮุกกรู้ / with Auntie Craig

สู้ต่อไปมิยูกิ เพื่อปากท้องของหล่อน! / Keep Walking!

Sayonara Doraemon!　さよならドラエモン！

2006-03-21T21:38:00.000+07:00

แก...ชั้นเหงาตามโนบิตะเลยอะ

คำวิจารณ์จากสำนักนักวิจารณ์แห่งหนึ่งในแถบโอกินาว่า:

การแรเงา (shadowing) ของผู้วาดสะท้อนถึงความหว่าเหว่ (loneliness) และความว่างเปล่า (emptiness) ในยามโพล้เพล้ (twilight)ของโนบิตะได้เป็นอย่างดี

ลิ้นชักที่ไร้ร่างของโดราเอม่อนก็กลายเป็นลิ้นชักที่ว่างเปล่าเวิ้งว้าง ไม่มีสีสัน (no colour)

ผู้วาดเอาใจใส่ถึงรายละเอียดขนาดที่ว่าหนังสือที่รายเรียงกันกันในตู้หนังสือ (bookshelf) ของโนบิตะยังว่างเปล่าและไม่มีตัวหนังสือใดๆ ทั้งสิ้น

แต่ในขณะเดียวกัน หากพิจารณาใบหน้า (face) ของเขาดูให้ดีแล้วจะเห็นได้ชัดว่า

โนบิตะได้ปลง (resignation) และยอมรับ (acceptance) การจากไปของเพื่อนหุ่นยนต์จากศตวรรษที่ 21 ได้เป็นอย่างดี

ถ้าลองพิจารณาประโยคที่โนบิตะรำพึงกับตัวเอง (soliloquy) แล้วจะเห็นว่าโนบิตะมีวุฒิภาวะสูงมาก (maturity)

โดยเฉพาะ (especially) ประโยคที่ว่า "แต่อีกหน่อย...ก็คงชินไปเอง"

(สังเกตว่ามีการหยุดช่วงพูด ((pause)) แปลกๆ)

และประโยคที่ว่า "ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอก...โดราเอม่อน" แสดงว่าโนบิตะไม่ต้องพึ่งของวิเศษจากโดราเอมอนอีกต่อไปแล้ว

เพราะสามารถพึ่งพาตัวเองได้ (independence)

จากประเด็นต่างๆ เหล่านี้ ก็เพียงพอที่จะสามารถสรุปได้ว่า ถึงแม้เพื่อนรักจากโลกอนาคตจะจากไป

โนบิตะของเราก็ไม่หวั่นไหว

นับได้ว่าเป็นกะเทยหัวโปก (queer, faggot) ที่เข้มแข็งมากที่สุดคนนึงในวงการเลยทีเดียว

Mad March and Bitchy Life

2006-03-19T23:14:00.001+07:00

Urghhhhhhhhhhhhhhhhhhhhhh!!!
I can’t believe it’s still March!! Honestly, this month shoulda been over by now but no, in cruel reality, there’re still 2 weeks to go. Yes! 14 days!! What makes this Month more unappealing is that it’s school/uni break, meaning that I have more things to do at work. Basically, everyday when I check I’d have one new student under my Name and so far I have 57 students to take care of and the number is growing! This Month the school is crazy busy and full of needy, demanding students more than usual. Hmm let's see what’s more, I’m now in charge of making the working schedule, weekend schedule and Penalties and these things are driving me mad cos I need to make sure that everybody is happy. As if all this ain't enough, I've just finished this Thai-English translation work. It's one of those contract/agreement things and I think if I see another more of "the Landlord" and "the Tenant", I'll scream and go hang myself quietly.

It’s depressing to think that we spend more time working than doing things for ourselves.

Oh well, “Life’s a Bitch and then you die…” as somebody aptly put it.

I so can’t wait ‘til April. Lots of holidays and most importantly, I’m off to Espanol on vacation! Whoooohooo, can’t wait to take a break and get away from it all.

"Cos' it's a bittersweet symphony this life...
Trying to make ends meet , you're a slave to the money then you die.
I'll take you down the only road I've ever been down...
You know the one that takes you to the places where all the pain lives, yeah...."

Bet You Look Good On My Space's Floor!

2006-03-11T00:01:00.000+07:00

visit my space today @

http://www.myspace.com/idiot_xtrodinaire

auf Wiedersehen meinen bester Freund!!

2006-03-07T00:13:00.000+07:00

อุตส่าห์ประคับประคองกันเรียนจนจบ

โทษทีที่ภาษาเยอรมันชั้นมันโก๊ะๆ กังๆ มึงจะเอาอะไรมากกะคนที่ลงเรียน accelerated german กะอาจารย์ปิลันธ์คนนั้น
บล็อควันนี้ขออุทิศให้อีต่อ ซึ่งนับว่าเป็นเพื่อนสนิทที่สุดคนหนึ่งของชั้นเลยทีเดียว ที่ต้องอุทิศบล็อคให้ ไม่ใช่ว่ามีการเสียชีวิตเกิดขึ้น แต่ว่าอีนังต่อมันแอบหนีเพื่อนๆ ไปเรียนต่อที่เยอรมัน จันทรโครพ เมื่อคืนวานนี้ แล้วที่ร้ายไปกว่านั้น ชั้นไม่รู้มาก่อนว่ามันจะไปเร็วขนาดนั้น เพราะก่อนหน้านี้มันบอกชั้นว่าจะไปเดือนพฤษภา ไปๆ มาๆ เมื่อคืนตอนจะห้าทุ่ม มันโทรมาหา ถามว่าจะไปส่งมันที่สนามบินหรือปล่าว ชั้นก็นึกว่ามันอำเล่น แต่เพื่อนคนอื่นคอนเฟิร์มด้วยก็เลยเชื่อ มันบอกว่าเครื่องออกห้าทุ่มครึ่ง อีห่า แล้วเพิ่งบอกกูตอนห้าทุ่ม แกนึกว่าชั้นบินได้หรอย่ะ!!

หึ แกไม่อยู่แล้ว ใครจะไปร้านคิโนที่เอ็มโพเรี่ยม กะ พารากอน เป็นเพื่อนชั้นล่ะ แล้วใครจะช่วยชั้นแชร์ตังค์สั่งซีดีโป๊จากเน็ต ใครจะไปดูหนังเป็นเพื่อนชั้น ยามที่คนอื่นเค้าดูกันหมดแล้ว (แกก็ดูแล้วเหมือนกัน แต่ก็ยังมาดูเป็นเพื่อนกับชั้น ประเสิรฐเหลือเกิน) ใครจะมาห้องเที่ยวห้องชั้นตอนดึกๆ แล้วลงไปกินชายสี่หมี่เกี๊ยวกับชั้น เฮ้อ คิดถึงมึงจริ๊งๆ อีกะหรี่!

อย่างไรก็ตาม ขอให้เพื่อนมีความสุขกับชีวิตการเรียนที่โน่น ขอให้ประสบความสำเร็จ อย่าหลงไส้กรอกเยอรมันจนลืมเล่าเรียนไปซะ แล้วก็อย่าลืมหิ้วผู้ชายกลับมามาฝากเจ่ด้วย

แล้วอย่าไปเป็นกะหรี่ซ่องสุมเหมือนอีสองคนนี้ล่ะ

เพราะอิชั้นมันไฮโซ

2006-02-28T18:03:00.000+07:00

ชั้นได้วีซ่าแล้ว!

ชั้นได้วีซ่าแล้ว

ชั้นได้วีซ่าแล้ว!
*

วีซ่าไรกันคะคุณ??

อยากรู้เอาหนูอิเล็คโทรนิคส์ของคุณมากดทางนี้เลยค่ะ

http://chanunusual.blogspot.com/2006/02/blog-post_26.html

มันร้ายมากเลยค่ะหัวหน้า

2006-02-26T01:52:00.000+07:00

โอเคค่ะ อึดอัดใจมาได้เกือบสามอาทิตย์ล่ะ วันนี้เป็นไงเป็นกันขออิชั้นแฉอีสถานทูตกระทิงดุ อุเทนถวายสักหน่อย เรื่องของเรื่องมันมีอยู่ว่าตอนนี้ที่รักของอิชั้นกำลังศึกษาอยู่ ณ ประเทศนี้แล้วพ่อคุณก็เกิดพิศวาสอยากให้อิชั้นไปเยี่ยมแดนดินถิ่นกระทิงดุ อิชั้นก็โอเค ไปก็ไป อย่างน้อยเอาเท้าน้อยๆ เท่าฝาหอยของอิชั้นไปเหยียบ (ย่ำ) ประเทศเค้าดูซักหน่อยจะเป็นไรไป คุณผู้อ่านที่เคยมีโอกาสไปต่างประเทศคงรู้นะคะ ว่าการขอวีซ่าเนี่ยมันยากรากเลือดขนาดไหน ด่านแรกที่จะต้องเจอคือขั้นตอนการเตรียมเอกสาร โอ้โห ร้อยเอ็ดเจ็ดย่านน้ำมากๆ จะเอาไปไหนกันมากมายค่ะท่าน เปลืองทรัพยากรธรรมชาติ รูปที่ใช้ติดแบบฟอร์มก็ต้องมีพื้นหลังสีอ่อน ห้ามใช้สีเข้ม (เพราะอะไร ใครบอกที??) พอรวบรวมเอกสารครบถ้วนก็กำเงินไปเท่ากับจำนวนค่าวีซ่า ตรงนี้ห้ามนำไปเกินนะคะ เพราะทางสถานทูตไม่มีทอนค่ะ หลายคนไม่รู้ข้อมูลตรงนี้ ทะเล่อทะล่าเอาเงินไปจ่ายเกินจำนวน ก็จะโดนเจ้าหน้าที่สถานทูต (ที่เป็นคนชาติเดียวกับพวกเรา) ขึ้นเสียง โดนกระแหนะกระแหน โดนวีนให้ได้อายไปถึงเจ็ดชั่วโคตร แหมก็เข้าใจค่ะว่าไม่ใช่เซ่เว่น อีเลฟเว่น แต่อลุ่มอล่วยนิดนึงก็ได้ ไม่เห็นต้องแหวใส่กันเลย พูดด้วยคำพูดสุภาพสามัญธรรมดาก็รู้เรื่องค่ะ พออิชั้นเตรียมเอกสารส่วนของอิชั้นเสร็จ ตอนนี้ก็ต้องรอเอกสารของทางโน้นส่งมา เพราะว่าเจ้าหน้าที่ทางโน้นต้องออกหนังสือเชิญมาก่อน อีหนังสือเชิญนี้ก็เป็นหนังสือจริงๆ นะคะคุณ ไม่ใช่เป็นกระดาษโก๊ะกังแค่แผ่นสองแผ่น หนังสือสำคัญเล่มนี้มีทั้งหมดสิบกว่าหน้าค่ะ ดูอลังการงานสร้างมากๆ ด้านหน้าด้านหลังมีตราราชการสะเปนปั๊มให้วุ่นวายไปหมด ด้านในก็เขียนเป็นภาษาสะเปนประมาณว่าคุณชื่อนี้จะดูแลและโอบอุ้มคุณชื่อนี้ตลอดเวลาที่อยู่ในสะเปน แล้วถ้าคุณชื่อนี้ทำผิดกฎหมาย คุณคนอีกชื่อนึงก็จะต้องเป็นฝ่ายรับผิดชอบ บลา บลา บลา

พอได้เอกสารครบแล้ว ด่านต่อไปก็คือการไปยื่นเอกสาร หรือที่เราเรียกกันว่าการยื่นวีซ่านั่นเอง ซึ่งก่อนออกจากบ้านวันนั้นให้ตั้งจิตดีๆ ไหว้ศาลพระภูมิให้เรียบร้อย เอาขาข้างที่เป็นมงคลก้าวออกจากบ้านก่อน พูดง่ายๆ คือเอาไสยศาสตร์ทุกด้านเข้าช่วยอะค่ะ เนื่องจากสถานทูตสะเปนไม่ค่อยมีคนไปขอวีซ่า ดังนั้นอิชั้นจึงไม่ต้องตื่นแต่ตีห้าไปเข้าแถวเหมือนกับสถานทูตอังกฤษที่แทบจะเอาเสื่อไปปูเล่นป๊อกเด้งกะคนที่มาต่อแถวแก้เซ็ง
ไปถึงสถานทูตเก้าโมงกว่าๆ สถานทูตนี้จะอยู่ในตึกอะค่ะ เล็กๆ อุดอู้ จัดแต่งภายในแบบมินิมัลลิส อ่อ ก่อนเข้าก็ต้องมีการตรวจกระเป๋า ฝากมือถือ เครื่องมืออิเล็คทรอนิคส์ต่างๆ ตามแบบปฏิบัติสากล แต่อิชั้นไม่เข้าใจอยู่อย่างนึง คือว่า ไอ้จุดที่เค้าให้ฝากอะค่ะ มันอยู่ประมาณห้าก้าวเดินห่างจากเคาเตอร์ยื่นวีซ่าและตัวสำนักงานเท่านั้นเอง ถ้าเกิดมีระเบิด ยังไงๆ ก็คงตายเรียบกันหมดล่ะค่ะ ไม่รู้จะทำปลอดภัยไปทำไม ข้างในห้องมีคนรออยู่ประมาณสองคน ยื่นวีซ่าเหมือนกัน อิชั้นเป็นคนที่สาม นั่งชมนกชมไม้ไปเรื่อยๆ แป๊ปนึงก็ถึงคิวเชือด จริงๆ แล้วเจ้าหน้าที่ที่รับเรื่องยื่นวีซ่าวันนั้นเป็นเจ้าหน้าที่ที่มีพื้นฐานครอบครัวที่ดีและได้รับการอบรมจากบุพการีมาดีพอสมควร เจ้าหน้าที่ท่านนี้จึงไม่ยกตัวเองให้สูงศักดิ์ไปกว่าผู้ที่มาขอวีซ่า อิชั้นจึงค่อนข้างประทับใจในการบริการของเค้า แม้หน้าจะดูโกรธๆยุ่งๆ แต่ก็ไม่ดุร้ายเหมือนของสถานทูตอื่น ขอปรบมือให้ค่ะ สรุปคือวันนั้นราบรื่นไม่มีอะไรบกพร่อง เอกสารครบถ้วนหมดแล้วก็ไม่เห็นจะโดนทักท้วงอะไร
เค้าให้โน้ตแผ่นเล็กๆ มาเขียนว่าอีกประมาณสิบวันให้โทรมาถามผลวีซ่า….
หึ อีประเทศนี้ มึงเสร็จกูแน่ๆๆ เฮีย ไอ คัม!!!

สิบวันต่อมา
ลุกขึ้นจากที่นอนแต่เช้า รีบต่อโทรศัพท์ไปสถานทูต ตืดดดดด ตืดดดดด
“ฮัลโหล jfdgfdsjgdmkvdmvd8695-8]2,x ka’;kdn=3-],fc[f/.0923049MV-T9VM=0585732.XX…”
ไรยะ อย่ามาเว่อร์ ฟังกูก่อน กูคนไทยเว่ย พอฟังรู้เรื่องก็จัดแจงถามเค้าว่าผลวีซ่าหนูล่ะคะ
“เอ่อ คือเคสของหนูเนี่ยนะคะ ต้องรอคุยเพื่อนอิชั้น...กับท่านกงศุลอะค่ะ เพราะท่านคงอยากจะถามอะไรหนูสักหน่อย รอสักครู่นะคะ”
คั่นด้วยเสียงเพลงโมสาร์ตประมาณสามสิบวินาที
“ฮัลโหล รบกวนโทรมาใหม่ได้ไหมค่ะ อีกสักครึ่งชั่วโมง ท่านกงศุลยังไม่มาค่ะ”
(ไรยะหล่อน เอาให้มันแน่สิ)

สามสิบนาทีต่อมา
“เอ่อ เมื่อกี้โทรมาเรื่องผลวีซ่าอะค่ะ เค้าบอกว่าหนูต้องคุยกับกงศุล”
“ถือสายรอสักครู่นะคะ เดี๋ยวโอนสายให้”
แล้วเธอก็ให้ชั้นฟังเพลงโมสาร์ตอีกประมาณยี่สิบวินาที
“อะโล่ jfdgfdsjgdmkvdmvd8695-8]2,x ka’;kdn=3-],fc[f/.0923049MV-T9VM=0585732.XX…”
คราวนี้ผู้หญิงรับ พูดภาษาอังกฤษสำเนียงชากีร่า อิชั้นก็อธิบายไป บลา บลา บลา ชีก็ “โอ้เค่ โอ้เค่ น็อต เฮียร์ วีซ่า เซ็คชั่น”
อ่าว แล้วอีนั่นมันโอนไปที่ไหนให้กูล่ะเนี่ย
เพลงโมสาร์ตบรรเลงต่อ
“อะโล่ jfdgfdsjgdmkvdmvd8695-8]2,x ka’;kdn=3-],fc[f/.0923049MV-T9VM=0585732.XX…”
คราวนี้เป็นผู้ชาย สำเนียง thick มากๆๆ กูก็อธิบายไปอีก บลา บลา บลา (สรุปนี่มึงไม่ได้ส่งเรื่องให้กันเลยใช่มั้ย กูต้องอธิบายให้ทุกคนที่รับโทรศัพท์ฟังซะงั้น)
มันถามชั้นว่า เหตุผลที่ชั้นจะไปสะเปนมันไม่ clear อ่าว อีนี่ หนังสือเชิญกูก็มี หลักฐานต่างๆ ร้อยแปดกูก็ประเคนมาให้แล้วจะทำไมกูอีก กูก็ถามมันว่า แล้วจะให้กูทำยังไง กูต้องเอาเอกสารอะไรมาให้มันเพิ่มเติมหรือป่าว มันบอกว่าไม่ต้อง แค่บอกมาเฉยๆ ว่าจะไปสะเปนทำไม อ่าวอีดอกหนิ มึงโง่หรือปล่าว ก็อ่าน application ไปสิ แต่กูก็บอกไปว่าจะไปเยี่ยมสามี เพราะเค้าเรียนอยู่ บลา บลา แล้วมันก็ถามกูไปเรื่อย ซึ่งกูโมโหมากๆ เพราะว่ามันถามคำถามที่คำตอบมันมีอยู่แล้วในใบสมัครในหนังสือเชิญ หลักฐานต่างๆ ที่มึงให้กูเอาไปให้ ทำไมไม่แหกตาดูอะ สักพักมันถามว่าเคยได้วีซ่าเชงเก้นไหม กูบอกเคย เคยไปฝรั่งเศสปีที่แล้ว แล้วกูก็ได้ยินเสียงมันงึมงัมและเสียงมันกำลังพลิกอะไรสักอย่างอยู่ (เดาว่าน่าจะเป็นเอกสารกู แล้วทำไมไม่รู้จักอ่านดูตั้งแต่แรกว่ะ) สรุปมันก็ยังให้คำตอบกูไม่ได้ เพราะต้องคุยกับกงศุลอีกครั้งนึง (เอ๊ะแล้วมึงนี่เป็นใครหรอ กำลังถูพื้นเช็ดกระจกอยู่แล้วพอดีได้ยินเสียงโทรศัพท์เลยถือโอกาสรับหรือป่าว มึงก็ไปเอาอีกงศุลของมึงมาคุยกะกูเซ่) สรุปชั้นถามมันว่าแล้วคุณจะให้คำตอบได้เมื่อไหร่ มันบอกอีกสองอาทิตย์ เพราะว่าตอนนี้สถานทูตยุ่งมาก คิงกะควีนส์มันจะเสด็จเมืองไทย เออ ใครเค้าแคร์กันหล่ะนั่น

---เออ เจริญนะมึง เงินกูก็จ่ายไปแล้ว จะให้หรือไม่ให้ก็บอกมา นี่เดี๋ยวกูก็ต้องไปเลื่อนตั๋วเครื่องบินให้ยุ่งยากเสียเวลาทำมาหากินเล่นๆ อีก---

วุ้ย เล่าแล้วก็อารมณ์เสีย ไปมาก็หลายประเทศอยู่ ไม่เคยจะมีปัญหา
แหม้ อิชั้นคงไม่เสนอหน้าไปเป็นโรบินฮู้ดที่เมืองคุณหรอกค่ะ หวงไรกันหนักหนา!
hijo de puta (แปลว่าไอ้ลูกกะหรี่) มากๆ ค่ะ

ปล. วันจันทร์นี้จะลองโทรไปอีกที เพราะสองอาทิตย์แล้ว เดี๋ยวจะคอยดูว่าคราวนี้จะได้เรื่องอะไรมั้ย แล้วเดี๋ยวมาอัพเดตเพิ่มนะคะ

คำคมทิ้งท้ายก่อนจาก
ไม่ต้องสะเออะออกนอกประเทศหรอกค่ะ
ยุ่งชิบหาย!

Bangkok 100Rock Fest 2006

2006-02-24T00:42:00.000+07:00

what's wrong with a little destruction?

ขอขอบคุณเว็บ hunsa สำหรับรูปสวยๆ

หวัดดีฮ่ะ หายไปนานเลย คิดถึงกันบ้างไหมคะ วันนี้มาพร้อมกับอัพเดต

เล็กๆ น้อยๆ ว่าหายไปไหน ทำไรมาบ้าง ใครไม่อยากอ่านก็ช่าง แต่ชั้นอยากระบาย!
ก่อนอื่นนะคะ ขอเล่าเรื่องคอนเสิร์ตสุดมันประจำปีนี้ นั่นคือ Bangkok 100Rock Festival 2006 อิชั้นกะผองเพื่อนได้มีโอกาสไปร่วมงานทั้งสองวันเลย วันแรก วันเสาร์ (Feb 18th) คนค่อนข้างหนาตากว่าวันที่สอง เนื่องจากมี Oasis เป็นวงดึงดูด แต่อิชั้นรู้สึกเฉยๆ กะวงนี้เพราะเคยดูแล้ว (แต่ก็อดขนลุกไม่ได้เมื่อ intro คลื่นซัดของเพลง champagne supernova ดังกระหึ่มทะเลสาปเมืองทองธานี) วงไทยๆ อย่าง Modern Dog ก็เริ่ดอะไรล่ะ เชิดหน้าชูตาได้พอสมควร พี่ป๊อดน่ารักเสมอ (ทำไมไม่เอา futon มาด้วยล่ะค่าผู้จัด) แต่จริงๆแล้ววงที่ทำเอาสาวร็อคอย่างอิชั้นกระโดดโลดเต้นจนมดลูกเคลื่อนก็คือ Franz Ferdinand นั่นเอง

วงอะไรก็ไม่รู้เล่นมันชิบหายยยยย นักร้องนำก็เล่นหูเล่นตาทำหน้ากวนตีน สรุปว่าสมควรแล้วที่ได้รางวัล best dressed ของนิตยสาร Esquire (แต่ทำไมอี Pharrell นักร้องฮิพฮอพซ้ำซาก ถึงได้รางวัลที่หนึ่งทั้งๆ ที่พี่ Alex ของชั้นเปรี้ยวกว่าตั้งเยอะ!!) ดูแล้วก็ยิ่งชอบวงนี้ขึ้นอีกหลายเท่าตัว ป๋าลิง ape อย่าง Ian Brown ก็กวนตีนอย่างที่ควรจะเป็น ชั้นหล่ะอยากได้ชุด tracksuit สีส้ม (หรือสีแดงว่ะ ตากูบอดสี) ของป๋ามาใส่เดินพารากอนเป็น fashion statement ให้เริ่ดเชียว

วันที่สอง (Feb 19th) ไม่ค่อยรีบไปเท่าไหร่ เพราะไม่ได้อยากไปดู Bodyslam กับ Big Ass (ถ้ากูอยากดูสองวงนี้กูนอนดูเจ็ดสีคอนเสิร์ตอยู่ที่บ้านก็ได้ ไม่ต้องลำบากถ่อมาถึงเมืองทอง!) พอไปถึง bodyslam กะลังเล่นพอดี คนเงี้ยะกรูกันเข้าไปดู มีแบ่บพวกลักไก่เอาเสื่อมาปู เอากระติกน้ำมาตั้งทำเสมือนว่ามา picnic เก๋ๆ ฟังดนตรีไปพลางเหมือนอยู่ที่ glastonbury แต่พอดีมัน picnic กันอยู่นอกรั้วพื้นที่คอนเสิร์ตอะค่ะ พูดง่ายๆ ก็คือ ไม่ลงทุนนั่นเอง หน้าหนาจริงๆ อิชั้นกะเพื่อนสาวก็เดินหาของรับประทานกันสวยๆ พออิ่มได้ที่แล้วก็เข้าไปดู The Futureheads (วงเปรตอาจารย์กู้ เพราะว่าทุกคนในวงสูง 190+ กันหมด) ได้ฟังเพลงที่ฟังอยู่เกือบทุกวี่ทุกวันอย่าง Hounds of Love เล่นสดๆ แล้วก็ขนลุก ต่อด้วยวงสุดอาร์ตแดกอย่าง Maximo Park วงนี้แต่งตัวเปรี้ยวไม่แพ้ FF ลีลาก็เหลือรับประทานจริงๆ (แอบชอบท่าของมือคีย์บอร์ด) แถมอัธยาศัยก็เริ่ด! วงต่อไป Snow Patrol วงนี้ค่อนข้างจะออกไปทาง pop นิดๆ แต่ก็ประทับใจมากๆๆ ขนลุก (อีกแล้ว) กับเพลงเด็ดๆ อย่าง Run และ How to be dead ---

...I won't stop, No way... วู้วววว เสียววว
วงต่อไปก็เริ่ดอีกเช่นกัน Placebo นักร้องนำผู้ชายสวยเท่มากๆ แต่ก่อนไม่เคยรู้สึกอะไรเป็นพิเศษกับวงนี้ แต่ตอนนี้ชอบมากกกก just like special K! เป็นการปิดท้ายคอนเสิร์ตที่ยิ่งใหญ่มากๆ สำหรับคนที่ชอบฟังเพลงแบบนี้ นับว่าเป็นครั้งแรกจริงๆ ที่รวมวงอินดี้กะวงป๋าๆ ได้มากมายขนาดนี้ อิชั้นปลื้มใจ ปีหน้าจัดอีกนะคะ เอาพี่ดอกไม้หนูมาด้วยนะคะ

ก่อนจะไปขอเชิญชวนผู้อ่านมาฟังเพลงร็อคเก๋ๆ เถิดจะเกิดผล ไปต้องไปฟังหรอก hip hop ดาดๆ เพลง l-l-l-l-lies (ที่อิชั้นมีเทปชุดนี้ของ Diana King ตั้งแต่สมัยอยู่มัธยมสี่ จนป่านนี้จบมหาลัยทำงานแล้ว นานแค่ไหนก็คิดเอาเอง) เพลง bounce hip hop ปลอมๆ ของ Sarah หรือแม่นางตนไหนก็ไม่รู้ไม่อยากสนใจจะจำ อิชั้นไม่ได้แอนตี้ hip hop แต่อย่างใด สามสี่ปีที่แล้วอิชั้นก็เป็นแฟน hip hop (งานจุฬาวิชาการเมื่อสองล้านปีแสงที่แล้ว ชั้นยังจัด exhibition เพลงและวัฒนธรรม hip hop อยู่เลย) แต่ไม่คิดบ้างหรอว่ามันซ้ำซาก วงการเพลงเมกาน่าเบื่อมากๆ เกือบครึ่ง top ten ของบิลบอร์ดเป็นเพลง hip hop ไม่ก็ rap เด็กไทยก็อยากเป็นจังเลย b-boy b-girls 50 cent สองสลึงห้าสิบสตางค์ เห็นแต่งตัวกันแล้วก็ pathetic (หรือว่ากูแก่แล้ว?) แล้วเลิกสรรเสริญได้แล้วนะวง Thaitanium อะ เบื่อๆๆๆๆๆๆ ล่าสุดอิชั้นเห็นหวัง ลี ฮม นักร้องจีน เกาหลี หรือไต้หวันไม่รู้ ออกซิงเกิ้ลออกมาแนว hip hop อีกแล้ว มี featuring กับนักร้องสาวหมวยที่พยายามทำตัวดำแล้วตั้งชื่อให้คล้าย lil kim อิชั้นว่าไปเรียนพูดภาษาอังกฤษให้ชัดๆก่อนที่จะมาร้อง rap แหล่ หลอนคนฟังก่อนดีไหม? อ่อ แล้วเค้ายังเก๋ไก๋ฟีเจอริ่ง rain อีกด้วยนะเธอ

what's wrong with sticking to just POP?

where is creativity??

ว้าย กูเป็นอีแก่ขี้บ่น ไปดีกว่า เดี๋ยวโดนพวกแก็งค์สเตอร์ดักยิง

Are you one of the culprits??

2006-02-15T01:47:00.000+07:00

世界の一番芸者

2006-02-05T23:22:00.000+07:00

After much fuss over the ethnicity of the lead characters in Hollywood's latest adaptation, interpretation or, if I may, munipulation of the best-seller novel Memoirs of a Geisha, now I've come up with my own little version of "Sayuri", the protagonist.

I don't know about you and I don't really care, I think it's brilliant!

世界の一番芸者

Word's Number One Geisha

。
。
。

世の中を

i feel the life is

。

憂しとやさしと

sorrowful and unbearable

。
。
。

おもへども
though
。
。

飛び立ちかねつ
i can't flee away

。
。
。

鳥にしあらねば
since i'm not a bird...

。
。
。

So Pass Me By....

2006-01-29T01:44:00.000+07:00

Older chests reveal themselves

Like a crack in a wall

Starting small, and grow in time

And we always seem to need the help

Of someone else

To mend that shelf of too many books

Read me your favourite line

Papa went to other lands

And he found someone who understands

The ticking, and the western man's need to cry

He came back the other day, yeah you know

Some things in life may change

And some things

They stay the same

Like time, there's always time

On my mind

So pass me by, I'll be fine

Just give me time

Older gents sit on the fence

With their cap in hand

Looking grand

They watch their city change

Children scream, or so it seems,

Louder than before

Out of doors, into stores with bigger names

Mama tried to wash their faces

But these kids they lost their graces

And daddy lost at the races too many times

She broke down the other day, yeah you know

Some things in life may change

But some things they stay the same

Like time, time, there's always time

On my mind

So pass me by, I'll be fine

Just give me time,

Time, there's always time

On my mindPass me by, I'll be fine

Just give me time...

Damien Rice

CONGRATULATIONS MISS THING!!

2006-01-28T22:37:00.000+07:00

อีชน วันดีของเพื่อน มึงห้ามแย่งซีน

"อิชั้นรู้สึกอิสระอย่างบอกไม่ถูกเลยค่ะ"

บัณฑิตหมาดๆ กล่าว

ไปแดกเหล้ากัน อีนิด!!

A Day in a Life of Me As a PT

2006-01-24T00:37:00.000+07:00

9:45 นาฬิกาปลุกกะมือถือส่งเสียงร้องระงมแข่งกันปลุกอิชั้น แต่ปลุกไปสองไพเบี้ย เพราะอีเจ้าของมันไม่ยอมตื่นง่ายๆ

10:00 ตื่นบรรทม ขณะที่พยายามแงะตัวออกจากที่นอน ก็บังเอิญพบว่าหูฟังไอพ็อดยังยัดอยู่ในหูอยู่เลย

อีชนัน สักวันมึงจะหูหนวกนะ

10:10 เปิดวิทยุคลื่นเก้าสิบสาม คูล เอฟเอ็ม เพลง “ไม่อยากให้เธอไว้ใจ” ขึ้นมาพอดี
ทำให้ชั้นได้อาบน้ำไปพลาง ร้องเพลงแสร้งว่าตัวเองเป็นมาช่าอินเลิฟไปพลาง

10:28 เดินโทงๆ ออกมานอกห้องน้ำ ออกกำลังกาย โยคะ ยืดเส้นยืดสายนิดหน่อยตามประสาสาวเฮลธี้ เสร็จใส่กางเกงใน ถุงเท้า สแตนด์บายไว้

10:37 ออกไปดื่มน้ำตรงระเบียงพร้อมตากผ้าเช็ดตัว
ปิดวิทยุ เพราะมันเปิดเพลง Bounce ของกอล์ฟกะไมค์ไนโตรเจน กูรำคาญอีเด็กขี้ก้างหัวทอง ปากแดงแก้มแดงเหมือนกะเทยหัวโปกสองคนนี้เหลือเกิน กูเปิดคอมฟังเพลงเช็คเมลดีกว่า

10:51 ปิดคอม เริ่มแต่งตัว ใส่เสื้อ ใส่กางเกง อีดอก กางเกงคับมาก

กรี๊ดดด กูอ้วนขึ้น!!

11:00 โอเค อิชั้นพร้อมรับวันใหม่แล้ว หายใจเข้าใหญ่ๆ เฮือกนึงแล้วเดินออกจากบ้าน

11:05 อยู่บนแท็กซี่ แท็กซี่มีปัญหากะเมีย เพราะเมียไปมีชู้ เมื่อคืนเค้าจับได้ เลยตบเมีย เมียก็เลยหนีออกจากบ้าน กูก็ไม่รู้จะแสดงความเห็นยังไง ก็เลยได้แต่ ครับ…ครับ ...ใช่ครับ... แย่จังนะครับ เค้าเล่าไปก็จะร้องไห้ไป ตอนจะลงค่ารถมันสี่สิบสามบาท ชั้นก็ให้ไปสี่สิบสามบาทพอดี เค้ามีการบอก “หนุ่ม เก็บไว้เถอะสามบาท” กูบอก “โอ้ย พี่ ไม่เป็นไร เอาไปเหอะ” พี่อย่าทำให้หนูรู้สึกแย่ไปกว่านี้เลย เพิ่งจะสิบเอ็ดโมงกว่าๆ วันหนูเพิ่งจะเริ่มเอ้งงงงง

11:15 เข้าไปซื้อข้าวกล่องซอยข้างๆ ที่ทำงาน เอาหมูจ๋ากะผัดกระเพราไก่ (หมูจ๋าแพงมาก)

11:25 กินข้าวอย่างรีบร้อนในแพนทรี่ (คล้ายๆ ห้องครัว แต่แม่งเล็กมากๆ คนยืนกันสามคนก็เต็มแล้ว) ผัดกระเพราอีร้านนี้เผ็ดสัด!

11:30 เดินออกมาจากแพนทรี่เพื่อให้เพื่อนร่วมงานเห็นว่าชั้นมาเข้างานตรงเวลา พอได้รับความไว้วางใจพอสมควรแล้วจึงเดินไปหยิบหวีจากกระเป๋าแอบไปเสริมสวยในห้องน้ำต่อ

11:40 ได้เวลาทำงานจริงๆ ซะที เดินโชว์ตัวรอบแล็บหนึ่งรอบ จัดโต๊ะ จัดหูฟังไรไปเรื่อย เพราะช่วงนี้นักเรียนยังน้อยอยู่

11:45 ดูตารางสิว่าวันนี้ต้องทำอะไรบ้าง วันนี้อิชั้นต้องทำ first lesson (คล้ายๆ กับการปฐมนิเทศน์ แนะนำการเรียน ฯลฯ )ตอนหกโมง มีนักเรียนสองคน โอเค ไม่หนักหนาเท่าไหร่ เสร็จแล้วเตรียมอุปกรณ์การเรียนให้นักเรียน จัดเป็นชุดๆ เสียบด้วยดอกกล้วยไม้ให้สวยงาม เก็บไว้ในล็อกเกอร์ก่อน ที่ต้องเตรียมไว้ตั้งแต่ไก่โห่ก็เพราะว่าช่วงเย็นๆ คนใช้คอมล้นหลามมาก เดี๋ยวจะยุ่ง เตรียมไว้ตั้งแต่ตอนนี้เลยเป็นอันดี เห็นมั้ย ตำแหน่ง PT ดีเด่นไม่หนีไปไหนแน่ๆ

11:55 ไฝ เพื่อนร่วมงานไหว้วานให้ชั้นไปทำ follow-up ให้หน่อย ว้ายยย ยินดีค่ะไฝ ได้นั่งสวยๆ หน้าคอมตั้งชั่วโมงนึง จิงๆ แล้วก็ไม่เชิงหรอกค่ะ เพราะ follow-up คือการโทรจิกนักเรียนให้มาเรียน ถ้านักเรียนมาเรียน เข้าคลาส เรียนจบ level ครบถ้วนชวนชื่น ครบตามเปอร์เซ็นที่เบื้องบนเค้ากำหนดมา PT ตาดำๆอย่างชั้นก็จะได้โบนัสเอาไปใช้หนี้

11:45 ทำเสร็จเร็วผิดปรกติ เพราะว่าส่วนใหญ่นักเรียนจองคลาสกันหมดแล้ว ไม่อยากจะโทรไปจิกอีก เพราะอาจจะเจอนักเรียนวัยกลางคนวีนได้ เป็นสิ่งที่น่ากลัวมาก เลี่ยงได้ขอให้เลี่ยง ตอนนี้ก็แค่พนมมืออธิษฐานให้นักเรียนพวกนี้มาเข้าเรียนตามที่จองไว้

11:45 – 15:00 ช่วยนักเรียนจองชั้นเรียน แอบอ่าน classified ของ bangkokpost ตอบคำถามในแล็บ แอบไปอู้ในแพนทรี่ ช่วยนักเรียนจองชั้นเรียน แอบใช้เครื่องพริ้นท์ของที่ทำงาน ตอบคำถามในแล็บ แอบไปอู้ในแพนทรี่ ช่วยนักเรียนจองชั้นเรียน แอบนั่งอู้ + เม้ากะเพื่อนร่วมงาน + กินขนม ตรวจการบ้านไร้ติ้ง ตอบคำถามในแล็บ แอบไปทา
ลิปกลอสในห้องน้ำ อธิบายแกรมม่าให้นักเรียน แอบเช็คเมล์

15:00 – 16:00 เย้ๆๆๆ พักแ้ว้วววว พี่ที่ทำงานเอาก๋วยเตี๋ยวลุยสวนมาขาย เลยซื้อกินกล่องนึง เพราะขี้เกียจออกไปซื้อข้าวข้างนอก เบื่อแดด เบื่อคน เบื่อมลพิษ อีก๋วยเตี๋ยวก็จะแซ่บไรล่ะ กูเคี้ยวหมากฝรั่งไปกล่องนึง ปากยังไม่หายเหม็นกระเทียมเลย เวลาพักที่เหลือทำแบบฝึกหัดภาษาญี่ปุ่น เพราะคนมันขยัน

16:00 – 18:00 โทรตามนักเรียนในความรับผิดชอบให้มาเรียน ให้มาจองคลาส ให้ซื้อขนมมาฝาก PT
ช่วยนักเรียนจองชั้นเรียน เม้าออกสาวกะนักเรียน กินช็อคโกแล็ตที่ไฝซื้อมาจากสิงค์โปร์ กินขนมที่นักเรียนซื้อมาฝาก ช่วยนักเรียนฟังซีดีรอม ช่วยนักเรียนจองชั้นเรียน เม้าออกสาวกะนักเรียน กินช็อคโกแล็ตที่ไฝซื้อมาจากสิงค์โปร์ กินขนมที่นักเรียนซื้อมาฝาก ช่วยนักเรียนฟังซีดีรอม ส่งเอสเอ็มเอสจีบนักเรียน

18:00 – 18:45 ออกไปรับนักเรียนทำ first lesson หญิงหนึ่ง ชายหนึ่ง ภายนอกดูสงบเสงี่ยม แต่พอถึงห้องแล้ว ถามโน่นถามนี่มากมาย คอกูจะแตกอยู่แล้ว เข้าใจว่าตื่นเต้นแต่กูจะอธิบายไปเป็นขั้นตอนไป อีสองคนนี้ก็ถามกันอยู่นั่น ข้อมูลกระจัดกระจายมาก แต่ด้วยความที่ชั้นเป็น personal tutor มือวางอันดับหนึ่ง เหตุการณ์ครั้งนี้ก็เลยจบลงอย่างสันติ แฮปปี้กันทุกฝ่าย

18:45 – 19:30 ใส่ข้อมูลและบันทึกข้อมูลต่างๆ ของนักเรียนลงในคอมพิวเตอร์ มอบหมาย PT ให้นักเรียนแต่ละคน เสร็จออกไปดักนักเรียนญี่ปุ่นคนนึงให้จองคลาส เพราะเคยจองให้ชีแล้ว แต่ชีแอบไปแคนเซิ่ล ร้ายมากนะคะหัวหน้า วันนี้ PT ชนันเลยขอเอาชีวิตเป็นเดิมพัน ต้องจูงมือชีไปจองให้ได้ ในที่สุดก็เรียบร้อย (ห้ามแคนเซิ่ลอีกนะมึง) สักพักน้องเอฟฟี่ ก็มาไหว้วานให้ทำ first lesson ให้อีกครั้งตอนทุ่มครึ่ง เพราะว่าวันนี้ชีปวดหัว ทะเลาะกับผู้ชาย ไม่มีอารมณ์ทำ โอเค อิชั้นรับทำให้ เพราะเป็นคนดี แถมนักเรียนเป็นคนญี่ปุ่นอีก ดีๆๆ จะได้หลอกให้สอนภาษาญี่ปุ่นให้

19:30 – 20:30 นักเรียนญี่ปุ่นท่าทางนิสัยดี เชื่อฟัง อยู่ในโอวาทมาก ด้วยความที่ชั้นเป็นคนค่อนข้างเห็นแก่ตัวเลยเอาเป็นนักเรียนตัวเองซะเลย
ได้เวลากลับบ้านแล้ว เจ็บคอมากๆๆๆๆๆๆๆๆ เพราะพูดๆๆๆๆ ทั้งวัน เหนื่อยโว้ยยยย

เห็นมั้ยพวกหล่อน Personal Tutor ไม่ได้เป็นกันง่ายๆ นะคะ ดังนั้นใครที่เคยคิดว่างานนี้เป็นงานสบาย เดินสวยๆ รอบแล็บ คอยตอบคำถาม คอยพูดภาษาอังกฤษข่มนักเรียนแค่นั้น จงคิดใหม่เสียนะคะ เพราะว่าชีวิตอิชั้นมันมีมากกว่านั้นค่ะ

จบข่าว

public announcement

2006-01-20T01:37:00.000+07:00

*
*
ท่านผู้มีเกียรติโปรดทราบ
ขณะนี้นายชนันท์ได้ทำการเปลี่ยนสีตัวอักษรให้เข้มขึ้น
ในโพสต์เก่าๆ ซะส่วนใหญ่แล้ว
หากท่านเป็นสมาชิกใหม่
ขอเชิญไปอ่านโพสต์เก่าๆ ซึ่งมีเรื่องที่น่าสนใจมากมาย
อีกทั้งท่านยังสามารถอ่านโพสต์เหล่านั้น
ได้โดยไม่ต้องใช้เม้าส์แรเงาอีกต่อไป
*
*
มันเริ่ดมากๆ
*
*
ส่วนท่านสมาชิกเก่า
กลับไปอ่านโพสต์เก่าๆ
รอเจ้าของบล็อคมาโพสต์ไปก่อนแล้วกัน
อย่าเรื่องมากนักเลย
*
*
*

จงจำอนุทินออนลายนี้ไว้เป็นสำคัญ

งานเลี้ยงย่อมมีวันเลิกรา แต่เดี๋ยวอาทิตย์หน้า็จัดใหม่ได้คร่าาาา

ชั้นขอให้ทุกคนมาร่วมงานโดยพร้อมเพรียงกันด้วย

สิ่งที่ไม่ควรปฏิบัติเมื่อไปใช้บริการที่ฟิตเนส

หวานเย็นร้ายกับชั้นมาก

สิ่งต้องห้ามในการทำ profle หาคู่ทางอินเตอร์เน็ต

ขนบไดอารี่

หนิ บล็อคนี้ยังไม่ปิดนะยะ

The Product of Silence

รีวิว รีวิว รีวิว ปลิวไปตามลม

Perfume: สัมผัสกลิ่นฆาตกรรม กับปริศนาน้ำหอมนังตุ๊ด

ค่ำคืนคริสสะมาดอีฟกับแก๊งค์ชะนี กระบี่มาร

ชั้นสวยมั้ย

บนฟลอร์เฟื่องฟ้า

TO THE LEFT, TO THE LEFT!

ใครไปแอฟริกาใต้ ฝากซื้อสักกล่องนึงสิ

ก็ว่ากันไปตามเนื้อผ้า

อัย อัม อะ เว้หรี่ บิซี่ วู้มึ่น อยู่โหน๋ว?

ผู้ชายขายถูกๆ ค่าาาาา ตอนที่ 1

Late Night Discussion with Frau Katherine Devanagari von Brechenmacher

ชั้นไม่ใช่กบ สุวนันท์ (เพราะชั้นเก่งกว่ามาก) ภาคสอง

ชั้นไม่ใช่กบ สุวนันท์ (เพราะชั้นเก่งกว่ามาก) ภาคปฐมบท

เอากะมันซี้

ฟ้ายังมีหม่น ฝนยังมีวันแล้ง สลากยังมีกินแบ่ง

กูก็เพิ่งรู้ว่าเสื้อพูม่าเค้าทำกันอย่างนี้นี่เอง

บทสนทนายามวิกาล

ไดอารี่สาวแหวว แต๋วจ๋า ตอน LUXX ไม่ใช่สบู่นะค้า

Kids These Days...

หนิ ชั้นไม่ได้เป็นชนชั้นกรรมกรนะยะ

ALL ABOUT ME!

ตัวจริง ของจริง / Back With Vengeance

กระทู้นี้มันเริ่ดจริงๆ

auf Wiedersehen meinen bester Freund!! คราวนี้มันไปจริงๆ แล้ว!!

เชิญทัศนาได้ตามอัธยาศัย / For Your Viewing Pleasure

พักร้อน นอนเสื่อ / On Vacation

ตกม้่าตาย / fell off a horse and died...

#1 CRUSH / ที่หนึ่งในดวงใจ

แดดแผดเผากับเต่าเอากัน / Sun Burn & Humping Turtles

Sayonara Doraemon! さよならドラエモン！

Mad March and Bitchy Life

Bet You Look Good On My Space's Floor!

auf Wiedersehen meinen bester Freund!!

เพราะอิชั้นมันไฮโซ

มันร้ายมากเลยค่ะหัวหน้า

Bangkok 100Rock Fest 2006

Are you one of the culprits??

世界の一番芸者

So Pass Me By....

CONGRATULATIONS MISS THING!!

A Day in a Life of Me As a PT

public announcement

Sayonara Doraemon!　さよならドラエモン！